تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3938

مساهمون:

ص٣٩٣٨
با عصا زد بر پهلو و پشت وى . و سخت در خست او را و راند و دور كرد او را با عصا . و هزر بفلان الارض : بر زمين زد فلان را . و هزرله : عطاى بسيار داد او را . و نيز هزر : خنديدن . و شتافتن در حاجت كسى . و گران كردن نرخ چيزى در خريد و فروخت . و بىانديشه خريدن چيزى و در آمدن در آن .

هزر

(
hezr
) ا . ع . مغبون احمق . و زيان زده . و گول و درشت .

هزر

(
hozar
) ا . ع . نام گروهى از تازيان يمن كه بشبيخون كشته شدند . و موضعى كه در آن ثمود هلاك گشتند . و نيز موضعى كه در آن گورستان تازيان بود در جاهليت .

هزرات

(
hazar t
) ع . ج . هزرة .

هزرات

(
hazar t
) ا . ع . مغبونيها . يق : انه لذو هزرات : يعنى او در هر چيزى مغبون و زيان‌زده است .

هزراف

(
hezr f
) ا . ع . شتر مرغ چست و چابك .

هزربة

(
hazrabat
) م . ع . هزرب هزربة : شتافت .

هزرة

(
hazarat
) ا . ع . كسالت تام . ج : هزرات . يق : فيه هزرات : درو كسالت بسيارى است و نيك كسلمند است .

هزرة

(
hazarat
) و (
hazrat
) ا . ع . زمين تنك و رقيق .

هزرفة

(
hazrafat
) م . ع . هزرف هزرفة : شتافت .

هزرفة

(
hezrefat
) ا . ع . ماده شتر كلانسال . و زن پير .

هزرقة

(
hazraqat
) ا . ع . بدترين خنده .

هزروج

(
hazruj
) ا . ع . ريشه طرثوث .

هزروف

(
hezravf
) و (
hozruf
) ا . ع . شترمرغ چست و چابك .

هزروفة

(
hezravfat
) ا . ع . ماده شتر كلانسال . و پيره زال .

هزروقى

(
hozruq
) ا . ع . حبس و بند .

هزع

(
hoza '
) ا . ع . شير بيشه سخت درهم‌شكننده شكار .

هزف

(
hazf
) م . ع . هزفته الريح هزفا ( از باب ضرب ) : سبك كرد آن را باد .

هزف

(
hezzaf
) ا . ع . شترمرغ سنگين تيزرو . و شترمرغ گريزنده . و شتر مرغ درازپر . و شترمرغ تنبل تناور .

هزق

(
hazaq
) ا . ع . شادمانى و خرسندى .

هزق

(
hazeq
) ا . ع . رعد سخت بانك .

هزقة

(
hazeqat
) ا . ع . زنى كه در جايى قرار نگيرد .

هزل

(
hazl
) ا . ع . بيهودگى خلاف جد .

هزل

(
hazl
) م . ع . هزل فى كلامه هزلا ( از باب ضرب ) : مزاح كرد و بيهوده گفت . و هزل القوم : حبس كردند آن قوم ستوران خود را از تنگى و سختى . و هزلته : لاغر گردانيدم آن را . و هزل الرجل : لاغر شتر گرديد آن مرد و مردند شتران او پس درويش شد .

هزل

(
hazl
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سخن بيهوده و مسخرگى و گنگل .

هزل

(
hazl
) و (
hozl
) م . ع . هزل هزلا و هزلا و هزالا ( از باب نصر ) : لاغر گرديد . و هزلت الدابة هزالا ( مجهولا ) : لاغر كرده شد آن ستور .

هزل

(
hazl
) و (
hazal
) م . ع . هزل هزلا ( از باب ضرب ) و هزل هزلا ( از باب سمع ) : بيهوده گفت و بازى كرد .

هزل

(
hazel
) ص . ع . رجل هزل : مرد نيك بيهوده‌كار . و مرد لطيفه‌گو .

هزلاج

(
hezl j
) ا . ع . گرك چست و چالاك .

هزلاع

(
hezl '
) ا . ع . بچهء گرگ لاغر سرين كه از كفتار پيدا شود . و از اعلام است .

هزل‌آميز

(
hzal - miz
) ص . پ . ياى مجهول - آميخته با لطيفه و خوش طبعى .

هزلج

(
hazallaj
) ص . ع . ظليم هزلج : شترمرغ تيزرو .

هزلجة

(
hazlajat
) ا . ع . درهم آميختگى آوازها .

هزلع

(
hazalla '
) ا . ع . تيزرو .

هزلعة

(
hazla'at
) م . ع . رفتن و درگذشتن بچه گرك از كفتار . و پنهان بيرون آمدن از ميان چيزى .

هزل‌گو

(
hazl - gov
) و (
hazl - gou
) ص . پ . واو مجهول - بيهوده‌گو .

هزلى

(
hazl
) ا . ع . مارها ، واحد ندارد .

هزلى

(
hazl
) ص - ع . ج . هزيل .

هزليات

(
hazliyy t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مسخرگيها و لطيفه‌ها و خوش طبعيها .

هزم

(
hazm
) ا . ع . زمين
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3938 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )