نمود آن مرد .
هر هفت
(
har - haft
) ا . پ . نام هفت زينت است كه زنان خود را بدان آرايش كنند و آن حنا و وسمه و سرخاب و سفيداب سرمه و زرك و غاليه . و يا خالى باشد كه از سرمه بر كنج لب و يا جاى ديگر از رخسار گذارند . و نيز هر هفت مطلق : زينت و آرايش . و گل نرگس .
هر هفت كرده
(
har - haft - karde
) ص . پ . آرايش شده با هفت زينت .
هرهور
(
horhur
) ا . ع . بسيار از آب و از شير . و آنچه بيفتد از دانه انگور .
و گوسپند كلانسال . و آب بسيار كه آواز هرهر از وى آيد . و نوعى از كشتى و سفينه .
هرهير
(
herhir
) ا . ع . نوعى از ماهى . و يك نوع مارى خبيث كه از همه مارها خبيثترست .
هرى
(
hary
) م . ع . هراه هريا ( از باب ضرب ) : با چوب دستى زد آن را .
هرى
(
hory
) ا . ع . خانهاى كلان كه در آن طعام سلطان گرد آورند . ج : اهراء
هرى
(
hari
) ا . پ . كشتى كه از باران آب مىخورد .
هرى
(
heri
) ا . پ . شهر هرات .
هرى
(
heriyy
) و (
horyy
) ع .
ج . هراوة .
هرئ
(
hari '
) ص . ع . گوشت نيك پخته .
هريار
(
hary r
) ا . پ . دندان زيادتى .
هرياع
(
hery '
) ا . ع . برگى كه از باد افتاده باشد .
هرية
(
hariyyat
) ا . ع . برودت و سردى .
هريت
(
harit
) ص . ع . فراخ . و فراخ كنج دهن . و زن هر دو راه يكى شده .
و مردى كه راز نگاه ندارد . و مرد زشت سخن .
و اسب كوتاه رخسار .
هريت
(
harit
) ا . ع . شير بيشه .
هرير
(
harir
) ص . پ . ياى مجهول - كننده . و زمهرير يعنى پديدآورندهء سرما .
هرير
(
harir
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بانك سك .
هرير
(
harir
) ا . ع . بانك سك از سرما . و قولهم : اقبل هريره : اى ساء خلقه : يعنى بد شد خوى آن . و ليلة الهرير :
نام شبى در صفين كه در آن شب جنك سختى ما بين سپاه امير المومنين على بن ابي طالب عليه السلام و سپاه معاويه واقع شد . و يوم الهرير : نام روزى مر تازيان را كه در آن روز ميان بكر بن وائل و تميم جنك واقع شد .
هريرة
(
harir
) م . ع . هرهرا و هريرا . ر . هر .
هرير
(
horayrat
) ا . ع . مصغر هرة يعنى ماده گربه كوچك . و ابو هريرة :
كنيه عبد الرحمن بن صخر صحابى چون بچه گربه در آستين خود پنهان كرده خدمت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله آمد آن حضرت بوى فرمود :
يا ابا هريرة : و سپس به همين كنيه معروف شد و اسم اصلى وى از ميان رفت كه كمتر كسى مىداند .
هريس
(
haris
) و
هريسة
(
harisat
) ا . ع . طعامى كه از گوشت و حبوب پوست كنده ترتيب دهند و بهترين آن آنچه از گندم و گوشت ترتيب مىدهند و به فارسى هليم مىگويند .
و بعضى گفتهاند هريس هر دانهايست كه آن را در مهراس پوست برگرفته باشند و چون آن دانه را طبخ دهند هريسة گويند .
هريصة
(
harisat
) ا . ع . فراهم آمد نگاه آب .
هريعة
(
hari'at
) ا . ع . يك نوع درخت كوچكى كه داراى شاخههاى باريك است .
هريك
(
har - yak
) م ف . پ .
هر كدام .
هرين
(
horin
) ا . پ . آواز هولناك و نعره و غرش حيوانات وحشى و سبع .
هرين
(
harrin
) ا . پ . بانك و آواز و صدا .
هريو
(
heriv
) ا . پ . هرات .
هريوه
(
herive
) ا . پ . ياى مجهول - زر رايج و خالص . و زن فاحشه .
هريوه
(
herive
) ص . پ .
منسوب بهرات .
هز
(
hez
) ص . پ . نرم و ژوليده و گشاده و نابسته .
هز
(
hoz
) ا . پ . باج و خراج و خرج هر روزه و خوراك روزانه كه در ميان نوكرها تقسيم مىكنند .
هز
(
hazz
) م . ع . هزه و به هزا ( از باب نصر ) : جنبانيد آن را و هز هزيزا . ر . هزيز .
هزء
(
haz '
) م . ع . هزاه هزء ( از باب فتح ) : شكست آن را . و هزا ابله :
كشت شتران خود را از سرما . و هزء راحلته : جنبانيد و حركت داد راحله خود را . و هزا زيد : مرد زيد .
هزء
(
hoz '
) و (
hozo '
) ا . ع .
فسوس و ريشخند و استهزا .
هزء
(
hoz '
) و (
hozo '
) و (
haz '
) م . ع . هزا منه و به هزء و هزء و هزء و هزوء و مهزءة ( از باب فتح و سمع ) : فسوس كرد او را و مسخره و ريشخند نمود .
هزء
(
haza '
) م . ع . هزئ الرجل هزء ( از باب سمع ) : مرد آن مرد