تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3937

مساهمون:

ص٣٩٣٧

هزاره

(
haz re
) ا . پ . گل مضاعف . و فواره‌اى كه مانند ابريق باشد . و آن قسمتى از ديوار كه ما بين زمين اطاق و طاقچه واقع شده . و محجر و طارمى كه در جلو ايوان و جز آن بنا مىكنند . و نام گروهى از افغان .

هزارها

(
haz r - h
) پ . ج . هزار .

هزار هزار

(
haz r - haz r
) پ . ص . توصيفى عددى : يك ميليون .

هزارى

(
haz ri
) ص . پ . منسوب بهزار .

هزاريكى

(
haz r - yaki
) ص . پ . ياى دويم مجهول - يك هزارم جزء .

هزارينه

(
haz rine
) ا . پ . زر غير مصفا و غير خالص . و زر خالص .

هزاز

(
hez z
) ا . ع . نام گروهى از تازيان .

هزاز

(
hazz z
) ا . ع . صعوه و دم جنبانك .

هزاع

(
hez '
) ص . ع . سهم هزاع : يك تير . يق : ما فى الجعبة الاسهم هزاع : يعنى در تركش بجز يك تير نيست .

هزاع

(
hazz '
) ا . ع . شيرى كه شكار را درهم شكند .

هزاك

(
haz k
) و (
hoz k
) ص . پ . نادان و گول و ابله و احمق و بيوقوف و فرومايه و دون و پست . و آنكه زود فريفته ديگرى شود و گول خورد . و متكبر و خودپسند و زشت .

هزاك

(
haz k
) و (
hoz k
) ا . پ . نام باغى طولانى كه كيكاوس دويمين پادشاه پيشدادى بنا كرده بود .

هزال

(
haz l
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لاغرى .

هزال

(
hoz l
) ا . ع . لاغرى خلاف سمن . و لاغر كردگى .

هزال

(
hoz l
) م . ع . هزل هزلا و هزلا و هزالا . ر . هزل (
hazl
) و (
hozl
) .

هزال

(
hazz l
) ا . ع . از اعلام است .

هزال

(
hazz l
) ص . ع . كسى كه بسيار مزاح مىكند .

هزالة

(
hoz lat
) ا . ع . بزله و سخره و خوش‌منشى و شادى و خرمى و زيركى .

هزامج

(
hoz mej
) ا . ع . آواز پياپى .

هزامل

(
haz mel
) ا . ع . آوازهاى درهم آميخته كه آشكار نباشد .

هزان

(
hezz n
) ا . ع . نام پدر قبيله‌اى از تازيان .

هزاهز

(
haz hez
) ا . پ . لرزه و رعشه‌اى كه از ترس پديد مىآيد .

هزاهز

(
haz hez
) ا . ع . فتنه‌هايى كه مردمان در آن جنبش مىكنند . ج : هزهزة .

هزاهز

(
hoz hez
) ص . ع . ماء هزاهز : آب بسيار روان .

هزائم

(
az 'em
) ع . ج . هزيمة .

هزبر

(
hezbar
) و (
hezabr
) ا . ع . شير بيشه . و درشت آگنده ستبر . ج : هزابر .

هزبر

(
hezabr
) ا . پ . مأخوذ از تازى - شير بيشه . ج : هزبران .

هزبران

(
hezabr n
) پ . ج . هزبر . و هزبران وغا : شيران ميدان جنك و دليران .

هزبر انداز

(
hezabr - and z
) ص . پ . دلير و شجاع .

هزبرانه

(
hezabar ne
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - مانند شير و شيرانه و دليرانه .

هزبرة

(
hazbarat
) م . ع . هزبره هزبرة : بريد آن را و قطع كرد .

هزبرى

(
hezbari
) ا . پ . مأخوذ از تازى - درشتى و سختى .

هزبلة

(
hazbalat
) م . ع . هزبل الرجل هزبلة : سخت محتاج و فقير گرديد آن مرد .

هزبليلة

(
hazbalilat
) ا . ع . چيزى . يق : ما فيه هزبليلة : نيست در آن چيزى .

هزبه

(
hozbe
) ا . پ . نام گلى زرد .

هزة

(
hezzat
) ا . ع . شادمانى و خرسندى و خوشدلى و خوشحالى و فراخ‌خويى و نشاطى كه از دهش پديد آيد . و تردد بانك تندر . و آواز جوشش ديك . و نوعى از رفتار شتر .

هزج

(
hazaj
) ا . ع . آواز تندر . و آواز و سرود و ترانه طرب‌انگيز . و صدايى كه در آن خشونت و غلظتى باشد . و هر كلام متتابع و متقارب . و نام بحرى از عروض كه كلمات آن متتابع و متقارب‌اند .

هزج

(
hazaj
) م . ع . هزج المغنى هزجا ( از باب سمع ) : سراييد آن آوازه خوان سرود طرب‌انگيزى .

هزد

(
hazad
) ا . پ . نام حيوانى كه بيدستر نير گويند .

هزدگند

(
hazad - gond
) ا . پ . جند بيدستر .

هزر

(
hazr
) م . ع . هزره بالعصا هزرا ( از باب ضرب ) : سخت