كه در هوا و چراگاه پديد آيد كه مبتلا سازد ستور را .
هرنوة
(
harnovat
) ا . ع .
يك قسم گياهى كه در شكاف كوههاى خاكى مىرويد . و بار درخت عود . و دانهاى شبيه بفلفل و بسيار زرد و داراى بوى معطرى مانند بوى عود .
هرنوت
(
harnut
) ا . پ . مكر و حيله . و خبث و خباثت . و بدگويى . و نگاهدارى بدى مردمان در دل .
هر نوع
(
har - nav '
) م ف . پ .
هر قسم و بهر طور و بهر طريق و بهر حيله .
هر نوع
(
hornu '
) ا . ع . شپش ريزه و شپش بزرك .
هرنوغ
(
hornuq
) ا . ع .
بيخ گياهى شبيه بطرثوث .
هرنوه
(
harnove
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بار درخت عود .
هرنوى
(
harnav
) و (
harnoviyy
) ا . ع . هرنوة .
هرنيدساو
(
harnid - s v
) ا .
پ . نام كتابى در آداب جهاندارى از مهآباد .
هرنيز
(
harniz
) ا . پ . تعيين .
هرنيز
(
herniz
) ا . پ . بلغت زند و پازند : برقرارى و پايدارى و استوارى و قرارداد و تعيين و سپردگى و سپارش .
هرنيزمند
(
harniz - mand
) ص . پ . صاحب تعيين .
هرنيه
(
harnie
) ا . پ . آوندى به شكل خيار كه در آن آب گرم مىكنند .
هرو
(
harv
) ص . پ . شجاع و دلير و جنگى و بىباك .
هرو
(
harv
) م . ع . هراه هروا ( از باب نصر ) : با عصا زد آن را .
هروء
(
horu '
) م . ع . هرئ هرء و هرء و هروء . ر . هرء (
har '
) و (
hor '
) .
هروا
(
horv
) پ . كلمه موصول بلغت زند بمعنى هر . ر . هر .
هروانگه
(
harv nagah
) و
هروانه
(
harv ne
) ا . پ . بيمارستان .
هروانه
(
harv ne
) ا . پ .
شكنجه . و نام كوهى .
هروب
(
horub
) م . ع . هرب هربا و هروبا . ر . هرب .
هروت
(
harut
) ا . ع . شير بيشه .
هروتوم
(
harutum
) ا . پ .
هر دو واو مجهول - اسفرزه و تخم اسپفول .
هرور
(
harur
) و (
horur
) ا . ع . آنچه بيفتد از دانههاى انگور .
هروزة
(
harvazet
) م . ع .
هروز هروزة : مرد و هلاك گرديد .
هروط
(
horut
) ع . ج . هرط .
هر وقتى
(
har - vaqti
) م ف .
پ . هر زمانى و هر ساعتى و در هر آن و هر زمان و هر ساعت .
هروك
(
harvak
) ا . پ . نام خسرو پرويز پادشاه ساسانى .
هروكيدن
(
horukidan
) ف ل .
پ . ترسيدن و هراسيدن .
هرول
(
hervol
) ا . پ . دانهاى شبيه بماش .
هرولة
(
harvalat
) ا . ع . رفتارى دون خبب و رفتارى ما بين دويدن و رفتن و رفتارى بعد عنق و دويدن .
هرولة
(
harvalat
) م . ع .
هرول هرولة : دويد .
هروله
(
harvale
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نوعى از رفتار كه پويه نيز گويند .
هروم
(
harum
) ا . پ . نام پهلوانى . و نام شهرى .
هروم
(
harum
) ا . ع . زن پليد بدخوى .
هروهل
(
harvahal
) ا . پ .
كنجاره .
هروى
(
heravi
) ا - ص . پ .
منسوب بهرات . و نام يكى از هفت زبان فارسى .
هروى
(
haraviyy
) ص . ع .
منسوب بهراة .
هره
(
horre
) ا . پ . نشستنگاه و مقعد و سوراخ كون . و نام گياهى سمى كه در ميان گندم و جو رويد و داراى غوزه كنگرهدار مانند غوزه خشخاش و در اندرون آن چند دانه مىباشد .
هرهار
(
harh r
) ا . ع . بسيار از آب و از شير . و بيهوده خندهكننده . و گوشت لاغر . و شير بيشه .
هرهر
(
harhar
) ا . ع . بانك جريان آب . يق : سمعت للماء هرهر ( مبنيا على السكون ) : يعنى شنيدم صداى جريان آب را .
هرهر
(
herher
) ا . ع . ماده شترى كه از كلانسالى زهدان وى آب دهد .
و نيز گوسپند كلانسال .
هرهرة
(
harharat
) ا . ع .
آواز ميش . و بانك شير بيشه . و خنده بيهوده .
و حكايت آواز جنك .
هرهرة
(
harharat
) م . ع .
هرهر بالغنم هرهرة : خواند گوسپندان را به آب و آورد گوسپندان را بر آب . و هرهر الشئ : جنبانيد و حركت داد آن چيز را . و هرهر الرجل : ستم كرد و دست درازى