تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3769

مساهمون:

ص٣٧٦٩
بواسطهء التهاب و احتراق بر اندام بر آيد و مانند مورچه در اطراف سرايت كند و فراخ گردد و اطبا آن را ذباب خوانند . و رقية النمل : يعنى تعويذ مور و مراد آنست كه زن بايد بهر قسم آرايش خود را بيارايد و زينت كند مگر عصيان نكند شوى را .

نمل

(
naml
) و (
noml
) ا . ع . مورچه . ج : نمال .

نمل

(
naml
) و (
namal
) م . ع . نمل نملا و نمل نملا ( از باب نصر و سمع ) : سخن‌چينى نمود . و نمل فى الشجر نملا و نملا ( ايضأ ) : برآمد بر درخت . و نمل على الشيئ نملا و نملانا ( از باب نصر و ضرب ) : برآمد بر آن چيز و مشرف شد بر آن . و نملت يده نملا ( از باب سمع ) : بخواب شد دست وى و سست گرديد .

نمل

(
namal
) ا . ع . سبكى و شتاب زدگى .

نمل

(
namel
) ص . ع . سخن چين . ج : انمال . و فرس نمل : اسبى كه بيك جاى نايستد . و كذلك : فرس نمل القوائم . و رجل نمل الاصابع : مردى كه هر چه بيند همان را سازد . و مرد ماهر در كار .

نمل

(
namel
) ا . ع . كودك نوزاده‌اى كه در دست وى مورچه نهند و گمان مىكردند كه اگر اين كار كنند آن كودك باكياست و ذكاوت مىگردد .

نملان

(
namal n
) ا . ع . سبكى و شتاب‌زدگى .

نملان

(
namal n
) م . ع . نمل نملا و نملانا . ر . نمل (
naml
) و (
namal
) .

نملة

(
namlat
) ا . ع . واحد نمل يعنى يك مورچه . ج : نمال . و ريش پهلو . و بثره و دميدگى كه بر اندام برآيد . و كفتگى سم اسب . و دروغ‌گويى . و از اعلام است . و ابو نملة : كينهء شخص صحابى .

نملة

(
namlat
) و (
nemlat
) و (
nomlat
) ا . ع . سخن‌چينى .

نملة

(
nomlat
) ا . ع . جنبش . يق : فرس ذو نملة اى كثير الحركة . و باقى ماندهء آب در حوض .

نملة

(
namelat
) ص . ع . ارض نملة : زمين مورچه‌ناك .

نمله

(
namle
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بسيار موذى .

نملى

(
naml
) ص . ع . امرأة نملى : زنى كه در جايى قرار نگيرد .

نمم

(
namam
) ا . ع . يك نوع درختى .

نمناك

(
nam - n k
) ص . پ . مرطوب و داراى رطوبت و ترى .

نمناكى

(
nam - n ki
) ا . پ . رطوبت و ترى و مرطوبى .

نمنك

(
nomonk
) ا . پ . جسمى سرخ شبيه بمرجان .

نمنم

(
nemnem
) ا . ع . نشان و خطى كه باد بر خاك گذارد .

نمنم

(
nemnem
) و (
nomnom
) ا . ع . سپيدى كه بر ناخن نوجوانان پديد آيد .

نمنمة

(
namnamat
) م . ع . نمنم الشيئ نمنمة : نگار كرد آن چيز را و آراست و نقش نمود . و نمنمت الريح التراب : خط كشيد باد بر خاك و گذاشت چيزى بر آن مانند كتابت .

نمنمة

(
nemnemat
) و (
nomnomat
) ا . ع . واحد نمنم يعنى يك سپيدى ناخن نوجوان .

نمنيم

(
nemnim
) ا . ع . نشان و خطى كه باد بر خاك گذارد .

نمو

(
namv
) م . ع . نموت الحديث اليه نموا ( از باب نصر ) : برداشتم حديث را بسوى آن و اسناد دادم . و نموت فلانا الى ابيه : نسبت دادم فلان را بسوى پدرش .

نمو

(
nomovv
) م . ع . نما المال و غيره نموا ( از باب نصر ) : افزون گرديد مال و جز آن و زياد شد و گواليد . و نما الخضاب : افزون شد سرخى و يا سياهى آن خضاب .

نمو

(
namov
) و (
nomovv
) ا . پ . مأخوذ از تازى - باليدگى و افزايش و ترقى و روييدگى . و نمو يافتن : ترقى يافتن .

نمود

(
namud
) و (
nomud
) پ . ح م . نمودن . ا . دليل و رهنما و رهبر . و چهره و سيما . و برهان و حجت و بينه .

نمود

(
namud
) و (
nomud
) ص . پ . پديدار و آشكار و هويدا و ظاهر و تابان و روشن و پيدا و مشهور و معروف . و سعادت نمود : خجسته و كامران و سعادتمند .

نمودار

(
namud r
) ا - ص . پ . نمونه و نمايش . و نشان و علامت . و نقشه و كارنامه . و دليل و برهان . و پديدار و هويدا و نمايان و ظاهر و مرئى و معروف و مشهور . و شبه و مانند . و نمودار شدن : آشكار شدن .

نمودارى

(
namud ri
) ا . پ . آشكارى و هويدايى و اشتهار .

نمودج

(
namudaj
) و

نمودش

(
namudec
) ا . پ . نمونه و نقشه و كارنامه . و دستورالعمل .

نمودگار

(
namud - g r
) ا . پ .