نكوهش
(
nakuhec
) و (
nekuhec
) پ . ح م . نكوهيدن . ا .
سرزنش و عيبگويى و عيبجويى و مذمت و ملامت و اهانت و تحقير و افترا .
نكوهنده
(
nekuhande
) پ . افا .
نكوهيدن و مفترى و افترا زننده و ذليل كننده و حقير نماينده و ملامت كننده و تهمت زننده .
نكوهيدگى
(
nekuhidagi
) ا .
پ . ملامت و مذمت و حقارت .
نكوهيدن
(
nakuhidan
) و (
nekuhidan
) ف م . پ . تحقير نمودن و كوچك شمردن و حقير پنداشتن و اهانت كردن و سبك شمردن و رد كردن و قبول ناكردن و ناپسنديدن و ملامت كردن و زشت و ناخوش گفتن و مذمت كردن و سرزنش كردن و عيب گفتن و شكايت كردن از كسى و اهانت كردن از دين .
نكوهيده
(
nakuhide
) و (
nekuhide
) ص . پ . تحقير شده و اهانت شده و سرزنش شده و ناپسنديده و عيب كرده شده و سخن بد شنيده . و افعال نكوهيده : كارهاى نالايق و ناسزاوار .
نكوهيده راى
(
nekuhide - r y
) ص . پ . كسى كه در مشورت و كنكاش راى و انديشهء وى پسنديده نباشد و رد كرده شده باشد و سزاوار نكوهش بود .
نكوئى
(
neku'i
) ا . پ . نيكى و نيكويى و خوبى .
نكه
(
nakh
) م . ع . نكه الرجل على زيد و له نكها و نكهه نگها ( از باب فتح و ضرب ) : دميد و نفس كشيد آن مرد بر بينى زيد تا معلوم نمايد زيد كه آن مرد شراب خورده است و يا نخورده . و نكهت الشمس :
سخت شد گرمى آفتاب . و استنكهت الرجل فنكه فى وجهى نكها ( از باب سمع و فتح ) : امر كردم آن مرد را كه بدمد و نفس كشد بر روى من تا بدانم كه آيا شارب خمرست و يا نيست . و نكهه الرجل ( مجهولا ) : برگرديد بوى دهن آن مرد از تخمه .
نكه
(
nokkah
) ا . ع . بلغت تميم بمعنى نقه است يعنى شتران سست و ضعيف از بيمارى برخاسته .
نكهة
(
nakhat
) ا . ع . بوى دهان .
نكهت
(
nakhat
) و (
nokhat
) و
نكهه
(
nokhe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بوى خوش . و بوى دهان .
نكهه
(
nakhe
) ا . پ . ريسمان باد بادك .
نكى
(
naky
) م . ع . نكى العدو و فيه نكيا و نكاية ( از باب ضرب ) :
كشت دشمن را و مجروح كرد آن را . و نكى القرحة : باز كرد پوست آن ريش را .
المثل : لا تنك ( بصيغة المضارع مجهولا ) دعاء له : اى لا نكيت و لا جعلت منكيا .
نكيب
(
nakib
) ا . ع . دايرهء سپل شتر .
نكيباء
(
nokayb '
) ا . ع .
مصغر نكباء . ر . نكباء .
نكيثة
(
nakisat
) ا . ع . سرشت و طبيعت . و قوت و توانايى . و نفس . يق :
فلان شديد النكيثة . و عهدشكنى و خلاف و دروغ . يق : لا نكيثة فى قوله : خلاف و دروغى در گفتار وى نيست . و نيز غايت كوشش و جهد . و كار دشوارى كه در آن مردم عهد و پيمان شكنند .
نكير
(
nakir
) ص . ع . حصن نكير : قلعهء استوار .
نكير
(
nakir
) ا . ع . ديگرگونى و برگرديدگى حال . و جحود و انكار . و نام فرشته پرسنده در گور .
نكير
(
nakir
) م . ع . نكر نكرا و نكيرا . ر . نكر (
nokr
) و (
nokor
) و (
nakar
) .
نكيرين
(
nakirayn
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نام دو فرشتهء پرسندهء در گور كه يكى را نكير و ديگرى را منكر نامند .
نكيف
(
nakif
) ا . ع . يك قسم بيمارى در ستور كه باصطلاح طب مرو گويند .
و ذات نكيف : نام موضعى در عربستان .
و يوم نكيف : نام روزى كه بنى كنانه از قريش شكست خوردند .
نگ
(
nag
) ا . پ . كام و سقف دهان .
نگار
(
neg r
) ا . پ . نقش و تصوير .
و بت و صنم . و نقشى كه از حنا بر دست و پاى محبوب كنند . و معشوق و محبوب و كسى كه وى را بسيار دوست داشته باشند . و نگار خاطر : نقش خاطر . و نگار عالم و يا نگار روزگار : محبوب همهء مردم .
و پر نقش و نگار : پر از صورتهاى رنگارنگ .
نگار
(
neg r
) ص . پ . نگارنده و نقش كننده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند اخبار نگار : يعنى نگارندهء اخبار و بدايع نگار : آنكه چيزهاى بديع مىنگارد .
نگارخانه
(
neg r - x ne
) ا . پ .
خانهء بنقش و نگار آراسته شده و نقاشى كرده شده . و كتاب مانى نقاش .
نگارديده
(
neg r - dide
) ص .
پ . با حنا نگار شده .
نگارستان
(
neg rest n
) ا . پ .
خانهء بنقش و نگار آراسته شده و نقاشى كرده شده . و كتاب مانى نقاش . و نام كتابى در