لا ينكف ( ايضا ) .
نكف
(
nakf
) و (
nakaf
) م . ع .
نكفت من الشئ نكفا ( از باب نصر ) و نكفت نكفا ( از باب سمع ) : ننك داشتم آن چيز را و باز ايستادم از آن .
نكف
(
nakaf
) ا . ع . غدههاى خرد و كوچكى كه در بن زنخ و نرمهء گوش و پس گوش باشند ، واحد آنها : نكفة .
نكف
(
nakaf
) م . ع . نكف منه نكفا ( از باب سمع ) : بيزار شد از آن .
و نكفت اليد : دردناك گرديد دست .
نكفات
(
nakaf t
) ع . ج . نكفة .
نكفة
(
nakfat
) و (
nokfat
) و (
nakafat
) ا . ع . بن استخوان زنخ .
نكفة
(
nakafat
) ا . ع . يكى از غدههاى واقع در ميان بن زنخ و نرمهء گوش .
ج : نكفات .
نكفتان
(
nakfat ne
) و (
nokfat ne
) و (
nakafat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو بن استخوان زنخ از چپ و راست .
نكل
(
nekl
) ا . ع . قيد و بند و بند سخت و بند آتشين . و نوعى از لگام و لگام ستور نامهبر . و آهن لگام . و مهار و مهار شتر . ج : انكال . قوله تعالى :
إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا وَ جَحِيماً
. و انه لنكل شر اى ينكل به اعداؤه .
نكل
(
nekl
) و (
nakal
) ص .
ع . رجل نكل : مردى كه از وى دربند شوند دشمنان وى . و كذلك : رجل نكل .
نكل
(
nokl
) ا . ع . آنچه بدان سزا كنند و عقوبت رسانند . يق : رماه بنكله .
نكل
(
nakal
) ا . ع . طنابى كه در پايين دول بزرك مىبندند . و مرد توانا و دلير و زيرك و آزمودهكار . و اسب قوى رام آزموده . الحديث : ان الله يحب النكل على النكل .
نكل
(
nakal
) م . ع . نكل نكلا ( از باب سمع ) : عقوبت و سزا پذيرفت .
نكل
(
nekel
) و (
nakl
) ا . پ .
پسر امرد و نوخاسته .
نكلة
(
naklat
) ا . ع . بدى و سختى و بلايى كه بر كسى رسد .
نكلة
(
noklat
) ا . ع . سزا و آنچه بدان مردم را بسزا رسانند . و حصار و بارو .
نكمة
(
nakmat
) ا . ع . رنج و مصيبت دشوار و سخت .
نكنكة
(
naknakat
) م . ع .
سخت گرفتن بر غريم . و اصلاح كار كردن .
يق : نكنك العمل : اصلاح كرد و نيكو نمود آن كار را .
نكو
(
neku
) و (
nekov
) ا - ص .
پ . واو اول مجهول - نيك و نيكو و خوب و خير و هر چيز خوب و نيكو .
نكوب
(
nokub
) م . ع . نكبت النكباء نكوبا ( از باب نصر ) : وزيد نكباء . و نكب نكابة و نكوبا . ر .
نكابة . و نكب نكبا و نكوبا . ر .
نكب .
نكوب
(
nokub
) ع . ج . نكب .
نكوخواه
(
neku - x h
) ص .
پ . واو دويم معدوله - خيرخواه و نيكانديش .
نكور
(
nokur
) م . ع . نكر نكرا و نكورا . ر . نكر (
nokr
) و (
nokor
) و (
nakar
) .
نكوراى
(
neku - r y
) ص .
پ . آنكه در مشورت و در قضاوت داراى راى نيك و انديشهء نيكو باشد .
نكوز
(
nakuz
) ص . ع . چاه بىآب . ج : نكز .
نكوز
(
nokuz
) م . ع . نكز الماء نكوزا ( از باب نصر و سمع ) :
فرو رفت آب در زمين .
نكوسير
(
neku - seyar
) ص .
پ . نيكو سيرت و خوش اخلاق .
نكوص
(
nokus
) م . ع . نكص نكصا و نكوصا . ر . نكص .
نكوع
(
naku '
) ا . ع . زن كوتاه بالا . ج : نكع .
نكوكار
(
neku - k r
) ص . پ .
نيكوكار .
نكول
(
nokul
) م . ع . نكل عن العدو نكولا ( از باب نصر ) : پس ماند از دشمن و ترسيد و ضعيف و سست شد . و نكل الرجل : خواست آن مرد كارى بكند و ترسيد . و نكل عن اليمين : باز ايستاد از سوگند و امتناع كرد . و نكل بفلان نكلة قبيحة : رسيد بفلان بدى و سختى و بلا . و نكل عنه نكولا ( از باب ضرب و نصر و سمع ) : سپسايگى برگرديد از آن و ترسيد و بددل شد .
نكول
(
nokul
) ا . پ . مأخوذ از تازى - برگشتگى و اعراض . و نكول از سوگند : امتناع از سوگند و سوگند نخوردن . و نكول كردن : بازگشتن و امتناع كردن و اعراض نمودن .
نكونام
(
neku - n m
) ص . پ .
كسى كه معروف و مشهور به خوبى و نيكى باشد و نيكوكار بود .
نكونامى
(
neku - n mi
) ا . پ .
نيك نامى و نيكوكارى .
نكونتن
(
nakunetan
) ف م . پ .
بلغت زند و پازند : كشتن .
نكوه
(
nakuh
) ا . پ . آنكه عيب جويى مىكند و بد مىگويد و تهمت مىكند .