نكث
(
naks
) ا . ع . نقض عهد .
نكث
(
neks
) ا . ع . نام پسر بشير شاعر .
نكث
(
neks
) م . ع . نكث العهد نكثا ( از باب نصر و ضرب ) : شكست پيمان را . و نيز نكث : غاز كردن پشم گليم و چادر كهنه را تا دوباره ريسند . و تاب باز گردانيدن از ريسمان . و پراكنده شدن سر مسواك .
نكح
(
nakh
) ا . ع . كس زن .
نكح
(
nakh
) م . ع . نكح نكحا و نكاحا . ر . نكاح .
نكح
(
nakh
) و (
nokh
) ا . ع .
عقد بستگى . و نيز كلمهايست كه تازيان بدان عقد نكاح مىبستند و چون كسى مىخواست از طايفهاى زن بگيرد مىآمد در آن طايفه و ندا مىكرد خطب يعنى آمدهام براى خواستگارى ، به او جواب مىدادند :
نكح ( بالفتح و الضم ) يعنى بزنى داديم به تو فلان زن را وام خارجة نام زنى از طايفهء بجيلة ما در چندين طايفهء از تازيان هر كس مىگفت خطب وى جواب مىداد نكح و زن آنكس مىشد و ازين جاست مثل : اسرع من نكاح ام خارجة .
نكح
(
nokah
) و
نكحة
(
nokahat
) ص . ع . مرد بسيار نكاح .
يق : رجل نكح و رجل نكحة .
نكخ
(
nakx
) م . ع . نكخه فى حلقه نكخا ( از باب فتح ) : مشت يا نيزه زد در حلق وى .
نكد
(
nakd
) م . ع . نكد الغراب نكدا ( از باب نصر ) : بنهايت كشيد آن زاغ آواز را . و نكد فلان حاجة فلان :
بازداشت فلان را از حاجت فلان . و نكد فلان زيدا : بازداشت فلان زيد را از خواستهء وى و اندكى داد بوى . و نكد ( مجهولا ) : بسيار سؤال و كم نوال گرديد .
نكد
(
nakod
) و (
nokd
) ا . ع .
كمى دهش و عطا .
نكد
(
nakd
) و (
nakad
) و (
naked
) ص . ع . رجل نكد : مرد بدفال دشوارخوى . و كذلك رجل نكد و نكد . ج : انكاد و مناكيد .
نكد
(
nokd
) ع . ج . نكداء .
نكد
(
nakad
) ا . ع . سختى و دشوارى عيش . و ابرام و تقاضا .
نكد
(
nakad
) م . ع . نكد عيشهم نكدا ( از باب سمع ) : سخت و دشوار و ناخوش گرديد زيست ايشان . و نكدت البئر : گم گرديد آب آن چاه .
نكداء
(
nakd '
) ا . ع . ماده شتر بسيار شير و بىشير . و ماده شترى كه بچه وى نزيد و شيرش افزون گردد بدان جهة كه بچه شير وى را نمىمكد . ج : نكد .
نكر
(
nakr
) ا . ع . زيركى و فطانت . يق : ما اشد نكره .
نكر
(
nokr
) و (
nokor
) ص . ع .
منكر از هر چيزى و زشت . و كار دشوار .
ج : انكار . قوله تعالى :
لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً نُكْراً
. و قوله : يوم يدع الداع الى شئ نكر .
نكر
(
nokr
) و (
nokor
) و (
nakar
) م . ع . نكر فلان الامر نكرا و نكرا و نكرا و نكورا و نكيرا ( از باب سمع ) : ناشناخت فلان آن كار را .
نكر
(
nokr
) و (
nakar
) م . ع .
نكر نكارة و نكرا و نكرا . ر . نكارة .
نكر
(
naker
) و (
nakor
) و (
nokor
) ص . ع . رجل نكر : مرد زيرك . و مردى كه انكار منكر مىكند . و كذلك رجل نكر و رجل نكر . ج : انكار .
نكر
(
nokor
) ص . ع . امرأة نكر : زن زيرك .
نكراء
(
nakra ' ?
) ا - ص . ع .
زيركى . و زن زيرك و تيز فهم - و منكر از هر چيزى .
نكراء
(
nakara ' ?
) ا . ع . بلا و سختى .
و طور و روش . و يق : استمشى فلان نكراء اى لونا مما يسهله عند شرب الدواء :
يعنى برنك همان دارويى كه آشاميده بود طبيعت وى اجابت كرد .
نكران
(
nakr n
) ع . از اتباع سكران است . يق : رجل سكران نكران .
نكرة
(
nakrat
) ا . ع . فطانت و زيركى .
نكرة
(
nakarat
) ا . ع . ناشناسايى و انكار .
نكرة
(
nakerat
) ا . ع . ناشناختگى ضد معرفة . و پوستى كه از شكم مادر با بچه بيرون آيد . و آنچه از خون و چرك كه از خراج بيرون آيد . و در بيمارى زحير چرك و خونى كه از شكم دفع شود . يق : اسهل فلان نكرة .
نكره
(
nakere
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ناشناس و غير معروف . و اسم نكره : اسمى كه در وى خصوصيتى نباشد .
نكز
(
nakz
) و (
nakaz
) م . ع .
نكزت البئر نكزا ( از باب نصر ) و نكزت نكزا ( از باب سمع ) : سپرى شد آب آن چاه . و نكز نكزا ( از باب نصر ) : در خست به چيزى سر تيز . و نكزت الحية :
ببينى گزيد آن مار . و نكز فلان : زد فلان . و دور كرد فلان . و سپوخت فلان .
نكز
(
nekz
) ا . ع . فرومايه و بلايهء از هر چيزى . و باقى مانده مغز در استخوان .