سنگريزناك . ج : نباخى (
nab x
) و (
n b xiyy
) .
نبخة
(
nabxat
) ا . ع . گوگردى كه بدان آتش افروزند .
نبخة
(
nabxat
) و (
nobxat
) ا . ع .
نكته .
نبخة
(
nabxat
) و (
nabaxat
) ا . ع . گياه بردى كه بدان درز كشتى گيرند .
نبد
(
na - bod
) پ . كلمه فعل يعنى نبود .
نبذ
(
nabz
) ا . ع . چيز اندك و آسان .
ج : انباذ . و پارهاى از هر چيزى .
نبذ
(
nabz
) م . ع . نبذ العرق نبذا و نبذانا ( از باب ضرب ) : جنبيد آن رك ، لغة فى نبض . و نبذ الشئ نبذا :
( نيز از باب ضرب ) : انداخت آن چيز را بپيش و يا بپس . و نبذ العهد اليهم :
شكست آن عهد و پيمان را . و نبذ الامر :
اهمال كرد در آن كار . و نبذ النبيذ نبيذ و بكنى ساخت .
نبذ
(
nobz
) ا . ع . چيز كم و آسان .
و پارهاى از هر چيزى .
نبذان
(
nabaz n
) م . ع . نبذ نبذا و نبذانا . ر . نبذ .
نبذة
(
nabzat
) ا . ع . چيز كم و آسان . و پارهاى از هر چيزى .
نبذة
(
nabzat
) و (
nobzat
) ا . ع .
جلس نبذة : در گوشهاى نشست . و كذلك :
جلس نبذة .
نبذرة
(
nabzarat
) ا . ع . تبذير و پريشان كردن مال باسراف و بناحق .
نبر
(
nabr
) ا . ع . مرد كم شرم و كم حيا .
نبر
(
nabr
) م . ع . نبر الشئ نبرا ( از باب ضرب ) : بلند كرد آن چيز را . و نبر فلانا : رجز خواند فلان را و به زبان گرفت و بسخن بر وى غالب آمد . و نبر الحرف : همزه كرد آن حرف را . و نبر الغلام : گواليد آن كودك . و نيز نبر :
سرزنش نمودن . و بانك بر زدن .
نبر
(
nebr
) ا . ع . كنه و كرمكى كه چون بر تن شتر حركت كنه پوست وى بياماسد و آبلهناك گردد . و نوعى از مگس .
و دد و سبع . و قصير و كوتاه بالاى فاحش ناكس . ج : انبار و نبار . و جايى كه تاجر در آن متاع و كالاى خود را گرد مىكند . ج :
انبار . و خرمن گندم .
نبر
(
naber
) ص . ع . طعن نبر :
زخم نيزهاى كه بسرعت و زودى نيزه را از خود دور مىكند و برميدارد آن را .
نبر
(
nobar
) ا . ع . لقمههاى كلان . ج : نبرة .
نبراس
(
nebr s
) ا . ع . چراغ و مصباح . و سر نيزه . ج : نباريس .
نبرة
(
nabrat
) ا . ع . ميان گولب بالا . و آماس و ورم بدن . و جاى بلند و بر آمدگى از هر چيزى . و بانك گريه و زارى .
و آواز بلند مغنى كه از آواز پست صداى خود را بلند كند . و حرف همزه .
نبرة
(
nobrat
) ا . ع . لقمهء كلان .
ج : نبر .
نبرد
(
nabard
) و (
nabord
) ا . پ .
جنك و جدال و پيكار و رزم و كارزار و ستيزگى و منازعه و مجادله . و دلاور و دلير و بهادر . و نبرد كردن : ستيز كردن و مجادله نمودن .
نبردآزما
(
nabard - zm
) و
نبرد آزماى
(
nabard - zm y
) ص . پ .
جنك آزموده و جنك ديده و دلير و دلاور و بهادر .
نبردپيشه
(
nabard - pice
) ص .
پ . ياى مجهول - زحمت كشيده و مشقت ديده در جنك و معتاد بجنك و جدال .
نبردگاه
(
nabard - g h
) ا . پ .
رزمگاه و ميدان جنك .
نبرده
(
nabarde
) ص . پ .
دلير و بهادر و دلاور و پسنديده .
نبريج
(
nabrij
) و (
nebrij
) ا .
ع . مأخوذ از نبريده فارسى و بمعنى آن .
نبريده
(
na - boride
) ا . پ .
قچقار اخته كرده كه پشمش دراز نشود تا آن را ببرند .
نبز
(
nabz
) م . ع . نبزه نبزا ( از باب ضرب ) : اشاره كرد به آن .
و عيب كرد آن را . و نبز فلانا : لقب نهاد فلان را .
نبز
(
nabz
) ا . ع . عيبگويى .
نبز
(
nebz
) ا . ع . پوست بالايين خرمابن .
نبز
(
nabaz
) ا . ع . پاژنامه و لقب .
ج : انباز .
نبز
(
nabez
) ص . ع . رجل نبز : مرد ناكس و لئيم در حسب و در خلق و خوى .
نبزة
(
nobazat
) ص . ع . رجل نبزة : مردى كه بر مادمان بيشتر لقب گذارد .
نبزه
(
nabze
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لقب و پاژنامه .
نبس
(
nabs
) م . ع . نبس نبسا و نبسة و نبسة ( از باب ضرب ) : سخن گفت و شتابى كرد در سخن گفتن . و جنبيد در سخن گفتن ، و بيشتر در نفى استعمال مىشود .
يق : ما نبس بكلمة : يعنى يك كلمه سخن نگفت .
نبس
(
nobos
) ا . ع . سخن گويندگان .
و شتايى كنندگان .