و مؤولا . ر . مول .
مؤول
(
mo'avvel
) ص . ع .
آنكه باز مىگرداند و باز مىخواند . و آنكه بيان مىكند سخن را . و آنكه تأويل مىكند .
مؤولة
(
mo'ulat
) م . ع . مال مآلة و مؤولة . ر . مآلة .
مؤوم
(
mo'avvam
) ا . ع . مأوم .
ر . مأوم .
مؤون
(
mo'un
) ع . ج . مأن .
و ج . مأنة .
مؤونة
(
ma'unat
) ا . ع .
مؤنة . ر . مؤنة .
مؤوه
(
mo'uh
) م . ع . ماه موها و ماهة و مؤوها . ر . موه .
مووى
(
mavaviyy
) ص . ع .
شعرى كه بما تمام شده باشد .
موه
(
mavh
) م . ع . ماه موها ( از باب نصر ) : آميخت . و مهته : آب خورانيدم آن را و به اين معنى از ضرب نيز آيد . و ماهت الركية موها و ميها و مؤوها و ماهة و ميهة ( از باب سمع و نصر و ضرب ) : آب برآمد از چاه و بسيار آب گرديد . و ماهت السفينة : آب در آمد در كشتى .
موهب
(
mavheb
) ا . ع . بخشش و عطا . ج : مواهب .
موهب
(
muhab
) ص . ع .
آماده . يق : طعام موهب .
موهب
(
muheb
) ا . ع . آنكه آماده مىكند . و چيزى كه دست مىدهد و آماده مىشود . و چيزى كه هميشه مىباشد . و آماده و مهيا شده . و قابل و توانا . يق : اصبح فلان موهبا اى معدا قادرا .
موهب
(
mavheb
) و
موهبة
(
mavhebat
) م . ع . وهب وهبا و وهبا وهبة و موهبا و موهبة . ر .
وهب (
vahb
) و (
vahab
) .
موهبة
(
mavhabat
) ا . ع . ابرى كه در همه جا بارد . و مغاكى در كوه كه آب در وى گرد آيد . ج : مواهب . و نام مردى .
موهبة
(
mavhabat
) و (
mavhebat
) ا . ع . بخشش و دهش . و آبگير كوچك .
ج : مواهب .
موهبت
(
mavhebat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بخشش و دهش و انعام .
موهة
(
muhat
) ا . ع . آب و رونق روى . يق : ما احسن موهة وجهه : و نيز موهة : حسن و نيكويى .
موهز
(
movahhaz
) ا . ع . سخت سپرنده زيرپاى و سخت پايمالكننده .
موهص
(
movahhas
) ص . ع .
رجل موهص الخلق : مردى كه گويا استخوانهايش در يكديگر درآمده .
موهصى
(
mavahas
) ا . ع .
بنو موهصى : بندگان .
مؤهل
(
mo'hel
) ص . ع .
آنكه شايسته و سزاوار مىكند كسى را . و آنكه در اهل خود پذيرفته شده باشد .
مؤهل
(
mo'ahhel
) ص . ع .
آنكه شايسته و سزاوار مىكند .
موهم
(
muhem
) ص . پ . مأخوذ از تازى - در وهم و غلط اندازنده و برنده خيال را به چيزى كه قصد آن نباشد .
موهن
(
mavhen
) ا . ع . مقدار نيم شب . و پارهاى دراز از شب .
موهن
(
muhen
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه سست و ضعيف و ناتوان مىكند .
موهوب
(
mavhub
) ص . ع .
چيز بخشيده شده . ج : مواهيب . و موهوب له : كسى كه چيزى را بوى بخشيده باشند .
موهوب
(
mavhub
) و
موهوبه
(
mavhube
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز بخشيده شده و هبه شده .
موهودى
(
mavhudi
) ا . ع .
جامهاى كه آستينهاى آن به زمين مىرسد .
موهوص
(
mavhus
) ص . ع .
رجل موهوص الخلق : مردى كه گويى استخوانهاى وى درهم درآمده .
موهوم
(
mavhum
) ا - ص .
پ . مأخوذ از تازى - توهم شده و خيال شده و تصور شده و گمان شده . و تصور و پندار و وهم و خيال . و هر چيزى كه وجود خارجى نداشته باشد .
موهومات
(
mavhum t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى موهوم كه وجود خارجى ندارند .
موهون
(
mavhun
) ص . ع .
فلان موهون العظم و البدن : فلان سست استخوان و سست بدن است .
موهون
(
mavhun
) ا . ع . مرد سست .
موهونة
(
mavhunat
) ا . ع .
زن سست .
موهوهة
(
movahvehat
) ا .
ع . زنى كه از بسيارى و پرى گوشت بلرزد .
موهى
(
mavhiyy
) ص . ع .
دريده و چاك شده .
موى
(
moy
) و (
muy
) ا .
پ . واو مجهول - مو و شعر و كرك و پرز .
ج : مويان (
muy n
) و (
movy n
) . و موى از كف برآمدن : محال بودن كار . و موى بربستن : مستعد و آماده شدن . و مهيا گشتن . و موى خمير و يا موى و خمير يا موى و روغن : آسانى و آسودگى و موافقت . و موى پيشانى :