مخصوص به نحوى كه به همان حالت طبيعى و بدون فساد و تعفن خشك گشته باقى ماند چنان كه در قديم معمول مصريها بوده . و نيز جسدى كه بطريق مذكور خشك كرده باشند و خوپخين نيز گويند .
مومى اليه
(
mum - elayh
) پ .
كلمهء مأخوذ از تازى - يعنى مشار اليه و اشاره كرده شده بسوى او .
موميائى
(
mumiy 'i
) ا - ص .
پ . واو مجهول - مانند موميا . و موميا شده .
و نام دارويى سياه مانند قير و خوپخين .
مومين
(
mumin
) ص . پ . واو مجهول - مومى شده و از موم ساخته شده . و جامه مومين : موم جامه و مشمع .
مون
(
mavn
) م . ع . مانه مونا و مؤنة ( از باب نصر ) : قيام ورزيد بر نفقه و كفالت عيال او و برداشت بار او را .
مون
(
mun
) ا . ع . بلغت مراكش :
تودههاى سنگى كه در دريا مىاندازند براى ساختن سد .
مون
(
mun
) پ . كلمه اشاره بمعنى ما چنان كه در شعر برمون مىگويند بمعنى بر ما .
مون
(
movan
) و
مؤن
(
mo'an
) ع . ج . مونة و مؤنة .
مونا
(
mun
) ا . پ . در زند و پازند : از نامهاى خداى تعالى جل شانه مىباشد .
مؤنات
(
ma'un t
) ا . ع . ج . مؤنة .
مونة
(
munat
) و
مؤنة
(
mo'nat
) ا . ع . بار و گرانى و نفقه عيال و كفالت عيال و قوت روزانه . ج : مون و مؤن .
مؤنة
(
ma'unat
) ا . ع . بار و گرانى و نفقه عيال و قوت روزانه . ج : مؤنات .
مؤنة
(
ma'unat
) م . ع . مان مونا و مؤنة . ر . مون .
مؤنت
(
ma'unat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مؤنه .
مؤنث
(
mo'nes '
) ص . ع . امراة مونث : زن ماده زاينده .
مؤنث
(
mo'annas
) ا - ص . ع .
مخنث . و خوشبويى كه جامه را رنگين كند مانند زعفران . و اسمى كه بدان و يا بمتعلق آن علامت تا نيث ملحق گردد ، خلاف مذكر .
مؤنث
(
mo'annas
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ماده بر خلاف مذكر .
مؤنس
(
mo'nes
) ا - ص . ع .
انس دهنده . و نام روز پنجشنبه . و ابو مؤنس : شمع .
مونس
(
munes
) ا . پ . مأخوذ از تازى - انس دهنده و انس گرفته و خوگاره و خوگر .
مؤنس
(
mo'annes
) ا . ع . نام يكى از اصحاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
مؤنسات
(
mo'nes t
) ا . ع .
همه اسلحه و يا نيزه و خود و بر گستوان و پاره آهن جامه كه بدان كنارهء كلاه خود را بحلقه هاى زره بر گردن بندند . و سپر .
مؤنسة
(
mo'nesat
) ا . ع . دهى نزديك نصيبين .
مؤنسية
(
mo'nesiyyat
) ا . ع .
دهى در صعيد مصر .
مؤنض
(
mo'nez
) ص . ع . آنكه گوشت را نيم جوش برميدارد .
مونع
(
mune '
) ص . ع . پخته .
مؤنف
(
mo'nef
) ص . ع . روضة مؤنف : مرغزار ستور نارسيده .
مؤنف
(
mo'annaf
) ص . ع .
نصل مؤنف : پيكان تيز نوك .
مؤنفة
(
mo'annafat
) ص . ع .
غنم مؤنفة : گوسپندان گياه طلب كرده شده .
مؤنق
(
mo'neq
) ص . ع . خوش آيند و پسنديده .
مؤنق
(
mo'anneq
) ص . ع .
در شگفتآورنده .
مونكان
(
munk n
) ا . پ .
مأخوذ از مغلى - سيم و نقره .
مؤنمل
(
mo'namel
) ص . ع .
رجل مؤنمل الاصابع : مردى كه سر انگشتان وى ستبر و كوتاه باشد .
مونه
(
mune
) ا . پ . مزاج و خاصيت طبيعى چون گرمى آتش و ترى آب .
مؤنه
(
ma'une
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه در زندگانى و معيشت بدان محتاج باشند و نفقه و زاد و توشه و جز آن .
مؤنى
(
mo'ni
) ص . ع . بازدارنده .
و با درنك گرداننده و تانىكننده و اهمالكننده و درنك نماينده .
مؤوء
(
ma'u '
) ص . ع . اديم مؤوء : پوست دباغت شده با بار درخت آء .
مؤوء
(
ma'u '
) ا . ع . گربه بانك كننده .
مؤوب
(
mo'avvab
) و
مؤوبة
(
mo'avvebat
) ص . ع . بادى كه همه روزه وزد .
مؤود
(
ma'ud
) ص . ع . گرانبار .
مؤود
(
ma'avved
) ص . ع .
خمنده و كجكننده .
موؤدة
(
mav'udat
) ص . ع .
دختر زنده بگور كرده چنان كه در جاهليت معمول تازيان بوده . ج : موؤدات .
مؤوف
(
ma'uf
) ص . ع . زرع مؤوف : كشت آفت رسيده .
مؤوق
(
mo'avveq
) ا . ع . مأوق .
ر . مأوق .
موول
(
movul
) و
مؤول
(
mo'ul
) ص . ع . مال مولا و موولا