موكل
(
movakkel
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - سپارنده كار و بار به ديگرى .
مؤكل
(
mo'akkel
) ص . ع .
خورنده . و چرنده . و روزى دهنده .
مؤكمة
(
mo'akkemat
) ا . ع .
زن كلان سرين .
موكن
(
mavken
) و
موكنة
(
mavkenat
) ا . ع . آشيانه مرغ .
موكوت
(
mavkut
) ص . ع .
سخت اندوهگين .
موكول
(
mavkul
) ص . ع .
امر موكول : كار به ديگرى سپرده .
موكول
(
mavkul
) ص . پ .
ماخوذ از تازى - حواله شده و سفارش شده و سپرده شده .
موكوم
(
mavkum
) ص . ع .
محزون و سخت اندوهگين .
موكومة
(
mavkumat
) ص . ع .
ارض موكومة : زمينى كه گياه آن در زير پاى سپرده شده و خورده شده باشد .
مول
(
mavl
) م . ع . ملته مولا ( از باب نصر ) : مال دادم او را . و ملت مولا و موولأ و مؤولا ( از باب نصر و سمع ) : با مال شدم . و مال الرجل :
بسيار مال شد آن مرد .
مول
(
mul
) ا . ع . عنكبوت .
مول
(
mul
) ا . پ . واو مجهول - درنك و تأخير و توقف و باز ايستادگى و پشيمانى . و توبه . و دزد . و عاشق و عاشقباز و رفيق و يار زن . و حرامزاده و خشوك . و ناز و غمزه .
مول
(
mavvel
) ص . ع . رجل مول : مرد بسيار مال و توانگر .
مولا
(
mavl
) ا . پ . مأخوذ از تازى - صاحب و خداوندگار و مالك و خواجه و آغا و ملا و مهتر و قاضى و رئيس شهرهاى بزرك . و غلام و برده .
مولاة
(
mavl t
) ا . ع . خاتون و خانم . و كنيز و كنيز آزاد كرده .
مولامول
(
mul - mul
) ا . پ .
هر دو واو مجهول - درنك بسيار و درنك از پى درنك و تاخير پس از تاخير .
مولانا
(
mavl n
) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - يعنى صاحب و آغاى ما و اين كلمه را بيشتر در القاب ملاى مسلم و بزرك استعمال مىكنند .
مولائى
(
mavl 'i
) پ . كلمهء مأخوذ از تازى - يعنى صاحب و آغازى من و اين كلمه را نيز در القاب ملاى مسلم و بزرك مىگويند .
مؤلب
(
mo'alleb
) ص . ع .
حسود مؤلب : حسود فتنه كننده و فساد اندازنده .
مولة
(
mulat
) ا . ع . واحد مول يعنى يك عنكبوت .
مولج
(
mavlej
) ا . ع . جايى كه در آن چيزى درج مىشود و در مىآيد و فراهم مىگردد . ج : موالج .
مولد
(
mavled
) م . ع . ولد ولادا و ولادة و مولدا . ر . ولاد .
مولد
(
mavled
) ا . ع . هنگام زادن .
و جاى زادن . و نيز مولد : زمان ولادت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله چنان كه ميلاد زمان ولادت حضرت عيسى عليه السلام را گويند .
مولد
(
mavled
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه در آنجا كسى متولد گردد و زاد بود و زادبوم و خهر و وطن و زانيج .
مولد
(
muled
) ص . ع . امراة مولد : زن زاينده . ج : موالد و مواليد .
مولد
(
movallad
) ص . ع .
توليد شده و زاييده شده و پرورده شده و پيدا شده . و رجل مولد : مرد عربى غير محض .
و كذلك : كلام مولد . و كتاب مولد :
نامه ساخته و بربافته .
مولد
(
movalled
) ص . ع .
توليدكننده و زاينده و پرورنده .
مولدة
(
movalladat
) ص . ع .
زن غير عرب زاييده در ميان عرب . و نو پيدا شده از هر چيزى . و شاعر نو . و بينة مولدة :
حجت غير ثابت . و لغة مولدة : لغتى كه در اصل كلام عرب موضوع نباشد مگر از لغت اصلى گرفته باشند .
مولدة
(
movalledat
) ا . ع .
قابله و مام ناف .
مولده
(
movallade
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - توليد كرده شده . و لغت از نو در آورده و تازه پيدا شده .
مولش
(
mulec
) م . پ . واو مجهول م . ح . موليدن . ا . درنك و تأخير و تأنى .
مولع
(
mule '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - حريص و آزمند . و آرزومند و مشتاق و بسيار مايل از روى خشم و قهر و با طمع و طمعكار .
مولع
(
movalla '
) ص . ع . ملمع و پيسه . يق : بر ذون مولع و ثور مولع .
مولع به
(
mula'on - behi
) ص .
ع . برانگيخته شده .
مولغ
(
muleq
) ص . ع . آنكه آب مىخوراند سك را .
مؤلف
(
mo'lef
) ص . ع . آنكه مصاحبت مىكند و سبب مىشود آميزش و دوستى و رفاقت را . و آنكه انس و الفت مىگيرد . و آنكه هزار را كامل مىگرداند .
مؤلف
(
mo'allaf
) ص . ع .