تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3580

مساهمون:

ص٣٥٨٠

مؤدم

(
mo'dem
) ص . ع . اصلاح كننده . و اعاده دهنده . و برقراركنندهء دوستى و الفت دهنده . و آنكه نان خورش براى نان ترتيب مىدهد .

مؤدم

(
mo'dem
) و

مؤدمة

(
mo'demat
) ص . ع . رجل مؤدم مبشر : مرد داناى تجربه‌كار . و كذلك : امراة مودمة مبشرة .

مودن

(
mudan
) و

مؤدن

(
mo'dan
) ا . ع . كوتاه .

مودن

(
mudan
) و

مودنة

(
mudanat
) ص . ع . بچه لاغر زاييده شده .

مودن

(
mudan
) و

مودنة

(
mudanat
) ا . ع . مرد كوتاه گردن و كوتاه دست و كوتاه سينه . و ناقص خلقت ناقص اندام . و تنك دوش . مودنة مونث .

مودن

(
muden
) ص . ع . زنى كه بچه نزار و لاغر زايد .

مودودة

(
mavdudat
) م . ع . وددته ودا و موددة و مودودة . ر . ود (
vadd
) و (
vedd
) و (
vodd
) .

مودوسة

(
mavdusat
) ص . ع . ارض مودوسة : زمين گياه كم برآورد .

مودوع

(
mavdu '
) ا - ص . ع . آرامش و سكينه و وقار . يق : عليك بالمودوع . و نيز مودوع : نام علمى . و نام اسبى . و فرس مودوع : اسب آسوده‌زيست و آسايش‌جوى .

مودون

(
mavdun
) و

مودونة

(
mavdunat
) ا . ع . مرد كوتاه گردن و كوتاه دست و كوتاه سينه و ناقص خلقت ناقص اندام تنك دوش . مودونة مونث .

مودون

(
mavdun
) و

مودونة

(
mavdunat
) ص . ع . تر نهاده . و بچه نزار و لاغر زاييده شده .

مودونة

(
mavdunat
) ا . ع . ا . ع . زن درهم اندام كوتاه گردن خرد جثه .

مؤدى

(
mo'di
) ص . ع . هادى و رهنماى . و دستگير و يارى دهنده و امداد كننده . و آماده و مهياى براى سفر . و سلاح پوشيده . و قوى و توانا و قوت گرفته بر سلاح .

مودى

(
mudi
) ص . ع . فوت شونده و هلاك شونده . و ضايع گشته .

مودى

(
mudi
) ا . ع . شير بيشه .

مؤدى

(
mo'add
) ادا شده و پرداخته شده و رسانيده شده . و گزارده شده .

مؤدى

(
mo'addi
) ص . ع . اداكننده و گزارنده و پردازنده حق كسى را .

مؤدى

(
mo'addi
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - اداكننده و آنكه سبب مىگردد وقوع چيزى و آنكه مىآورد و مىرساند . و آنكه دلالت و رهنمايى مىنمايد . و سبب و موجب و باعث و محرك .

مؤذن

(
mo'azzen
) ص . ع . بسيار اعلام‌كننده . و آنكه اذان مىگويد و اعلام مىكند كه وقت نماز رسيده است .

مؤذن

(
mo'azzen
) و (
mo'zen
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه اذان مىگويد و اعلام مىكند دخول وقت نماز را .

مؤذنة

(
mo'zanat
) ا . ع . نام مرغى .

مؤذى

(
mo'z
) ص . ع . ستم كشيده و رنجانيده شده و آزرده شده .

مؤذى

(
mo'zi
) ص . ع . رنجاننده .

موذى

(
muzi
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - زيان رساننده و آزاررسان و رنج‌آور و اذيت‌رسان و مضر و مفسد و مهلك . و زهردار .

موذىگرى

(
muzi - gari
) ا . پ . آزاردهندگى و رنج‌رساندگى .

موذيه

(
muziye
) ص . پ . مأخوذ از تازى - اذيت رساننده و مضره و مهلك و مفسد و زهردار و آزاررسان .

مور

(
mavr
) ا . ع . موج . و راه پا سپرده هموار . و هر چيز نرم . و نام ساحلى در يمن در طرف شمال زبيد .

مور

(
mavr
) م . ع . مار مورا ( از باب نصر ) : جنبيد و آمد و رفت . و مار البعير : تردد نمود آن شتر در عرض . و مار الوبر : بركند آن موى را . و مار فلان : مضطرب گشت فلان . و مار الماء : روان شد آب بر روى زمين . و مار الشئ : پراكنده گشت آن چيز . و مار الدوا : تر كرد آن دوا را با آب . و مار الصوف : زد آن پشم را . و مار الدم : روان گرديد خون . و قوله تعالى :
يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً
: قيل اى تموج موجا . و نيز مور : بنجد در آمدن . و بلند شدن خاك و پراكنده گرديدن غبار .

مور

(
mur
) ا . ع . گرد پراكنده و خاكى كه باد آن را بردارد . و باد باگرد .

مور

(
mur
) و (
movr
) ا . پ . واو مجهول - نوعى از حشرات مغشية الجناح كه بطور اجتماع در تحت زمين زندگى مىكنند و بتازى نمل گويند . ج : موران . و زنگارى كه در جرم آهن كار كند و بصيقل بر طرف نگردد . و كنايه از حقير و ضعيف و ناتوان .

موراق

(
mur q
) ا . ع . خرماى رسيده .

موراك

(
mevr k
) ا . ع . پيشگاه پالان شتر .

مورامون

(
mur mun
) ا . پ . گزر صحرايى .

موران

(
mur n
) پ . ج . مور .

موران

(
mur n
) ا . پ . نام