تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3574

مساهمون:

ص٣٥٧٤

مؤتاب

(
mo't b
) ض . ع . بشب آينده . و بازگشت‌كننده .

موتاب

(
mu - t b
) ا . پ . آنكه ريسمان مويى مىتابد .

موتاد

(
movt d
) ص . پ . مأخوذ از تازى - معتاد .

موتان

(
mavt n
) ص . ع . رجل موتان الفؤاد : مرد كند خاطر .

موتان

(
mut n
) و (
mavt n
) ا . ع . مرگا مرگى ستور .

موتان

(
mavat n
) ا . ع . بىجان ، خلاف حيوان . يق : اشتر الموتان و لا تشتر الحيوان : يعنى خريدارى كن اراضى و خانه و دكان و جز آن را و خريدارى مكن برده و ستور و مانند آن را . و نيز موتان : زمينى كه آباد نكرده باشند . الحديث : موتان الارض لله و لرسوله فمن احيا منها شيئا فهو له .

موتان

(
mavat n
) م . ع . مات موتا و موتانا . ر . موت .

موتانة

(
movt nat
) ص . ع . امراة موتانة الفؤاد : زن كند خاطر .

مؤتب

(
mo'attab
) ص . ع . رجل مؤتب الظفر : مردى كه ناخن وى كج و خميده و معوج باشد .

مؤتب

(
mo'atteb
) ص . ع . جامه اتب پوشيده .

مؤتبثة

(
mo'tabesat
) ا . ع . مشكى كه پر از شير كرده بگذارند بماند و باد كند .

مؤتبض

(
mo'tabez
) ص . ع . آنكه بروتر پاى و اباض آن صدمه رسيده باشد . و آنكه ساق پاى وى درهم كشيده شده باشد . و مؤتبض النسا : زاغ بدان‌جهت كه در رفتن درنك مىكند گويا پاهاى وى بهم بسته شده .

مؤتبل

(
mo'tabel
) ص . ع . آنكه ثابت نمىماند بر وى شتر در حالت سوارى . و آنكه غافل مىشود از چرانيدن شتران .

موتة

(
mavtat
) ا . ع . يك بار مردن .

مؤتة

(
mo'tat
) و

موتة

(
mutat
) ا . ع . جايى در مشرق دمشق كه شمشير در آنجا مىساختند و جعفر طيار در آنجا شهيد گرديد .

موتة

(
mutat
) ا . ع . صرع و بيهوشى و ديوانگى و جنون .

مؤتثجة

(
mo'tasejat
) ا . ع . زمين بسيار گياه .

مؤتثى

(
mo'tasi
) ا . ع . كسى كه بسيار خورد و تشنه شود و هر چه آب خورد سير آب نگردد .

مؤتثئ

(
mo'tasi '
) ا . ع . كسى كه رغبت طعام ندارد . يق : فلان اصبح مؤتثيأ .

مؤتجر

(
mo'tajer
) ص . ع . كرايه كرده شده . و نوكر كرايه كرده شده و آنكه اجرت مىگيرد .

مؤتخذ

(
mo'taxez
) ص . ع . گيرنده و دريافت كننده . و برگزيننده . و آنكه تدارك مىكند توشه و ذخيره را . و آغاز كننده . و سر فرود آرنده از درد . و فروتنى كننده .

مؤتد

(
mo'attad
) ص . ع . مرد شهوتى .

موتر

(
mutar
) ا . ع . كمان سخت .

مؤتر

(
mo'tarr
) ص . ع . آنكه سبب مىشود شتابانيدن را .

مؤترق

(
mo'tareq
) ص . ع . بيدار و بىخواب و ناتوان از بىخوابى .

مؤترك

(
mo'tarek
) ص . ع . اراك مؤترك : اراك بسيار و درهم پيچيده .

موترى

(
mo'tari
) ص . ع . زنبور سازنده عسل .

مؤتزر

(
mo'tazer
) ا . ع . جاى بستن ازار و شلوار .

مؤتزر

(
mo'tazer
) ص . ع . آنكه ازار و شلوار مىپوشد .

موتزم

(
mutazam
) ا . ع . زمين .

مؤتسى

(
mo'tasi
) ص . ع . مقلد و پيرو .

مؤتشب

(
mo'tacab
) ص . ع . كسى كه نسب آن غير خالص باشد .

مؤتشب

(
mo'taceb
) ص . ع . گروه در هم آميخته و مجتمع گشته .

مؤتشرة

(
mo'tacerat
) ص . ع . زنى كه خواهش مىكند دندانهاى وى را خوب و نيكو سازند .

مؤتشى

(
mo'taci
) ص . ع . استخوان شكسته به شده .

مؤتض

(
mo'tazz
) ص . ع . مضطر و مجبور .

مؤتعد

(
mo'ta'ed
) ص . ع . آنكه وعده كسى را مىپذيرد . و با هم وعده بدكننده .

موتعد

(
muta'ed
) ص . ع . آنكه تهديد مىكند و مىترساند ببدى .

مؤتفظ

(
mo'tafez
) ص . ع . لازم شونده .

مؤتفك

(
mo'tafek
) ص . ع . زير و زبر شده و سرنگون گشتهء از زلزله . و دروغگو .

مؤتفكات

(
mo'tafek t
) ا . ع . شهرهاى قوم لوط كه زير و زبر و سرنگون
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3574 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )