تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3575

مساهمون:

ص٣٥٧٥
شدند . و بادهايى كه برگردانند زمين را . و باد هايى كه از هر جهة وزند . و اذا كثرت الموتفكات زكت الارض : يعنى هرگاه بادهاى مختلف بسيار وزد زمين پاك مىگردد .

مؤتقط

(
mo'taqet
) ا . ع . سازنده كشك .

مؤتك

(
mo'takk
) ص . ع . خشمناك و غضبناك . و روز گرم .

مؤتكل

(
mo'takel
) ص . ع . خورده شده . و خشمگين شده .

موتلخة

(
mutalexat
) ص . ع . ارض موتلخة : زمين درهم پيچيده گياه .

موتلع

(
mutala '
) ص . ع . رجل موتلع القلب : مرد آشفته دل از جاى رفته .

مؤتلف

(
mo'talef
) ص . ع . مجتمع گشته و سازوارى نموده .

مؤتلى

(
mo'tali
) ص . ع . سوگند خورنده .

موتم

(
mutem
) ص . ع . امراة موتم : زن يتيم‌دار و مادر بچهء بىپدر . ج : مياتيم .

مؤتم

(
mo'tamm
) ص . ع . قصد كننده . و اقتداكننده .

مؤتم به

(
mo'tammon - behi
) ص . ع . قصد كرده شده و اقتدا كرده شده و مقتدا .

مؤتمر

(
mo'tamer
) ا - ص . ع . فرمان‌برنده . و مشورت‌كننده . و قصد نماينده كارى . و فرماينده . و نام پسين روز از روزهاى عجوز . ج : مآمر و مآمير . و نام ماه محرم .

مؤتمن

(
mo'taman
) ص . ع . اعتماد كرده شده و امين گرفته شده . و يكى از صفات بارى تعالى جل‌شانه .

مؤتمن

(
mo'tamen
) ص . ع . اعتمادكننده و امين .

مؤتمن

(
mo'tamen
) ا . پ . مأخوذ از تازى - امين و وكيلى كه داراى امانت باشد .

موتن

(
muten
) و

موتنة

(
mutenat
) ص . ع . زن و يا هر حيوان ماده‌اى كه در زاييدن اول پاى بچه آن برآيد .

مؤتنب

(
mo'taneb
) ا . ع . آنكه اشتهاى طعام ندارد . يق : اصبحت مؤتنبا .

مؤتنف

(
mo'tanaf
) ا . ع . مرغزار ستور نارسيده .

مؤتنف

(
mo'tanef
) ص . ع . آغازكننده و ابتداكننده . و آنكه كارى را از سر مىگيرد . و پيش‌آينده و نزديك شونده و آينده .

مؤتنفة

(
mo'tanfat
) ص . ع . جارية مؤتنفة الشباب : دخترى كه نزديك بسن بلوغ رسيده باشد .

موتود

(
mavtud
) ص . ع . ميخ كوفته شده .

موتور

(
mavtur
) ا . ع . آنكه كسى از وى كشته شود و خون كشته خويش در نيابد . و نيز موتور : كسى كه در بهشت داراى اهل و مال نباشد .

مؤتول

(
mo'tavel
) ص . ع . آنكه سياست و حراست مىكند مال را . و آنكه اصلاح مىنمايد و آراسته مىكند .

موتون

(
mavtun
) ص . ع . آنكه جراحت بر رگ و تين وى رسيده باشد .

مؤتوى

(
mo'tavi
) ص . ع . آنكه منزل مىدهد كسى را و پذيرايى مىكند . و مهربان و مشفق و با رحم و مروت و دل‌نواز .

موته جنگلى

(
mavte - jangali
) ا . پ . ريشه يك قسم گياهى .

موتى

(
mavt
) ع . ج . ميت .

مؤتى

(
mo'ti
) ص . ع . آورنده .

موث

(
mavs
) و (
mavas
) و

موثان

(
mavas n
) م . ع . ماث الشئ فى الماء موثا و موثا و موثانا ( از باب نصر ) : آميخته شد آن چيز در آب . و ماث الشئ فى الماء : آميخت آن چيز را در آب و سود آن را در آب ، لازم و متعدى .

موثبان

(
mavsab ? n
) ا . ع . آنكه درنگى مىكند در پيكار و جهاد . و پادشاهى كه همواره بر تخت استراحت نشيند و غز افكند .

موثخ

(
movassax
) ا . ع . مرد سست اندام .

مؤثر

(
mo'ser
) ص . ع . برگزيننده . و آنكه فايده و سود ديگران را بر سود خود مقدم مىدارد .

مؤثر

(
mo'assar
) ص . ع . اثر كرده شده . و قبول اثر و نشان نموده .

مؤثر

(
mo'asser
) ص . ع . اثر كننده و در چيزى اثر و نشان گذارنده .

مؤثر

(
mo'asser
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه تأثير كند در چيزى و نشان و علامت گذارد در آن و كردگر .

مؤثف

(
mo'assaf
) ا . ع . مرد كوتاه پهناور و نازك پر گوشت .

مؤثف

(
mo'assef
) ص . ع . آنكه ديك را بر ديگدان و بر سه پايه مىنهد .

مؤثفة

(
mo'safat
) ا . ع . ديك بر سه پايه نهاده .

موثق

(
mavseq
) ا . ع . عهد و پيمان و استوارى . ج : مواثق .

موثق

(
mavseq
) م . ع . وثق به و ثوقا و ثقة و موثقا ( از باب حسب ) : استوار داشت و اعتماد كرد بر آن .