مؤبد
(
mo'abbad
) ص . ع .
هميشه و جاويد .
موبد
(
mo'abbad
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هميشه و جاويد و سرمد و پايدار و ابدى .
موبدان
(
mubed n
) پ . ج .
موبد . و موبد موبدان : پيشواى پيشوايان .
مؤبدة
(
mo'badat
) و (
mo'abbadat
) ص . ع . ناقة مؤبدة : ماده شتر وحشى نافرمان . و كذلك : ناقة مؤبدة .
موبذ
(
m vbaz
) و (
mubaz
) و (
mubez
) و
موبذان
(
mubaz n
) ا . ع . مأخوذ از فارسى - عالم و داناى پارسيان و حاكم مجوس . ج : موابذة .
مؤبر
(
mo'abber
) ص . ع . آنكه خرمابن را گشن مىدهد .
مؤبرة
(
mo'abbarat
) و
موبرة
(
movabbarat
) ص . ع . نخلة مؤبرة :
خرمابن گشن داده شده . و كذلك : نخلة موبرة .
موبرج
(
mubarej
) ا . پ .
بلغت شيراز : زرشك .
مؤبش
(
mo'abbec
) ص . ع .
فراهم آورند و آميزنده . و آنكه مىشنود سخن درهم آميخته از خوب و بد را و يا مىگويد آن را .
مؤبط
(
mo'abbet
) ص . ع .
خداوند تبارك و تعالى كه فرو مىاندازد كسى را .
موبق
(
mavbeq
) ا . ع . جاى هلاكت . و وعدهگاه . و هر چيز كه در ميان دو چيز درآيد . و زندان . و نام واديى در دوزخ . قوله تعالى :
وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ مَوْبِقاً
.
موبق
(
mavbeq
) م . ع . وبق و بوقا و موبقا و وبقا ( از باب ضرب و سمع و حسب ) : هلاك گرديد .
موبق
(
mubeq
) ص . ع . هلاك كرده شده . و ويران شده . و در زندان كرده شده .
موبقات
(
mubeq t
) ا . ع .
معاصى و گناهان . يق : فلان يرتكب الموبقات .
موبل
(
mavbel
) ا . ع . عصاى ستبر .
مؤبل
(
mo'abbal
) ص . ع .
خداوند شتران بسيار .
مؤبل
(
mo'abbal
) ا . ع . لقب ابراهيم اندلسى شاعر .
مؤبل
(
mo'abbel
) ص . ع .
آنكه بر مىگزيند شتران را براى بچه و شير و جز آن . و آنكه فربه مىكند . و ماتمزده زارى كننده بر مرك كسى .
مؤبلة
(
mo'abbalat
) ص . ع .
ابل موبلة : شتران گرفته شده براى بچه و شير .
موبهمو
(
mau - ba - mu
) م ف .
پ . بىشمار و بىحساب و در كمال دقت .
مؤبن
(
mo'abben
) ص . ع . آنكه روبا روى كسى را عيب مىكند و مذمت مىنمايد . و آنكه تهمت مىكند كسى را . و آنكه در پى اثر كسى و يا چيزى مىرود . و آنكه محاسن مرده را شمرده و بر وى مىگريد .
و آنكه حيوانى را رگ مىزند تا خون آن را گرفته بريان كنند و خورند چنان كه در ايام سختى معمول تازيان بوده .
موبند
(
mu - band
) ا . پ .
شريطهاى كه بدان مويها را مىبندند . و زنى كه موها را آرايش مىكند . و خدمتگار زنانه .
و فتين و باهوش .
موبندى
(
mu - bandi
) ا . پ .
باهوشى و زيركى .
موبوءة
(
mavbu'at
) ص . ع .
ارض موبوءة : زمينى كه در آن مرگا - مرگى باشد .
موبوط
(
mavbut
) ا م . ع .
كسى كه بهره و مرتبه وى را پست كرده باشند .
و زخم باز كرده شده . و بازداشته شده از حاجت .
موبول
(
mavbul
) و
موبولة
(
mavbulat
) ص . ع . باران بزرك قطره رسيده .
مؤبه
(
mo'abbeh
) ص . ع . آنكه آگاه مىكند و به كسى ياد مىدهد . و آنكه توقير مىكند كسى را و احترام مىنمايد و ستايش مىكند .
موبئ
(
mube '
) ا . ع . آب اندك و سپرى شده .
مؤبى
(
mo'abbi
) ص . ع . آنكه كسى را پدر مىخواند .
موبئة
(
mube'at
) ص . ارض موبئة : زمينى كه در آن مرگا مرگى باشد .
موت
(
mavt
) ا . ع . مرك . و موت مائت : مرك سخت .
موت
(
mavt
) م . ع . مات موتا و مواتا و موتانا ( از باب نصر و سمع و ضرب ) :
بمرد . و مات فلان موتا : خوابيد فلان .
و مات الثوب : كهنه گرديد آن جامه . و ماتت الريح : آرميد باد و ساكن گرديد .
موت
(
mavt
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرك و بشيج .
موت
(
mavat
) م . ع . ماتت الارض موتا و مواتا : خالى ماند زمين از عمارت و سكنه .
موتا
(
mavt
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرده و ميت و فوت شده .