تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3571

مساهمون:

ص٣٥٧١

مواقة

(
mov qat
) م . ع . ماق مواقة و موقا و مؤوقا ( از باب نصر ) : گول گرديد . و ماق فلان : بمرد فلان و هلاك گرديد . و ماق موقا . ر . موق .

مواقت

(
mav qet
) ا . ع . زمان و يا مكان نام برده شده . و ساعت . و سنگهاى شاخص . و دايرهء هندى .

مواقتة

(
mov qatat
) م . ع . وقت معين كردن .

مواقذ

(
mav qez
) ع . ج . موقذ .

مواقر

(
mav qer
) ع . ج . موقر . و ج . موقرة .

مواقع

(
mav qe '
) ع . ج . موقع .

مواقع

(
mav qe '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايها و محلها و موضعها .

مواقعة

(
mov qafat
) م . ع . واقعه مواقعة و وقاعا : جنك كرد با او و در محاربه او افتاد . و واقع امراته : مجامعت كرد با زن خود و مخالطت و آميزش نمود با آن .

مواقعه

(
mov qa'e
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نبرد و پيكار . و مجامعت .

مواقف

(
mav qef
) ع . ج . موقف .

مواقفة

(
mov qafat
) م . ع . واقفته على كذا مواقفة و وقافا : درخواست نمودم از وى وقوف و ايستادن بر آن را .

مواقفة

(
mov qafat
) ا . ع . مواقفة با كسى فرا ايستادن با آن كس در جنك و پيكار و يا در خصومت ، و قاف مثله .

مواقى

(
mav qi
) ع . ج . ماقى .

مواقيت

(
mav qit
) ع . ج . ميقات .

مواقيد

(
mav qid
) ع . ج . موقد .

مواقير

(
mav qir
) ع . ج . ميقار .

مواكب

(
mav keb
) ع . ج . موكب .

مواكب

(
mav keb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گروههاى سوار و لشكرهاى سوار .

مواكبة

(
mov kabat
) م . ع . واكبهم مواكبة : سير كرد با ايشان و يا پيشى گرفت ايشان را . و يا سوار شد با ايشان . و و اكب على الامر : مواظبت كرد بر آن كار و پيوسته در آن كار بود .

مواكبة

(
mov kebat
) ص . ع . ناقة مواكبة : ماده شترى كه با جماعت شتر سواران همراهى كند . و ماده شتر فراخ گام و شتاب‌رو تيز رفتار .

مواكدة

(
mov kedat
) ا . ع . ماده شتر تيزرو . و ماده شتر ماندهء در رفتن .

مؤاكرة

(
mo ' karat
) م . ع . كشاورزى كردن و كشتكارى كردن بر نصف و جز آن .

مواكظة

(
mov kazat
) م . ع . مداومت كردن بر كارى .

مواكعة

(
mov ka'at
) م . ع . واكع الديك الدجاجة مواكعة : برجست و سكيزيد آن خروس بر ماكيان .

مواكفة

(
mov kafat
) م . ع . واكفه فى الحرب مواكفة : روبا - روى جنگيد با او و معارضه نمود .

مؤاكل

(
mo ' kel
) ا . ع . هم سفره و هم‌خوراك .

مواكل

(
mov kel
) ص . ع . رجل مواكل : مرد عاجز كه كار خود را به ديگرى سپارد .

مؤاكلة

(
mo ' kalat
) م . ع . آكل فلانا مؤاكلة : خورد با فلان .

مواكلة

(
mov kalat
) م . ع . واكل مواكلة و وكالا . ر . وكال . و نيز مواكلة : لغتى است ردى در مؤاكلة .

مؤاكمة

(
mo ' kemat
) ا . ع . زن بزرك سرين .

موالاة

(
mov l t
) م . ع . والى بين الامرين موالاة و ولاء : پياپى كرد آن دو كار را . و والى غنمه : جدا كرد بعضى از آن گوسپندان را از بعضى . و والى فلانا : دوستى نمود با فلان و پيوست به آن ، ضد عاداه معاداة .

موالات

(
mov l t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دوستى و پيوستگى با كسى .

موألة

(
mav'alat
) ا . ع . پناه و پناهگاه .

موالج

(
mav lej
) ع . ج . مولج .

موالد

(
mav led
) ع . ج . مولد .

موالس

(
mov les
) ص . ع . فريب دهنده .

مؤالسة

(
mo ' lasat
) م . ع . خيانت كردن . و هو لا يدالس و لا يؤالس : او نه فريب مىدهد و نه خيانت مىكند .

موالسة

(
mov lasat
) م . ع . والس الحديث موالسة : بكنايه گفت سخن را . و والس فلانا : خيانت كرد فلان را و خدعه نمود با او و مداهنه كرد او را .

مؤالفة

(
mo ' lafat
) م . ع . آلف فلانا مؤالفة و الافا و ايلافا :