مسترخى
(
mostarxi
) ص . ع .
مأخوذ از تازى - آويزان و معلق . و فروهشته و سست . و ژوليده .
مسترد
(
mostarad
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - باز فرستاده . و پس داده . و مسترد كردن : باز پس فرستادن و پس دادن .
مسترد
(
mostaradd
) ص . ع .
خواهان باز گردانيدن و رد كردن .
مستردف
(
mostardef
) ص . ع .
خواهان رديف كردن .
مسترذل
(
mostarzal
) ص . ع .
ناپسنديده . و هيچكاره .
مسترذل
(
mostarzel
) ص . ع .
آنكه ناپسنديده و هيچكاره و ناكس مىيابد .
مسترسل
(
mostarsal
) و (
mos -
) (
tarsel
) ص . ع . ملايم . و متواضع . و خوشخوى . و شعر مسترسل : موى فروهشتهء راست افتاده . و كذلك : شعر مسترسل .
مسترشح
(
mostarcah
) ا . ع . جائى كه گياه را مىگذارند دراز شود تا بچريدن آيد .
و جايى كه در آن ستوران ريز را تربيت مىكنند .
مسترشد
(
mostarced
) ص . ع .
آنكه راه راست مىطلبد . و آنكه به راه راست مىرود . و المسترشد بالله : لقب ابو منصور فضل بن احمد بيست و نهمين خليفه از تبار عباس كه پس از هيفده سال و چند ماه خلافت در سال 549 هجرى كشته شد .
مسترشى
(
mostarci
) ص . ع .
آنكه رشوه مىخواهد . و آنكه فرمانبردارى كسى را مىكند و خشنودى كسى را مىطلبد . يق :
انك لمسترش لفلان : يعنى فرمانبردار و تابع رضاى فلان هستى .
مسترضع
(
mostarze '
) ص . ع .
آنكه شيرده مىخواهد و جستجوى دايه مىكند .
مسترط
(
mostarat
) ص . ع .
بلعيده شده و فرو برده شده .
مسترط
(
mostarat
) ا . ع . خطاف و پرستوك . و حلق و گلو و مجراى طعام در حلق و مرى و حلقوم .
مسترعف
(
mostare'f
) ا . ع . اسب پيش رونده و در گذرندهء از اسبان ديگر .
مسترعل
(
mostare'l
) ا . ع .
پيشرو گله . و آنكه همراه گله باشد و گلهكش و گلهبان . و صاحب شتران .
مسترعى
(
mostar'i
) ص . ع .
آنكه مىخواهد از كسى كه نگهبانى كند ستوران و چراگاه را . و نگهبانىكننده .
مسترفد
(
mostarfed
) ص . ع .
خواهان يارى . و درخواستكنندهء مددگارى .
مسترفض
(
mostarfez
) ص . ع .
وادى فراخ .
مسترفع
(
mostarfe '
) ص . ع .
بردارنده و خواهان برداشتن از كسى . و خوانى كه آنچه در وى بود سپرى شده و وقت برداشتن آن رسيده باشد .
مسترق
(
mostaraq
) ا . ع . ناقص ضعيف خلقت . و پنهانى گوش دارندهء سخن كسى را . و مسترق العنق : كوتاه گردن .
مسترقه
(
mostareqe
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پنج روزى كه بر ماه دوازدهم از سال شمسى مىافزايند و آن را خمسهء مسثرقه و فروردگان مىگويند .
مسترقع
(
mostarqe '
) ص . ع .
جامهء در پى خواه شده .
مسترو
(
mastaru
) ا . پ . ريشهء مازريون .
مستروح
(
mostarveh
) ص . ع .
آنكه مىبويد هر چيز خوشبوئى را . و آنكه نشوق مىكند . و آنكه بر مىآسايد و آسايش مىيابد . و آنكه آسايش مىجويد . و آرميدهء با يار .
مسترهن
(
mostarhen
) ص . ع .
آنكه رهن و گرو مىخواهد . و گيرندهء گرو .
مسترى
(
mostari
) ا . ع . شير بيشه .
مستريح
(
mostarih
) ص . ع .
زندگانى خوش و راحت . و اسب دستآموز و رام و فرمانبردار .
مستريض
(
mostariz
) ص . ع .
وادى كه در آن مرغزار زياد باشد . و جاى فراخ و سيراب .
مستريضة
(
mostarizat
) ص . ع .
شادمان و خرم . يق : افعل ما دامت النفس مستريضة .
مستزاد
(
mostaz d
) ص . ع .
افزون شده و زياد شده .
مستزرى
(
mostazr
) ص . ع .
حقير و خوار .
مستزرى
(
mostazri
) ص . ع .
حقيركننده و خواركننده .
مستزمر
(
mostazmer
) ا . ع .
ترنجيدهء خرد و حقير نماينده .
مستزير
(
mostazir
) ص . ع .
آنكه درخواست ديدار مىكند .
مستساغ
(
mostas q
) ص . ع .
شراب و يا طعامى كه به آسانى از گلو فرو رود .
مستسخر
(
mostasxer
) ص . ع .
فسوسكننده و سخريهكننده و نكوهنده .
مستسر
(
mostaserr
) ص . ع .
پنهان شونده .
مستسرى
(
mostasri
) ص . ع .
آنكه بشب سير مىكند . و آنكه بر مىگزيند بهترين ستور را .
مستسعد
(
mostas'ad
) ص . ع .
نيكبخت شده . و خجسته و مبارك و ميمون .
و كامران .