گردد . و مرث الرجل : زد آن مرد را . و مرثى الصبى اصبعه : خائيد كودك انگشت خود را . و مرث الودع مرثا ( از باب نصر و ضرب ) : مكيد مهرهء ماهى گوش را . و مرث فى الماء : تر نهاد و خيسانيد در آب . و مرثث الناقة السخلة : مهربان نشد ماده شتر بر بچهء خود از جهت بوى بد عرق آن .
مرث
(
maras
) م . ع . مرث مرثا ( از باب سمع ) : بردبار گشت و شكيبا گرديد بر خصومت دشمنان .
مرث
(
mares
) ص . ع . مرد شكيبا و بردبار بر خصومت و نزاع .
مرث
(
moress
) ص . ع . رجل مرث : مرد خداوند ريسمان كهنه . و خداوند رخت كهنه .
مرثاة
(
mars t
) م . ع . رثى رثاء و مرثاة . ر . رثاء .
مرثد
(
marsad
) ا . ع . شير بيشه . و مرد جوانمرد . و نام مردى . و نام يكى از پادشاهان يمن گويند ششصد سال پادشاهى كرد .
مرثط
(
morset
) ص . ع . آنكه در نشست خود ثبات و قرار مىورزد .
مرثعن
(
morsa'enn
) ص . ع . ابر فرو افگنده دامنها .
مرثم
(
marsam
) و (
mersam
) ا . ع .
بينى .
مرثن
(
morassan
) و
مرثنة
(
morassanat
) ص . ع . باران رسيده . يق :
ارض مرثنة .
مرثود
(
marsud
) ص . ع . متاع برهم نهاده .
مرثوم
(
marsum
) ص . ع .
خونآلوده . و شكستهء از هر چيزى . و شكسته بينى خونآلوده . و خف مرثوم : سپل شتر بر سنك آمدهء خونآلود شده .
مرثون
(
marsun
) و
مرثونة
(
marsunat
) ص . ع . باران رسيده . يق :
ارض مرثونة .
مرثية
(
marsyiat
) ا . ع . گريستن بر مرده . و ذكر محامد وى و ستايش بر وى . ج :
مراثى .
مرثية
(
marsiyat
) م . ع . رثى رثاء و مرثية و مرثاة . ر . رثاء .
مرثيه
(
marsiye
) ا . پ . مأخوذ از تازى - توصيف مرده . و ذكر محامد آن و ستايش بر آن . و روضه . ر . روضه . و مرثيه گرفتن : مجلس عزا و سوگوارى برپا كردن .
مرثيهخوان
(
marsiye - x n
) واو معدوله . ا - ص . پ . روضهخوان . و آنكه مكررا توصيف مرده را ذكر مىكند .
مرثيهخوانى
(
marsiye - x ni
) واو معدوله . ا . پ . شغل و عمل مرثيهخوان .
مرج
(
marj
) ا . پ . حدود و سرحد و مرز زمين و كشور . و زمينى كه كنارهاى آن را بلند ساخته در درون آن كشت و زرع كنند . و پاشنه يا بند دست مردم . و وظيف ستور . و مرج پاى :
قدم پاى تا پاشنه . و هرج و مرج . ر .
مرج تازى .
مرج
(
marj
) ا . ع . چراگاه . و هر زمينى كه داراى چراگاه و گياه باشد كه ستور در آن بچرد . ج : مروج . و نام چندين موضع كه هر يك داراى مضاف اليه مىباشد مانند : مرج راهط و مرج القلعة و جز آن . و فيه هرج مرج : اختلاط و اضطراب .
مرج
(
marj
) م . ع . مرج الدابة مرجا ( از باب نصر ) : بچرا فرستاد ستور را .
و مرج هى : بچرا شد ( يتعدى و لا يتعدى ) . و مرج الشئ : آميخت آن چيز را . و مرج البحرين : گذاشت هر دو دريا را كه يكى با ديگرى ملتبس نگردد و نياميزد .
مرج
(
marj
) و (
morj
) ا . پ .
نام شهرى در كوهستان سمرقند .
مرج
(
maraj
) ا . ع . شتران بر سر خود بچرا گذاشته شده ( واحد و جمع در وى يكسان است ) . و تباهى و بىآرامى . و جنش انگشترى در انگشت . و آميختگى و اضطراب و پريشانى و فساد ( و الفعل من سمع ) .
مرج
(
maraj
) م . ع . مرج الامر مرجا ( از باب سمع ) : آميخته شد آن كار .
مرج
(
morejj
) ص . ع . ماديان نزديك بزادن رسيده .
مرجأ
(
morja '
) ص . ع . رجل مرجأ مرد واپس داشته . ج : مرجؤن (
morja'una
) و مرجون (
morjuna
) .
مرجاة
(
marj t
) ا . ع . اميد .
مرجاده
(
marj de
) ا . پ . ابزارى چرمين مانند جوال بزرك كه آن را پر از كاه كرده و به روى آن سوار شده از رودخانه مىگذرند .
مرجاس
(
merj s
) ا . ع . سنگى كه بر دول بندند و بدان لاى چاه را بشورانند و سپس آب آن چاه را بكشند تا چاه پاك گردد . و سنگى كه در چاه اندازند تا معلوم گردد عمق چاه و يا براى آنكه بدانند چاه آب دارد و يا ندارد .
مرجام
(
merj m
) ا . ع . شترى كه در رفتار گردن خود را دراز كشد . و شتر سخت سير . و شترى كه در رفتن به سپل خود سنگريزه اندازد .
مرجان
(
marj n
) ا . پ . روح و جان . و پسر اندر و ربيب . و مرد تنومند قوى . و مرواريد ريزه . و بستام و كامه كه يك نوع مادهايست پوليپى و در دريا مىرويد و محتوى مواد آهكى است و سرخ و سفيد و سياه مىباشد و بيشتر آن را كه در كرانههاى درياى سيسيل صيد مىكنند .