مراز
(
mar z
) ا . ع . پستان . و چون خواسته باشند سنگينى چيزى را بيآزمايند مىگويند :
هو خفيف المراز .
مرازان
(
mar z ne
) ا . ع . به صيغهء تثنيه : دو پستان .
مرازبة
(
mar zebat
) ع . ج .
مرزبان .
مرازة
(
mar zat
) ا . ع . بمعنى مراز است چنان كه در آزمايش سنگينى چيزى گويند :
هو خفيف المراز او خفيف المرازة .
مرازغة
(
mor zaqat
) م . ع . كشتى گرفتن و طعن كردن مر يكديگر را .
مرازمة
(
mor zamat
) م . ع .
رازم القوم دارهم مرازمة و رزاما : اقامت طولانى كردند آن گروه در خانهء خود . و رازم بين الشيئين : جمع كرد ميان آن دو چيز . و رازمت الابل : آميخته شدند شتران بهم در ميان دو چراگاه .
مرازمة
(
mor zamat
) ا . ع .
المرازمة فى الطعام : بر يك طعام مداومت ناكردن باينكه يك روز گوشت خوردن و يك روز شهد و يك روز شير و يك روز خرما و مانند آن و اينكه بياميزد خوردن و فرو بردن لقمهها را با شكر و حمد و خوردن نرم و خشك و شيرين و ترش . و نيز پى يكديگر خوردن دو چيز را و جمع كردن ميان دو چيز در خوردن چون نان و خرما و مانند آن . و خوردن نان خشك و يا با نان خورش خوردن نان . و مرازمة السوق : خريدن چيزى را كم از بار پشت .
مرازن
(
mor zen
) ص . ع . هم منزل و كسى كه با ديگرى در يك خانه منزل كند .
و كسى كه با ديگرى در يك زمان فرود آيد .
مرازنة
(
mor zanat
) م . ع . با هم هم منزل شدن . و با هم فرود آمدن .
مرازى
(
mar zi
) ا . ع . داروى آميخته با توتيا .
مرازيب
(
mar zib
) ع . ج .
مرزاب .
مرازيح
(
mar zih
) ص . ع . ابل مرازيح : شتران مانده از لاغرى .
مرآس
(
mer ' s
) ا . ع . اسبى كه سر اسبان ديگر را بگزد در حين رفتن . و يا آنكه به سر زند اسبان ديگر را وقت تقدم و پيشى .
و شترى كه جز در سر وى قوت و چربى نمانده باشد .
مراس
(
mer s
) ا . ع . سختى و شدت .
مراس
(
mer s
) م . ع . مارسه ممارسة و مراسا : مروسيد آن را و علاج كرد آن را . و نيز : مراس و ممارسة :
هميشگى ورزيدن .
مرأس
(
mer'as
) ص . ع . رأس مرأس اى قوى مصك للرؤس يعنى سريكه به قوت كله مىزند بسرهاى ديگر . ج : مرائس .
مرأس
(
mer'as
) ا . ع . اسبى كه سر هاى اسبان ديگر را در رفتن بگزد . و اسبى كه بسر زند اسبان ديگر را وقت تقدم . و مهتر قوم .
مراس
(
marr s
) ص . ع . فحل مراس : گشن شديد و سخت .
مرأس
(
mora''as
) ص . ع . شترى كه جز در سر وى چربى و قوت نمانده باشد و مرآس .
مراساة
(
mor s t
) م . ع . راساه مراساة : با او شناورى نمود .
مراسب
(
mar seb
) ع . ج .
مرسب .
مراسة
(
mar sat
) ا . ع . سختى و شدت و مراس .
مراسة
(
marr sat
) ص . ع . ليلة مراسة : شب دراز و دشوار .
مراسة
(
mor ssat
) ا . ع . با كسى چيزى را ابتدا كردن . و با كسى در نزد حاكم شدن .
مراسغة
(
mor saqat
) م . ع .
راسغه مراسغة و رساغا : گرفت رسغ او را در كشتى .
مراسل
(
mor sel
) ص . ع . پيروى كنندهء در كار . و پيغامكننده .
مراسل
(
mor sel
) ا . ع . زنى كه در هر دو ساق وى موى بسيار و دراز باشد . و زنى كه به خطبه كنندگان نامه و پيغام كند . و زنى كه شوى از وى مفارقت كرده باشد . و زن كلانسال . و زنى كه شوى وى مرده باشد . و زنى كه از شوى خود احساس طلاق كند و خود را براى شوى ديگرى زينت كند و به وى پيغام فرستد و در آن زن هنوز جوانى باقى باشد .
مراسلات
(
mor sal t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مكتوبهائى كه از طرفين به يكديگر نوشته شود . و پيغامهاى به يكديگر . و نوشتهجات كه به يكديگر از جائى به جائى فرستند .
مراسلة
(
mor salat
) م . ع .
راسله مراسلة و رسالة : نامه و پيغام كرد مر او را . و راسله فى عمله : پيروى كرد او را در آن كار .
مراسله
(
mor sele
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مكتوب و نوشته و نامه و پيغام بهم ديگر و نوشتهاى كه بهم ديگر نويسند .
مراسم
(
mar sem
) ا . ع . الحديث :
ليس الذكر من مراسم اللسان كانه جمع رسم .
مراسم
(
mar sem
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نشانها و علامتها و اثرها . و نشانهاى پا . و رسمها و عادتها و دستورها و قاعدهها و قوانين .
و شرايط . و عهدها و پيمانها . و فرايض . و