مآلانديشى .
مراقب
(
mor qeb
) ص . ع .
نگاهبان .
مراقب
(
mor qeb
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مواظب و چشم دارنده و نگاهبان و حارس و ناظر .
مراقبة
(
mor qabat
) م . ع .
راقبه مراقبة و رقابا : نگاهبانى كرد آن را .
و راقب الله فى امره : ترسيد از خدا در كار خود . و نيز مراقبة : يكديگر را نگاهبانى كردن . و چشم داشتن . و مراقبة در عروض در بحر مضارع و مقتضب مفاعيل و مفاعيلن را به تناوب آوردن .
مراقبت
(
mor qabat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مواظبت و محارست . و نگاهبانى و چشمداشت .
مراقبه
(
mor qabe
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اميد و نگاهداشت . و ترس .
و فروهشتگى سر و گردن و حضور دل با خدا و غيبت از ماسوا .
مراقة
(
mor qat
) ا . ع . موى و پشم بركندهء از پوست . و گياه بركندهء جهت ستور .
مراقد
(
mar qed
) ع . ج . مرقد .
مراقعة
(
mor qa'at
) م . ع . پيوسته مىخوردن و هو مقلوب معاقره .
مراقى
(
mar qi
) ع . ج . مرقاة (
marqat
) و (
merq t
) و ج . مرقى .
مراك
(
mar k
) ص . پ . بىسواد و بىعلم . و گول . و فريفته شده . و گول خوردهء از سخن . و استهزا شده و مسخره شده .
مراكب
(
mar keb
) ع . ج . مركب .
مراكبى
(
mar kebi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - صاحب جهاز و خداوند كشتى . و صاحب اراده و ارادهران .
مراكز
(
mar kez
) ع . ج . مركز (
markaz
) و (
markez
) .
مراكض
(
mar kez
) ا . ع .
مراكض الحوض : اطراف حوض .
مراكضة
(
mor kazat
) م . ع .
راكضه مراكضة و ركاضا : با هم دوانيدند اسبهاى خود را .
مراكل
(
mar kel
) ع . ج .
مركل .
مراكى
(
mar ki
) ع . ج . مراكية .
مراكى
(
mor ki
) ا . ع . هميشه و بر جاى .
مراكية
(
mor kiyat
) ا . ع . نوعى از گياه حمض . ج : مراكى .
مرام
(
mar m
) ا . ع . مطلب . و جاى جستن .
مرام
(
mar m
) م . ع . رام الشئ روما و مراما ( از باب نصر ) :
طلب كرد و خواست آن چيز را و جست آن را .
مرام
(
mar m
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مراد و خواهش . و آرزو و مقصود . و مقصد . و مطلب . و اراده و نيت . و عزم و آهنگ . و حسب المرام : بنا بر ميل و خواهش .
مراماة
(
mor m t
) م . ع .
راميته مراماة و رماء و ترماء : تير انداختم آن را . و نيز مراماة : يك ديگر را تير انداختن .
مرامبخش
(
mar m - baxc
) ص . پ . بخشنده آرزوها .
مرامر
(
mor mer
) ا . ع . نرم و نازك و جنبان . و ناچيز . و باطل . و مرامر بن مرة : نام مردى از طايفهء طى كه خط تازى را وى وضع كرد و اول در انبار شايع شد و سپس در حيره و پس از آن در ساير مردم و هشت كلمهء ابجد هوز تا آخر نام پسرهاى وى مىباشد و آنها را آل مرامر گويند .
مرامق
(
mor meq
) ا . ع . آنكه از دوستى كسى در دل وى نمانده باشد مگر اندكى .
مرامقة
(
mor maqat
) م . ع .
رامق الامر مرامقة و رماقا : محكم نكرد آن كار را . و رامق فلانا : دو روئى و نفاق كرد با فلان . و رامقته : به نظر سخت و عداوت ديدم او را . و هذه النخلة ترامق به عرق :
اين خرمابن نه مىزيد و نه مىميرد .
مرامى
(
mar mi
) ا . ع . انداختنيها و چيزهاى انداخته شده . و ابزارى در جنك كه بدان سنك و چيزهاى ديگر را از فاصلهء دور مىاندازند . و كنگرهاى بروج . و بيابان . و جاهاى خطرناك . و مرامى الغربة : چيزهائى كه به غربت مىاندازد .
مراميم
(
mar mim
) ا . ع . تير هاى پر آراسته و اصلاح كرده شده .
مران
(
mar n
) پ . كلمهء نهى از راندن .
مرآن
(
mar - n
) پ . كلمهء مركب از مر زائده و از كلمهء اشارهء آن .
مران
(
mar n
) ا . ع . نام ماده شترى .
و نام موضعى .
مرآن
(
mer n
) م . ع . مارن ممارنة و مرانا . ر . ممارنة .
مران
(
mor n
) ا . پ . درختى باريك و دراز كه از چوب آن تير و نيزه سازند .
مران
(
marr n
) ا . ع . نام دهى نزديك مكه . و نام گروهى از تازيان يمن .
مران
(
morr n
) ا . ع . درختى كه از آن تير سازند . و عقبة المران :
نام پشتهاى .