مدرى
(
medr
) ا . ع . شاخ و شاخ بچهء آهو . و شاخ گوزن . و سيخ و شانه و ابزارى كه زنان بوى موى سر راست كنند . ج : مدارى (
mad ri
) و (
mad riyy
) .
مدرى
(
moddari
) ص . ع . فريب دهنده .
مدرى
(
madariyy
) ص . ع . منسوب بمدر يعنى شهرى و دهاتى .
مدرئ
(
modre '
) ص . ع . ماده شترى كه پس از نتاج شير وى فرود آيد و پستان وى فروهشته گردد .
مدرية
(
medriyat
) ا . ع . شاخ . ج :
مدارى (
mad ri
) و (
mad riyy
) .
مدرية
(
madriyyat
) و (
madariyyat
) ا . ع . نيزههائى كه بجاى سنان استخوان تير در آنها نصب كرده باشند .
مدس
(
mads
) م . ع . مدس الاديم و نحوه مدسا ( از باب نصر ) :
ماليد آن پوست و جز آن را .
مدسج
(
modsej
) و (
modassej
) ا . ع . جانوركى كه بر روى آب مىدود و مانند تننده مىتند و به فارسى خس گويند .
مدسج
(
modassej
) ص . ع . تننده و منتسج .
مدسر
(
medsar
) ص . ع . مرد بسيار جماع .
مدسع
(
madsar
) ا . ع . تنگ جاى و ملتقاى مرى در استخوان سينه .
مدسع
(
medsa '
) ا . ع . هادى و راه نماى .
مدسف
(
modsef
) ص . ع . قلتبان و جاكش .
مدسق
(
modseq
) ص . ع . پر كننده .
مدسم
(
modsem
) ص . ع . آنكه بر قاروره سربند مىبندد .
مدسوس
(
madsus
) ص . ع .
پنهان . و قطران ماليده شده .
مدسى
(
modassi
) ص . ع . ور غلاننده و برانگيزاننده . و تباهكننده . و بردارندهء حديث از كسى و نقلكنندهء آن .
مدش
(
madc
) م . ع . مدش مدشا ( از باب نصر ) : كم خورد و كم داد .
و ما مدشت به مدشا و مدوشا :
يعنى نداد و عطا نكرد من را . و كذلك :
ما مدشنى .
مدش
(
modc
) ع . ج . امدش و مدشا .
مدش
(
madac
) ا . ع . فروهشتگى پى دست و كمى گوشت دست و باريكى دست .
و سبكى و چستى و چالاكى در مسافرت . و سستى چشم و تاريكى آن از گرسنگى و يا از گرمى و خشونت . و سرخى در گونه و رخسار . و كمى عقل . و فعل الجميع من سمع .
مدش
(
madec
) ع . رجل مدش :
مرد گول و نادان در كار .
مدشاء
(
madc '
) ص . ع .
مؤنث امدش : زن فروهشته دست . ج :
مدش .
مدشة
(
madcat
) ا . ع . سبكى .
يق : فى لحمه مدشة .
مدصدص
(
modasdes
) ص . ع .
جنبانندهء غربيل .
مدعا
(
modda '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه ادعا كرده مىشود و طلب كرده مىشود و اراده مىشود . و مراد و آرزو و خواهش . و مقصود و اراده . و درخواست و غرض . و فرمان و نيت . و پر مدعا : طماع و پر حرف و ياوهگو . و مدعا عليه : ادعا كرده شدهء بر او و گناهكار .
مدعاة
(
mad ' t
) ا . ع . خواندن و دعوت به طعام . يق : كنا فى مدعاة فلان .
ج : مداعى .
مدعاس
(
mad ' s
) ا . ع . نيزهء ميانه دست كه دو تا نشود . و راه پا سپردهء نرم .
ج . مداعس .
مدعة
(
mad'at
) ا . ع . كشكول و نارجيل تهى از مغز كه بدان آب برگيرند .
مدعث
(
mod'es
) ص . ع . باقى گذارنده . و اختياركننده . و دزد . و دور روندهء در سير .
مدعثر
(
moda'ser
) ص . ع . ويران كننده .
مدعدع
(
moda'da '
) ص . ع . كاسهء پر شده .
مدعدع
(
moda'de '
) ص . ع . آنكه بآهستگى مىدود . و آنكه كاسه را پر مىكند .
مدعر
(
moda''ar
) ا . ع . رنك پيل و هر رنك زشت .
مدعرم
(
moda'rem
) ص . ع .
آنكه با گامهاى كوتاه مىدود .
مدعس
(
mad'as
) ا . ع . اميدگاه و مطمع و محل طمع و جماع .
مدعس
(
med ' s
) ا . ع . نيزهاى كه بدان زنند . و مرد بسيار نيزهزن . ج :
مداعس .
مدعس
(
moda''as
) ا . ع . جاى كماچ پختن در باديه و تنور بريانى . و جائى كه آتش ريخته گوشت كباب مىكنند .
مدعس
(
moda''es
) ص . ع . آنكه نيزه مىزند .
مدعسج
(
moda'sej
) ص . ع . تيز و شتاب رونده .
مدعسق
(
moda'seq
) ص . ع . آنكه حمله مىكند بر ديگرى .