يغما
(
yaqm
) ا . پ . تاخت و تاراج و غارت و غنيمت و ربودگى . و نام شهرى در تركستان كه مردمان خوشگل و صاحب حسن دارد . و يغما زدن و يا يغما كردن و يا يغما گرفتن : غارت كردن و تاراج كردن . و يغماى اول : نام شهرى در تركستان .
يغما
(
yaqm
) ا . پ . تخلص ميرزا ابو الحسن جندقى .
يغماگاه
(
yaqm - g h
) ا .
پ . جاى تاخت و تاراج .
يغمام
(
yaqm m
) ا . پ . يغام و غول بيابانى .
يغماناز
(
yaqm - n z
) ا . پ .
نام دختر پادشاه چين كه زن بهرام گور بود .
يغمائى
(
yaqm 'i
) ص . پ .
منسوب بيغما .
يغميصا
(
yaqmis
) ا . پ .
ريواس .
يغناغ
(
yaqn q
) ا . پ . كلاه زردوزى .
يغناغ
(
yeqn q
) و
يغناغ
(
yeqn q
) ا . پ . مأخوذ از تركى - اجتماع مردمان و اجتماع لشكريان در جايى و محل اجتماع لشكريان و مردمان .
يغنى
(
yaqni
) ا . پ . يخنى و غذاى پخته .
يغوث
(
yaqus
) ا . ع . نام بتى مر تازيان را .
يفاع
(
yaf '
) و (
yaff '
) ا . ع .
پشته و زمين بلند .
يفت
(
yaft
) ا . پ . پيرمرد ناتوان و ضعيف .
يفتج
(
yaftaj
) ا . پ . يغتج و نوعى از مار خوش خط و خال زرد رنك كه در باغ و سبزهزارها بهم مىرسد .
يفتر
(
yaftar
) ا . پ . آب صافى كه بوى و رنك و مزه آن برگشته باشد .
يفتنج
(
yaftanj
) ا . پ . يغتج و يفتج .
يفج
(
yafj
) ا . پ . لعاب دهن .
يفر
(
yafer
) ا . پ . شاه و شاهنشاه .
و خاقان چين .
يفع
(
yaf '
) م . ع . يفع الجبل يفعا ( از باب فتح ) : برآمد بر كوه . و يفع الغلام : گواليد آن كودك و نزديك ببلوغ رسيد و داراى بيست سال شد .
يفع
(
yafa '
) ا . ع . پشته و زمين بلند . ج : ايفاع و يفوع .
يفع
(
yaf
) ص . ع . غلام يفع :
كودك باليده . ج : ايفاع .
يفعان
(
yof ' n
)
يفعة
(
yafa'at
) ع . ج . يافع .
يفعة
(
yafa'at
) ص . ع . غلام يفعة : كودك باليده بيست سال رسيده ، لا يثنى و لا يجمع .
يفن
(
yofn
) ا . ع . مردمان پير . و يا ج . متفنن يعنى مردمان ذوفنون .
يفن
(
yafen
) ا . ع . پير كلانسال فرتوت . و گوسالهء چهار ساله . و نام موضعى .
يفنة
(
yafanat
) ا . ع . گاو ماده و يا گاو ماده آبستن .
يفوع
(
yofu '
) ع . ج . يفع .
يقاظة
(
yaq zat
) م . ع . يقظ يقاظة و يقظا ( از باب كرم و سمع ) : بيدار گرديد و هشيار و زيرك گرديد .
يقاظى
(
yaq z
) ع . ج .
يقظان و يقظى .
يقدمية
(
yaqdomiyyat
) ا . ع .
پيش پيشرفتگى .
يقطين
(
yaqtin
) ا . ع . هر درختى كه بر روى زمين گسترده شود و داراى تنهاى كه به روى آن برپا باشد نبود مانند درخت كدو و جز آن و بيشتر بر كدو اطلاق شود . قوله تعالى :
وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ
.
يقطينة
(
yaqtinat
) ا . ع . يك كدوى تر و تازه .
يقظ
(
yaqaz
) م . ع . يقظ يقظا و يقاظة . ر . يقاظة .
يقظ
(
yaqez
) و (
yaqoz
) ص .
ع . رجل يقظ : مرد بيدار و زيرك و هشيار .
و كذلك : رجل يقظ . ج : ايقاظ .
يقظان
(
yaqz n
) ص . ع .
بيدار و هشيار . ج : يقاظى .
يقظان
(
yaqz n
) ا . ع . ابو اليقظان : خروس . و كنيهء چند نفر .
يقظة
(
yaqzat
) ا . ع . بيدارى خلاف نوم . و از اعلام است .
يقظه
(
yaqze
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيدارى و هشيارى .
يقظى
(
yaqz
) ص . ع . امراة يقظى : زن بيدار و هشيار . ج : يقاظى .
يقق
(
yaqaq
) ا . ع . پنبه . و پيه خرمابن .
يقق
(
yaqaq
) و (
yaqeq
) ص .
ع . ابيض يقق : نيك سپيد . ج : يقائق .
يق : بيض يقائق . و ابيض يقق كذلك .
يققة
(
yaqaqat
) ا . ع . قطعهاى از پيه خرمابن .
يقن
(
yaqn
) و (
yaqan
) م .
ع . يقن الامر يقنا و يقنا ( از باب سمع ) :
ثابت و واضح گرديد آن كار و بتحقيق رسيد . و يقنت الامر و به : ثابت و واضح كردم آن كار را و يقين نمودم بر آن و دانستم آن را .
يقن
(
yaqan
) ا . ع . بىگمانى