گوش خارك .
گوش خز
(
guc - xaz
) و گوش خزك
(
guc - xazak
) ا . پ . هزارپا .
گوش خورده
(
guc - xorde
) ص .
پ . گوشمال خورده و سياست شده .
گوش خيه
(
guc - xaye
) ا . پ .
گوش خبه .
گوشدار
(
guc - d r
) ا . پ . پاسبان و نگهبان و محافظ .
گوش دريا
(
guc - dary
) ا . پ .
صدفى كه داراى مرواريد باشد . و پيالهاى كه از صدف ساخته شده باشد .
گوش دريده
(
guc - daride
) ا . پ .
طبلكى كه كودكان بدان بازى مىكنند .
گوشزد
(
guc - zad
) م ف . پ . هر سخنى كه يك بار ديگر شنيده شده باشد . و نيز سخنى كه به كسى گويند تا يك وقتى به كار خود آن و يا ديگرى آيد .
گوش سراى
(
guc - sar y
) ص . پ .
آنكه هر چه شنود نيكو فهم كند .
گوش سوراخ
(
guc - sur x
) ص . پ .
آنكه گوش وى را سوراخ كرده باشند .
گوشك
(
gucak
) ا . پ . مصغر گوش يعنى گوش خرد و كوچك . و نيز لوزه و ملازه .
گوش گذار
(
guc - goz r
) ا و ص .
پ . مستمع و شنونده . و مسموع و شنيده شده .
گوش لب
(
guc - lab
) ص . پ . جوانى كه خطش هنوز ندميده باشد .
گوشمال
(
guc - m l
) ا . پ . سياست .
و تاديب خصوصا تاديب استاد مر شاگرد را كه گوش ويرا مىمالد تا سرخ شود .
گوشماهى
(
gnc - m hi
) ا . پ . صدف .
و پيالهاى كه از صدف سازند .
گوشوار
(
guc - v r
) ا . پ . حلقهء گوش .
و زينتى كه در گوش آويزند و بتازى قرط گويند .
و اطاق و يا بالا خانهاى كه در گوشهء تالار واقع باشد .
گوشواره
(
guc - v re
) ا . پ . قرط و واچك و زينتى كه در گوش آويزند . و مرواريد بزرگى كه در صدف جز آن يك نباشد . و پارچهء منقش و زر دوزى كه بطور زينت بر كنار عمامه قرار مىدهند . و مجموع و حاصل . و مقدار زياد . و آنكه گوش دختران را سوراخ مىكند . و باصطلاح سياق : آنجاى از وسط فرد كه عقد ميزان در آنجا نويسند . و خلاصهء حساب . و خلوت و باصطلاح عروض : مطلعى از شعر كه پس از مقطع آورند . و گوشوارهء فلك : ماه نو و هلال .
گوشه
(
guce
) ا . پ . كنج و زاويه . و خلوت و خلوتگاه و جاى خلوت و جاى تنهائى و جاى پنهانى و انزوا . و كنار و كناره . و دستهء آوند . و دكمه . و گره . و دندانهء در سر كمان كه زه را بدور آن مىپيچند . و رحم و زهدان . و گوشهء باغى گرفتن : خلوت گزيدن . و گوشهء بالش : كنار مسند . و گوشهء جام شكسته : ماه نو . و گوشهء جگر : پارهء جگر . و گوشهء چشم : ماق .
و گوشهء چيزى : سر چيزى و نوك چيزى .
و گوشهء دهن : كج دهن . و گوشهء زمين : زاويهء زمين . و ناحيه . و گوشهء زنجير :
حلقهء زنجير . و گوشهء كمان : دندانه در سر كمان كه زه را در آن مىپيچند . و گوشه كردن : كناره كردن . و گوشه گرفتن :
گوشهنشينى كردن و خلوت گزيدن . و سه گوشه : مثلث .
گوشهدار
(
guce - d r
) ص . پ .
زاويهدار .
گوشهگزين
(
guce - gozin
) ص . پ .
عزلت گزين و خلوت نشين .
گوشه گوشه
(
guce - guce
) م ف .
پ . از اين گوشه بان گوشه و از اين طرف بان طرف .
گوشهگير
(
guce - gir
) و گوشهنشين
(
guce - necin
) ص . پ . تنها و مجرد و خلوت نشين . و زاهد .
گوشهگيرى
(
guce - giri
) و گوشه نشينى
(
guce - necini
) ا . پ . انزوا و تجرد و زهد .
گوشهوز
(
guce - vaz
) ص . پ . آنكه اشتغال بگوشه نشينى و عزلت دارد .
گوشى
(
guci
) ا . پ . خراجى كه از ستور باركش و ديگر حيوانات مىگيرند .
گوشيار
(
gucy r
) ا . پ . نام حكيمى از اهل فارس كه استاد شيخ الرئيس ابو على سينا بود .
گوشيدن
(
gucidan
) ف م . پ . شنيدن و استماع نمودن .
گوف
(
guf
) ا . پ كوف و جغد .
گوك
(
gavk
) ا . پ . نام قريهاى در جنوب شرقى كرمان .
گوكى
(
gavki
) ا . پ . فمى از خمرهء بزرگ دهن گشاد .
گوكه
(
gu - ke
) و (
gov - ke
) م ف .
پ . شايد كه و يحتمل و اگر چه .
گوگ
(
gug
) ا . پ . دكمهء گريبان . و ثؤلول . و گوساله .
گوگار
(
gug r
) و گوگال
(
gug l
) ا . پ . جعل و خنفساء و سرگين گردانك .
گوگالناك
(
gug l - nk
) ص . پ .
داراى گوگال .
گوگرد
(
gugerd
) و (
gavgerd
) ا . پ .
جسمى مفرد و شبه فلز و زرد رنگ كه به سهولت مشتعل مىگردد و گندك نيز گويند و بتازى كبريت نامند و نوعا گوگرد به حالت طبيعى يافت