تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2920

مساهمون:

ص٢٩٢٠
سرخ رنگ كه انزروت نيز گويند . و جانورى شبيه بملخ كه شبها فرياد مىكند .

گوززن

(
guz - zan
) ا . پ . آنكه گوز مىزند و از راه پائين باد با صدا بيرون مىكند .

گوزستان

(
govzest n
) ا . پ . جاى انبوه از درخت گردو .

گوزشكسته

(
gavz - cekaste
) ا . پ . آسمان .

گوزغه

(
gavzaqe
) ا . پ . جوزق پنبه .

گوزك

(
guzak
) ا . پ . غوزك و كعب پا .

گوزگانى

(
guz - g ni
) ا . پ . تيماج و سختيان .

گوزگره

(
gavz - gereh
) ا . پ . نوعى از گره خوشنما و خوش طرح كه مانند تكمه بر چيزها زنند و جوز گره نيز گويند .

گوزگند

(
guzgand
) ا . پ . سخن لاف و گزاف و دروغ .

گوزگندم

(
gavz - gandom
) ا . پ . گياهى كه جوز گندم نيز گويند .

گوزن

(
gavazn
) ا . پ . قسمى از گاو كوهى و آهو .

گوزنخ

(
gav - zanax
) ا . پ . چاه زنخ .

گوزن‌سرين

(
gavazn - sorin
) ص . پ . معشوقه‌اى كه سرين وى مانند گوزن پر و انباشته باشد .

گوزنه

(
gu - zane
) ا . پ . جائى كه در آن گوى و چوگان بازى مىكنند .

گوزه

(
guze
) ا . پ . غوزهء پنبه . و غلاف خشخاش . و پيلهء ابريشم و جز آن .

گوزهر

(
gavezhar
) ا . پ . باصطلاح هيئت عقدهء راس و ذنب كه دو نقطه تقاطع فلك حامل و مائل قمر كه بتازى جوزهر نامند .

گوزه مخ

(
guze - mox
) ا . پ . غلاف گل خرما .

گوزى

(
guzi
) ا . پ . بدى .

گوزيدن

(
guzidan
) ف ل . پ . باد با صدا از راه پائين بيرون كردن .

گوزينه

(
govzine
) ا . پ . قسمى از حلوا كه با مغز گردكان سازند .

گوژاب

(
guj ? b
) ا . پ . دوشاب .

گوژده

(
guj ? ade
) ا . پ . انزروت و و گوزده .

گوژگانى

(
guj ? g ni
) ا . پ . تيماج و سختيان .

گوژه

(
guj ? e
) ا . پ . غوزهء پنبه . و غلاف خشخاش . و پيلهء ابريشم و جز آن .

گوساله

(
gnsale
) ا . پ . بچهء گاو . و بچهء فيل . و بچهء شتر . و هر چيز كوچك و خرد سال . و كودن و احمق و بىعقل . و گوسالهء فلك : برج ثور كه برج دويم از دوازده برج فلكى باشد .

گوساله پرست

(
gus le - parast
) ا . پ . كسى كه بچهء گاو را ستايش مىكند .

گوسپند

(
guspand
) ا . پ . ميش نر و ميش ماده . و بز نر و بز ماده . و غوچ و قچقار .

گوسپند چران

(
guspand - car n
) ا . پ . شبان و چوپان .

گوسپند كشان

(
guspand - koc n
) ا . پ . عيد قربان .

گوست

(
gust
) و (
gavast
) ا . پ . نقارهء بزرگ و كوفته شده . و كوفتگى .

گوسفند

(
gusfand
) ا . پ . گوسپند .

گوسفند انداز

(
gusfand - and z
) ا . پ . نام فندى از كشتىگيرى .

گوش

(
guc
) پ . ح م . گوشيدن .

گوش

(
guc
) ا . پ . اذن و آلت شنيدن در انسان و ديگر حيوانات و جزء خارجى مجراى سمع . و حس سمع . و گوشه و زاويه . و سامع و مستمع و شنونده . و جاسوس و خبرگير . و نگاه و نظر . و منتظر . و انتظار و اشتياق . و حفاظت و حراست و نگهدارى . و نام فرشته‌اى . و نام روز چهاردهم از هر ماه شمسى ، و در اين روز جشن كنند و آن را سير سور مىگويند چه در اين روز سير مىخورند . و گوش افتادن : كر شدن و ناشنودن : و گوش بشنفتن چيزى كردن : گوش دادن به چيزى . و گوش برداشتن : نااميد شدن . و قطع نظر كردن از انتظار چيزى . و نيز انتظار كشيدن . و گوش بر در داشتن و يا گوش بدر داشتن : انتظار كشيدن و منتظر بودن . و گوش تر شدن : شنيدن و گوش خاريدن : توقف كردن و مكث نمودن . و فكر كردن و در فكر شدن . و گوش دادن : استماع نمودن و گوش فرا داشتن و شنيدن . و گوش داشتن : متوجه شدن و ديدن . و نگاهداشتن . و نگاه كردن . و گوش زدن : بطور آگاهى استماع كردن . و گوش شدن : شنيدن و متوجه شدن به چيزى با حضور دل . و گوش فرا داشتن : شنيدن و توجه كردن . و گوش كردن : شنيدن . و نگاهداشتن . و نگاه كردن . و گوش كشيدن و يا گوش گشتن : سخن شنيدن و متوجه شدن . و گوش نهادن : سخن شنيدن و متوجه شدن . و ترك دادن و واگذاشتن . و گوش موش : گياهى كه مرزنگوش نيز گويند . و گوش هوش : استماع و توجه .

گوش

(
guc
) ا . پ . بروت و سبيل و شارب .

گوشاب

(
guc b
) و گوشابه (
guc be
) ا . پ . گوشتاب .

گوشاسب

(
guc sb
) ا . پ . رويا و ديدن خواب . و احتلام . و كابوس . و جوانى كه هنوز خطش نادميده باشد .

گوشان

(
guc n
) ا . پ . عصير و فشردهء انگور .

گوشانه

(
guc ne
) ا . پ . گوشه . و كمينگاه .

گوش آوائى

(
guc - v i
) ا . پ . شنوائى يعنى هر چه شنود خوب فهم كند و نيك ياد گيرد .

گوش بدر

(
guc - be - dar
) م ف . پ .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2920 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )