كوشش
(
kucec
) پ . م ح . كوشيدن . ا .
سعى و جهد و عزم و توجه . و اشتغال و محنت و كردار و كار و عمل و تلاش و جستجو و تجسس .
و جنگ و جدال . و كوشش بيهوده :
سعى و تلاش بيفايده و بىحاصل . و كوشش كردن و يا كوشش نمودن : جد و جهد كردن و سعى نمودن و تلاش كردن و اشتغال داشتن و مشغول گشتن . و تفتيش كردن و جستجو نمودن . و بدست آوردن . و محنت كشيدن و رنج بردن .
كوشك
(
kuck
) ا . پ . قصر . و هر بناى رفيع بلند و بارگاه و سراى عالى . و قلعه و حصار و شهر پناه .
كوشك
(
kucak
) ا و ص . پ . كوچك و خرد . و مردم كوچك اندام .
كوشكنجير
(
kuck - anjir
) ا . پ .
كشكنجير و سنگ منجنيق . و گلولهء توپ .
كوشلة
(
kavcalat
) ا . ع . حشفهء كلان .
كوشه
(
kuce
) ص . پ . تلاش شده و كوشيده و سعى و جهد نموده و بدست آورده و شكار شده .
كوشيار
(
kuc - y r
) ا . پ . نام حكيمى گيلانى معلم و استاد شيخ الرئيس ابو على سينا .
كوشيدن
(
kucidan
) ف ل و م . پ .
رنج بردن و محنت كشيدن و سعى كردن و كوشش نمودن و جد و جهد كردن . و تفتيش كردن و با كمال قوت سعى و تلاش كردن . و زور كردن و كوفتن . و زدن و نزاع و جدال كردن و مناقشه و خصومت كردن . و گمراه گشتن و جستجو كردن و تفحص كردن .
كؤصة
(
ko'sat
) ص . ع . رجل كؤصة : مرد نيك شكيباى بر خوردن و نوشيدن و يا بر شراب .
كوع
(
kav '
) م . ع . كاع الكلب كوعا ( از باب نصر ) : بر استخوان ساق دست راه رفت آن سگ از سختى گرما . و نيز كوع :
اكوع گرديدن .
كوع
(
ku '
) ا . ع . كنار استخوان زند اعلا كه محاذى ابهام است و يا كنار هر يك از استخوانهاى زند اعلا و زند اسفل كه كاع نيز ناميده مىشود . و يا كوع : كنار استخوان زند اعلا كه سوى ابهام است و كاع : كنار استخوان زند اسفل كه سوى خنصر است و آن را كرسوع نيز نامند . ج : اكواع . و دربارهء شخص بليد گويند : لا يفرق بين الكوع و الكرسوع .
كوع
(
kava '
) ا . ع . اعوجاج و كجى در استخوان كوع . و عظم در استخوان كاع . و نيز كوع : پيش آمدگى دو رسغ بر دو منكب . و پيش آمدگى يكى از دو دست بر ديگرى ( و الفعل من سمع ) .
كوعاء
(
kav '
) ص . ع . مؤنث اكوع :
زنى كه كاع آن بزرگ باشد و يا استخوانهاى زند آن كج بود .
كوعرة
(
kav'arat
) م . ع . كوعر - السنام كوعرة : بزرگ و پيچيده پيه گرديد كوهان .
كوغ
(
kuq
) ا . پ . رفتن اندرون . و پوشيدگى و نهفتگى .
كوف
(
kavf
) م . ع . كاف الاديم كوفا ( از باب نصر ) : دوباره دوخت كرانههاى اديم را بر يكديگر .
كوف
(
kuf
) ا . پ . بوم و جغد . و شانهء جولاهگان .
كوفان
(
kavf n
) و (
kavaf n
) م .
ع . تكوف الرمل تكوفا و كوفانا او كوفانا : گرد گشت ريگ توده . و تكوف الرجل : بكوفيان مانند كرد آن مرد خود را و نسبت نمود با ايشان .
كوفان
(
kavf n
) و (
kuf n
) و (
kavvaf n
) و (
kovvaf n
) ا . ع . نام شهر كوفه . و ريگ تودهء گرد . و نى و چوب درهم پيچيدهء گرد و انبوه . و كار شديد و سخت . و رنج و تعب .
و ارجمندى و عزت و شوكت . و استداره و دوران .
كوفان
(
kuf n
) ا . ع . ظلوا فى كوفان اى فى عصف كعصف الريح و يا در آميزش و يا در بدى و حيرانى و يا در مكروه و يا كار دشوار .
كوفة
(
kufat
) ا . ع . ريگ تودهء سرخ گرد .
و ريگ تودهء با سنگريزه آميخته . و نام شهرى در عراق كه دار هجرت مسلمانان و تازيان بود و سعد بن ابى وقاص آن را بنا كرد و گويند مسجد آن از بناهاى نوح پيغمبر بود . و نيز كوفة :
عيب . يق : ليست به كوفة و لا توفة .
كوفت
(
kuft
) پ . ح م . كوفتن . ا .
ضربى كه از چوب و سنگ و مشت و لگد و مانند آن به كسى رسد . و آسيب و آزار و صدمه .
و اندوه و آزردگى . و ايذا . و يك نوع بثرهاى كه بيشتر در آلات تناسل از اثر مجامعت ناپاك پديد آيد و آبلهء فرنك نيز گويند و باصطلاح علمى سيفيلس ناميده مىشود . و نيز كوفت :
كلمهء فحش .
كوفتر
(
kuftar
) ا . پ . چاشنى كه از آلو و انگور مىسازند .
كوفت كوب
(
kuft - kub
) ا . پ .
ضرب و كتك .
كوفتگر
(
kuft - gar
) ا . پ . طلا كوب و مذهب .
گوفتگرى
(
kuft - gari
) ا . پ .
تذهيب و طلا كوبى .
كوفتگى
(
kuftagi
) ا . پ . صدمه و آسيب و ضرب و پايمالى و لگد كوبى و يا سپرى .
كوفتن
(
kuftan
) ف م . پ . كوبيدن . و خرد كردن و سحق نمودن و سائيدن و زدن و