تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2860

مساهمون:

ص٢٨٦٠
و صف و قطار و جركه . و فرو كوفتگى . و صدمه . و دو كس كه دوش بر دوش و يا پهلو بر پهلو زنند . و نوعى از بازى كه فى الجمله مشابهتى ببازى شطرنج دارد . و آن گوشهء جامه و گليم و پلاس كه از گوشه‌هاى ديگر آن زياده و درازتر باشد . و نيز ايما و اشاره و علامت . و نام قصبه‌اى در مازندران . و كوس رحلت و يا كوس رحيل : علامت كوچ و اعلان كوچ كردن . و كوس فرو كوفتن : كوچ كردن و از منزلى به منزل ديگر نقل و تحويل كردن . و كوس صبح : آوازهء صبح . و نوبت آخر شب . و كوس كردن : جنگيدن و پيكار كردن . و حمله كردن و هجوم آوردن . و فرو كوفتن بجانب كسى كه مبارزت مىطلبد .

كوس

(
kus
) ا . پ . طبل . و گونيا و گونياى نجارى .

كوس

(
ko'us
) ع . ج . كاس .

كوساء

(
kavs '
) ص . ع . برهم پيچيده و برهم نشسته . ج : كوس . يق : لمعة كوساء : پارهء گياه خشك درهم و برهم پيچيده . و لماع كوس : گياههاى خشك درهم و برهم پيچيده . و رمال كوس : ريگهاى برهم نشسته .

كوسالة

(
kus lat
) ا . ع . حشفه و سر نره تا ختنه جاى .

كوسان

(
kus n
) ا . پ . نوعى از خوانندگى . و نام شخصى نىنواز . و نام قصبه‌اى در مازندران .

كوست

(
kust
) ا . پ . نقاره و طبل و مانند آن . و صدمه و تصادم و بهم خوردگى و ضرب و كوفتگى . و درد . و آسيب و آزار .

كوست

(
kavast
) ا . پ . حنظل .

كوستن

(
kustan
) ف م . پ . كوفتن و زدن و برهم زدن . و آزردن . و جفا كردن .

كوستو

(
kavastu
) و كوسته (
kavaste
) ا . پ . حنظل .

كوسج

(
kavsaj
) و (
kusaj
) ا . ع . مأخوذ از فارسى - كوسه . و نوعى از ماهى كه بينى وى چون اره است . و آنكه دندانش كم باشد . و ستور آهسته رو . و يا بوى سست رو .

كوسجة

(
kavsajat
) م . ع . كوسج الرجل كوسجة : كوسه گرديد آن مرد .

كوس رحيل

(
kus - rahil
) ا . پ . اعلان كوچ .

كوسرون

(
kusorun
) ا . پ . سرين و نشستگاه .

كوسك

(
kavesk
) ا . پ . باقلا .

كوسلة

(
kusalat
) ا . ع . حشفه و سر نره تا ختنه جاى .

كوسه

(
kuse
) ا . پ . كسى كه وى را در چانه موى نباشد و يا چند موى بيش نبود . و آنكه در دهانش بيست و هشت دندان باشد . و شكل پنجم از اشكال رمل . و كوسه برنشين : نام جشنى در قديم الايام معمول ايرانيان كه در روز اول ماه آذر مرد كوسهء يك چشمى را بر خرى سوار مىكردند و بر بدن وى داروهاى گرم مىماليدند و آن مرد بادزنى در دست گرفته خود را باد مىزد و از گرما شكايت مىنمود و مردمان از اطراف برف و يخ بر بدن وى مىزدند و از هر دكانى چيزى مىگرفتند و اگر كسى ابا مىنمود آن كوسه مركب و گل سياه و بر جامه‌هاى آن مىپاشيد و اين روز را در تقويم ركوب كوسج مىنويسند گويند در اين روز سعادت و شقاوت براى خلق مقدر شده و در اين روز جمشيد از دريا مرواريد برآورد و هر كه در اين روز پيش از حرف زدن بهى خورد و ترنج ببويد سعادت وى را باشد .

كوسى

(
kus
) ص . ع . امراة كوسى : زن زيرك هوشيار و با كياست .

كوسى

(
kusiyy
) ا . ع . ستور دست و پا كوتاه .

كوسياد

(
kusy d
) ا . پ . سنگ سياهى سخت كه سوهان در آن كار نكند و چون آن را در آب اندازند ماهيان بر آن جمع شوند و مكلس آن را چون با آب ضم كنند سيماب را منعقد سازد .

كوش

(
kavc
) ا . پ . كفش و پا افزار .

كوش

(
kuc
) ا . پ . سعى و جهد و كوشش . و نام روز چهارم از هر ماهى .

كوس

(
kuc
) ص . پ . كوشش‌كننده و سعى نماينده .

كوش

(
kavc
) م . ع . كاش كوشا ( از باب نصر ) : ترسيد و فزع كرد . و كاش جاريته : گائيد كنيزك خود را .

كوش

(
kuc
) ا . ع . حشفهء بزرگ .

كوشا

(
kuc
) ص . پ . جد و جهد كننده و كوشش نماينده و جدال كننده . و جهد كنندهء در جنگ .

كوشاب

(
kuc b
) ا . پ . دوشاب كه از شيرهء انگور پزند . و ماء الشعير و آب جو . و آبگوشت و شيرهء گوشت . و احتلام .

كوشاد

(
kuc d
) ا . پ . ريشه‌اى تلخ كه حبنطيانا نيز گويند .

كوشادن

(
kuc dan
) ف م . پ . كشادن .

كوشاسب

(
kuc sab
) ا . پ . خواب و نوم . و رؤيا . و احتلام و كابوس . و امردى كه هنوز خطش ندميده باشد .

كوشالة

(
kavc lat
) ا . ع . حشفهء بزرگ .

كوشالنگ

(
kuc lang
) ا . پ . بيل . و پشت بند چوبين در . و كندهء محكمى كه بر گردن سگ نهند . و مرد گول و نادان . و خروس كلان . و منجنيق .

كوشان

(
kavc n
) ا . ع . نوعى از خوراك اهل عمان كه از برنج و ماهى سازند .

كوشان

(
kuc n
) ص . پ . كوشش نماينده و جد و جهدكننده .