واقع شده اى لم يرها . و گاه كاد بمعنى اراد آيد قوله تعالى :
أَكادُ أُخْفِيها
اى اريد . و قولهم : عرف فلان ما يكاد منه اى ما يراد منه و چون كسى از تو چيزى طلب كند و ارادهء دادن نداشته باشى مىگوئى : لا و لا كودا و يا لا مكادة . و يق : يكود بنفسه كودا ( از باب نصر ) : اى يجود يعنى جان مىدهد .
كود
(
kud
) ا . پ . توده و انبار غله .
و مجموعه و جمع كرده شده و فراهم آورده شده ضد پراكنده . و آنچه در كشت زار ريزند تا زمين نيرو گيرد و زراعت خوب حاصل آيد و كوت نيز گويند .
كود
(
kavod
) ص . پ . كبود .
كؤداء
(
koad '
) ا . ع . دم سرد دراز و آه .
كوداب
(
kud b
) ا . پ . دوشاب كه از شيرهء انگور پزند .
كودأة
(
kavda'at
) م . ع . كودا كودأة : دويد .
كودال
(
kud l
) ا . پ . مغاك و خندق و گودال . و چاه . و كج بيل .
كودبان
(
kud - b n
) و (
kuda - b n
) ا . پ . قسمى از جهاز شتر . و چوب جهاز شتر .
كودة
(
kavdat
) م . ع . تودهء خاك و جز آن . ج : اكواد .
كودر
(
kavdar
) ا . ع . نام پادشاهى و يا سردارى .
كودر
(
kudar
) ا . ع . زمين دامنهء كوه .
و چرم نازكى كه آستر موزه و يا كفش كنند .
كودره
(
kavdare
) ا . پ . مرغابى . و نوعى از بط .
كودك
(
kudak
) ا . پ . پسر . و طفل و بچه خواه پسر باشد و يا دختر و خرد سال و فرزند . و غلام بچه .
كودكانه
(
kudak ne
) ص و م ف . پ .
بچگانه و بطور بچگى .
كودكش
(
kud - kac
) ا . پ . جاروب كش كوچه و برزن .
كودكه
(
kudake
) ا . پ . طفل كوچك .
كودكى
(
kudaki
) ا . پ . بچگى و طفوليت . و نادانى و جهالت .
كودگر
(
kud - gar
) ا . پ . بيلدار .
و كاونده و حفار .
كودن
(
kavdan
) و (
kudan
) ص . پ .
كمينه و دون . و كم عقل و كم خرد و نادان و كند فهم و كج طبع و بىادراك . و كله گنده و كلان سر .
كودن
(
kavdan
) و (
kudan
) ا . پ .
ستور باركش پير . و مرد كم خرد .
كودن
(
kavdan
) ا . ع . مرد كاهل گول .
كودن
(
kavdan
) و كودنى
(
kavdaniyy
) ا . ع . يابو و اسب تاتارى و اسب هجين . و پيل . و استر . و ستور پالانى .
كودنى
(
kavdani
) ا . پ . كند فهمى و حماقت .
كوده
(
kude
) ا . پ . كمان زين . و كليدى كه سر آن خميده باشد . و دندانهء كليد . و كودهء پستان : حلمه و سر پستان .
كوديان
(
kudiy n
) و كودين (
kudin
) و كودينه
(
kudine
) ا . پ .
كلان و ميخكوب و كدين .
كوذان
(
kavz n
) ا . پ . كلان .
و بزرگ و فربه .
كوذر
(
kuzar
) ا . پ . پوست گوساله .
و تيماج آستر موزه .
كوذره
(
kavzare
) ا . پ . كودره .
كور
(
kavr
) ا . پ . زمينى كه داراى پستى و بلندى بسيارى بود و قابل زراعت و آبادانى نباشد . و سراب .
كور
(
kavr
) ا . پ . پيچ دستار . و پيچ از هر چيزى . و دور . ج : اكوار .
و گلهء بزرگ از شتران تا يكصد و پنجاه و دويست . و گلهء گاوان بسيار . ج نيز :
اكوار . و سرشت و طبيعت . و ارزانى و بسيارى از هر چيزى . يق : نعوذ بالله من الحور بعد الكور اى من النقصان بعد الكمال او من القلة بعد الكثرة . و نيز كور :
نام كوهى . و نام زمينى .
كور
(
kavr
) م . ع . كار الرجل العمامة على راسه كورا ( از باب نصر ) : پيچيد آن مرد عمامه را بر دور سر خود . و كار الارض : كند و حفر كرد زمين را . و كار فلان : شتافت فلان .
و كار فلانا : انداخت فلان را . و كشت فلان را . و كار الرجل : پشتوارهء جامه برداشت و حمل كرد آن مرد .
كور
(
kur
) ص . پ . نابينا . و كور شدن : نابينا شدن . و كور كردن :
نابينا كردن .
كور
(
kur
) ا . پ . آدم نابينا و آدم يك چشم . ج : كوران .
كور
(
kur
) ا . ع . پالان . و پالان با اسباب آن . ج : اكوار و اكور و كبران .
و خانهء زنبور عسل . و مأخوذ از فارسى :
كورهء آهنگرى كه از گل ساخته باشند .
كور
(
kavar
) ا . پ . گياهى خاردار كه كبر نيز گويند .
كور
(
kovar
) ع . ج . كورة .
كوراب
(
kur b
) ا . پ . آنكه بسيار تشنه باشد و آب اندك خورد . و سراب .
كورابين
(
kur bin
) ا . پ . آوندى مانند كفهء ترازو و از برگ خرما و يانى كه