كليات
(
koliyy t
) ع . ج . كلية (
kolliyyat
) .
كليات
(
koliyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى كلى و هماديان . و همگى كلام يك مصنفى مانند : كليات سعدى و كليات نظامى .
كلياس
(
kely s
) ا . پ . كرياس و در خانه . و ادبخانهاى كه بر بام خانه سازند .
كليانى
(
kely ni
) ا . پ . اشق و اشترك و انزروت و انغوزه .
كلياوه
(
kely ve
) ص . پ . كر و اصم و كسى كه گوش وى نشنود .
كليب
(
kalib
) ا . ع . گروه سگان .
كلئة
(
kale'at
) ص . ع . ارض كلئة :
زمين گياهناك .
كلية
(
kolyat
) ا . ع . گرده و قلبه . ج :
كليات (
koly t
) و (
kolay t
) و كلى (
kol
) .
و پشيزهاى كه بر توشهدان و جز آن دوزند .
و تندى نزديك قبضهء كمان از دو طرف آن . و بستنگاه دوال از كمان و يا سه شبراز قبضهء آن .
و پر مرغ كه پس از اباهر است . و كلية السحاب فرود ابر . و كلية الوادى :
كرانهء وادى . ج : كلى (
kol
) .
كلية
(
kolliyyat
) ص . ع . مؤنث كلى .
و بالكلية : عموما و بالجمله و كل و جزء .
كلية
(
kolliyyatan
) م ف . پ - مأخوذ از تازى - عموما و بالجمله و سراسر و تماما .
كليت
(
kalit
) و (
kellit
) ا . ع . سنگ درازى كه بدان دهانهء گو كفتار را بند نمايند .
كليت
(
kolliyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كه عموميت داشته باشد و شامل همهء اجزاء بود . و عموميت .
كليتان
(
kolyat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
هر دو گرده . و آنچه از چپ و راست پيكان تير باشد .
كليج
(
kalij
) ا . پ . صاحب عجب و تكبر و خودستا . و چرك و ريم .
كليج
(
kelij
) ا . پ . اسبى كه هر دو پاى وى كج باشد .
كليج
(
kolij
) ا . پ . نانى كه خمير آن از ديوار تنور افتاده و در ميان آتش پخته شده باشد . و نان بزرگ روغنى .
كليجن
(
kolijan
) ا . پ . خولنجان .
كليجه
(
kolije
) ا . پ . جامهء پنبهدار آجيده كرده . و جامهء نيم آستين كوتاهتر از قبا كه در روى قبا پوشند .
كليچ
(
kalic
) ا . پ . چرك و ريم .
كليچه
(
kalice
) ا . پ . كليد چوبين كه بدان كليدان را گشايند .
كليچه
(
kolice
) ا . پ . قرص ماه . و قرص آفتاب . و قرص نان روغنى كوچك .
و نان كماچ كوچك . و كليجه و جامهء پنبهدار آجيده كرده . و جامهء نيم آستين كه بر روى قبا پوشند . و آجيده . و كليچهء خيمه :
تختهء گرد ميان سوراخى كه بر سر ستون خيمه محكم كنند و چادر را به روى آن اندازند . و كليچهء سيم : ماه شب چهاردهم .
كليچهپز
(
kolice - paz
) ا . پ . آنكه نان روغنى مىپزد .
كليد
(
kalid
) و (
kelid
) ا . پ . ابزارى كه بدان قفل را گشايند و بندند . و ابزارى كه بدان چيزى را سفت و شل نمايند و بالا و پائين آورند و ببندند و بار كنند . و سپار و آهن قلبه . و كليد ايمان و يا كليد بهشت : كلمهء شهادت . و كليد گنج حكيم : كلمهء بسم اللّه الرحمن الرحيم .
كليدان
(
kalid n
) ا . پ . كنده و هر چيز شبيه به آن كه بر پاى دزدان و گنهكاران نهند .
كليدان
(
kelid n
) ا . پ . ابزار بست و گشاد در باغ و در خانه و جز آن كه بتازى غلق خوانند . و قفل .
كليدانه
(
kelid ne
) ا . پ . قفل . و غلق و كليدان و كلان .
كليددار
(
kalid - d r
) ا . پ . آنكه كليد اطاق و دكان و جز آن به دو سپرده است .
كليددان
(
kalid - d n
) ا . پ . كليدان .
كليز
(
kaliz
) ا . پ . زنبور .
كليزدان
(
kaliz - d n
) ا . پ . خانهء زنبور .
كليزه
(
kalize
) و كليژه
(
kalij ? e
) ا .
پ . سبوى آب و ابريق و آفتابه .
كليسا
(
kalis
) و كليسه
(
kalise
) . ا پ . معبد و پرستشگاه ترسايان و كنشت .
كليك
(
kalik
) ا . پ . جغد و بوم . و تخم گل سرخ .
كليك
(
kalik
) و (
kelik
) ا . پ . خنصر و انگشت كوچك . و كاج و لوچ و احول .
كليكان
(
kalik n
) ا . پ . گياهى بسيار بدبوى كه كماى و گل گنده نيز گويند .
كليكان
(
kelik n
) ا . پ . طرخون . و عاقر قرحا .
كليكى
(
kaliki
) ا . پ . كاجى و لوچى و حول .
كليل
(
kalil
) ص . ع . كند از شمشير و جز آن . و رجل كليل اللسان : مرد كند زبان . و كليل الطرف : كند بينائى .
و سيف كليل الحد : شمشير كند . و رجل كليل الظفر : مرد فرومايه و خوار و ضعيف .
كليله
(
kalile
) ا . پ . نام شغالى كه قصهء آن در كتاب كليه و دمنه مسطور است .
كليم
(
kalim
) ص . ع . هم سخن . و خسته و مجروح . ج : كلمى (
kalm
) . و كليم الله : لقب حضرت موسى .