سرخى است و بوسمه داخل كنند . و يا گياهى است كه مخلوط با حنا كرده بدان خضاب نمايند و ريشهء آن را چون با آب بجوشانند از آن مركب كتابت سازند .
كتم
(
kotom
) ع . ج . كتوم (
katum
) .
كتمان
(
ketm n
) م . ع . كتمت زيدا الحديث كتما و كتمانا ( از باب نصر ) :
پنهان داشتم از زيد آن حديث را . و كذلك :
كتمت من زيد الحديث . و كتمت الناقة كتوما : كتوم گرديد آن ماده شتر .
مر . كتوم . و كتمت القوس كتوما :
از چوب ناشكافته ساخته شد آن كمان . و بانگ نكرد آن كمان در وقت تير انداختن . و كتم السقاء كتوما و كتمانا : در گرفت و نگاهداشت آن مشك شير و يا شراب را .
و چون منخر اسب تنگ باشد كه نفس آن تنگى كند گويند : قد كتم الربو . و اگر منخر وى گشاد باشد گويند : لا يكتم الربو .
كتمان
(
ketm n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پوشيدگى و نگاهدارى و نهان داشت .
و كتمان سر : نگاهدارى راز . و كتمان شهادت : امتناع از گواهى دادن .
كتمان
(
kotm n
) ا . ع . گياه و سمه . و نام موضعى .
كتمة
(
katmat
) ا . ع . سخن . و ما راجعته كتمة اى كلمة .
كتمة
(
ketmat
) ا . ع . نهان داشت چيزى .
كتمة
(
katmat
) ا . ع . نام موضعى .
كتمة
(
kotamat
) ا . ع . مرد پنهان دارندهء راز و نيك نگاهدارندهء هر چيزى .
كتن
(
katan
) ا . ع . ريم و چرك . و خاك بن خرما بن . و يق : به كتن : در او دود گرفتگى است . و بشفتها كتن : در لب وى سياهى است .
كتن
(
katan
) م . ع . كتنت شفتها بالدخان و السواد كتنا ( از باب سمع ) :
آلوده شد لب آن بدود و سياهى . و كتن الثوب : چرك گرديد آن جامه . و كتن الشيىء : چسپان شد آن چيز و ريمناك گرديد . و كتنت مشافر البعير من اكل العشب : چسپيد بلبهاى آن شتر سبزى گياه .
كتن
(
katen
) ص . ع . سقاء كتن : مشك چركين و ريمناك .
كتن
(
katen
) و (
ketn
) ا . ع . كاسه و قدح .
كتن
(
kattan
) ا . ع . كتان در قول اعشى .
كتنبر
(
katanbar
) و كتنبل
(
katanbal
) ا . پ . مردم كاهل و تنبل و شكمپرست و پرخوار .
كتنة
(
ketnat
) ا . ع . يك قسم درختى خوشبوى .
كتو
(
katv
) م . ع . كتا الرجل كتوا ( از باب نصر ) : گام نزديك نهاد آن مرد .
كتو
(
katav
) ا . پ . بيمارى در اسب و استر و خر .
كتو
(
katu
) ا . پ . مرغ سنگخواره .
كتو
(
kotu
) ا . پ . غوزهء پنبه .
كتوال
(
kotv l
) ا . پ . كوتوال .
كتوالى
(
kotv li
) ا . پ . كوتوالى .
كتود
(
kotud
) ع . ج . كتد (
katad
) .
كتوع
(
kotu '
) م . ع . كتع فى الارض كتوعا : دور رفت . مر . كتع (
kat '
) .
كتول
(
katul
) ا . ع . كتول الارض :
پشتههاى زمين و آنچه بلند برآمده باشد از زمين .
كتوم
(
katum
) ص . ع . نگاهدارندهء راز .
ج : كتم (
kotom
) . و ناقة كتوم : ماده شترى كه در وقت آبستنى دنب بر ندارد و آبستنى آن معلوم نشود . و نيز ماده شترى كه وقت برنشست بانگ نكند . ج . نيز :
كتم . و قوس كتوم : كمان از چوب ناشكافته . و كمان . و فار ناكرده . و كمانى كه وقت تير انداختن بانگ نكند .
كتوم
(
kotum
) م . ع . كتم كتما و كتمانا و كتوما . مر . كتمان (
ketm n
) .
كت و مت
(
kot - o - mot
) م ف . پ بعينه . و فى الواقع . و بدقت و بتحقيق .
كتهل
(
kathal
) ا . پ . درختى هندى كه از ثمر آن نان مىپزند .
كتيب
(
katib
) ص . ع . دوخته . و سربسته ، مؤنث و مذكر در وى يكسان است .
كتيب
(
ketib
) ا . پ . بندى كه بر پاى نهند . و غلى كه بر گردن گذارند .
كتيب
(
ketib
) ا . پ . مأخوذ از كتاب تازى و بمعنى آن .
كتيبة
(
katibat
) ا . ع . لشكر . و گروه اسبان گرد آمده . و گروه سواران غارت كننده از صد تا هزار . ج : كتائب . و نام قلعهاى در خيبر .
كتيبه
(
katibe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لشكر . و آنچه به خط جلى نسخ و يا نستعليق و يا به خط طغرا و يا به خط كوفى بر دورهء مساجد و مقابر و اماكن متبركه و سر در دروازهء امرا و بزرگان نويسند و يا نقش كنند و كتابه نيز گويند .
كتيت
(
katit
) ا . ع . مرد بخيل و زفت .
و آواز جوشش ديگ . و آواز جوش نبيذ و شيره . و بانگ شير بچه و اول بانگ آن .
و آوازى شبيه بآواز شتر كره كه از سينهء مرد خشمناك از شدت خشم برآيد . و رفتار نرم و آهسته . و گامها را بهم نزديك گذاشتن در شتافتگى .
كتيت
(
katit
) م . ع . كت كتا و كتيتأ .
مر . كت (
katt
) . و كت الرجل من الغضب كتيتا : برانگيخته شد آن مرد از خشم .
و كت البكر : بانگ كرد آن كره شتر . و كت الرجل : بانگ كرد آن مرد از شدت