و كتف فلان كتفا ( از باب ضرب و سمع ) :
نرم و آهسته رفت فلان .
كتف
(
ketf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شانه و كت و دوش . و استخوان شانه . و كتف برزدن : شادى كردن و خوشحالى نمودن . و لوح كتف : استخوان شانه .
كتف
(
ketf
) و (
kataf
) ا . ع . كت و شانه ، مؤنث آيد . ج : اكتاف .
كتف
(
katef
) ا . ع . شانه و كت ، مونث آيد . ج : كتفة (
ketafat
) .
كتف
(
kotf
) ع . ج . اكتف و كتفاء .
كتف
(
kataf
) ا . ع . لنگى ستور از درد كتف . و فراخى شانه و گشادگى و پهنائى ما بين شانهها .
كتف
(
kataf
) م . ع . كتف فلان كتفا ( از باب سمع ) : پهن شانه گرديد فلان . و كتف الفرس : گشادگى پيدا گرديد در سر شانهء آن اسب . و نيز كتف : نرم و آهسته رفتن .
كتف
(
kotof
) ع . ج . كتيفة .
كتفاء
(
katf '
) ص . ع . مؤنث اكتف .
ج : كتف (
kotf
) .
كتفان
(
ketf n
) م . ع . كتف كتفا و كتفانا . مر . كتف (
katf
) .
كتفان
(
ketf n
) و (
kotf n
) ا . ع .
ملخى كه در پريدن آمده باشد .
كتفان
(
kataf n
) ا . ع . شتاب روى .
كتفان
(
kataf n
) م . ع . كتف كتفانا .
مر . كتف (
katf
) .
كتفانة
(
kotf nat
) ا . ع . واحد كتفان يعنى يك ملخى كه در پريدن آمده باشد .
كتفة
(
ketafat
) ع . ج . كتف (
katef
) .
كتف ساره
(
ketf - s re
) ا . پ . آن موضع از پشت اسب كه پيش زين بر آن باشد .
كتك
(
katk
) ا . پ . چوبدستى و عصا .
كتك
(
katak
) ا . پ . يك نوع گوسپندى كه دست و پاى آن كوتاه است و در بحرين فروان مىباشد .
كتك
(
katak
) ا . پ . - مأخوذ از سانسكريت - دانهاى كه چون آن را بكوبند و ببيزند و در آب گل آلود ريزند آب را صاف كند .
كتك
(
kotak
) و (
kotk
) ا . پ . عصا و چوبدستى . و عصاى كوتاه . و دستهء هاون .
و عصاى تأديب . و كتك زدن : سياست كردن و آزردن و جفا نمودن .
كتكات
(
katk t
) ص . ع . رجل كتكات : مرد بسيارگوى و پرحرف .
كتكار
(
kat - k r
) ا . پ . درودگر و نجار .
كتكت
(
katkat
) ا . ع . بانگ شوات .
كتكت
(
kotkot
) ا . ع . يك نوع بازى مرتازيان را ، غير منصرف است .
كتكتة
(
katkatat
) م . ع . كتكت كتكتة : نرم رفت و يا گام نزديك نهاده شتافت . و كتكت فلان : نرم خنديد فلان و هو دون القهقهة . و كتكت الحبارى :
بانگ كرد شوات .
كتكتو
(
kotkotu
) ا . پ . كاكوتى و صعتر .
كتكتى
(
kotkot
) ا . ع . يك نوع بازى مرتازيان را .
كتكر
(
kat - kar
) ا . پ . درودگر و نجار .
كتكن
(
kat - kan
) ا . پ . چاه خوى و كاريز كن .
كتكنه
(
katkene
) ا . پ . يك قسمت از مال الاجارهء زراعت .
كتكنهدار
(
katkene - d r
) ا . پ .
نايب مستاجر .
كتگار
(
kat - g r
) و كتگر (
kat - gar
) ا . پ . درودگر و نجار .
كتل
(
katl
) م . ع . كتل فلانا ( از باب نصر ) : بند كرد فلان را و باز داشت .
كتل
(
katal
) ا . ع . درشتى اندام .
كتل
(
katal
) م . ع . كتل كتلا ( از باب سمع ) : برچسپيد و لزج گرديد .
كتل
(
katal
) ا . پ . آلوى جنگلى .
كتل
(
kotal
) ع . ج . كتلة (
kotlat
) .
كتل
(
kotal
) ا . پ . جنيبت يعنى اسب زين كردهاى كه پيشاپيش پادشاهان و بزرگان برند .
و تل بلند و پشتهء بلند . و كوه پست . و شتر كتل : شتر زين كردهاى كه مانند اسب جنيبت پيشاپيش بزرگان برند .
كتلة
(
katlat
) و (
kotlat
) ا . ع . پارهاى از گوشت .
كتلة
(
kotlat
) ا . ع . يك لخت فراهم آورده از خرما . و گل و لاى و شلم و جز آن .
ج : كتل (
kotal
) .
كتلجيان
(
kotal - jiy n
) و كتلچيان
(
kotal - ciy n
) ا . پ . عملهء سلطنتى كه شغلشان برپا كردن سراپرده و خيمه و چادر است .
كتلى
(
ketli
) ا . پ . آوندى مسين و داراى دسته و لوله و در كه در آن چاى و جز آن طبخ كنند .
كتم
(
katm
) و (
katam
) ا . پ . و سمه و برگ نيل كه رنگ نيز گويند و بدان خضاب كنند .
كتم
(
katm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پوشيدگى و اختفا . و پرده . و امتناع . و اخفاى سر . و كتم كردن : پوشيدن راز . و كتم شهادت كردن : امتناع از گواهى دادن .
كتم
(
katm
) م . ع . كتم كتما و كتمانا مر . كتمان (
ketm n
) .
كتم
(
kotm
) ا . ع . برگ نيل و وسمه .
كتم
(
katam
) ا . پ . گياهى شبيه بوسمه كه در وسمه داخل كنند .
كتم
(
katam
) ا . ع . گياهى كه در آن