سكوره . و كاسهء گردان : افلاك . و كاسهء گردون : آفتاب . و كاسهء مينا و يا كاسهء نگون : آسمان . و كاسهء همسايه : براى دوستان و همسايگان چيزى خوراكى فرستادن . و كاسهء يتيمان :
كاسهء درويشان . و سيه كاسه : مردم رذل و بخيل و گرفته و سفله و ممسك .
كاسهبند
(
k se - band
) ا . پ . مرمت كنندهء كاسه و دورى و ديگر آوندهاى شكسته .
كاسهپشت
(
k se - poct
) ا . پ . لاكپشت و كشتوك و كشف . و آسمان .
كاسهتن
(
k se - tan
) ا . پ . مردم كوزپشت و بىبهرهء از همهء قابليتها و لياقتها .
و لاشه و مرده .
كاسهدوز
(
k se - duz
) ا . پ . مرمت كنندهء آوندهاى شكسته و كاسهبند .
كاسه سرنگون
(
k se - sar - negun
) ص . پ . مردم صاحب همت و جوانمرد .
كاسه سياه
(
k se - siy h
) و كاسه سيه
(
k se - siyah
) ا . ع . مردم ممسك و رذل و بخيل و گرفته و سفله .
كاسه شكنك
(
k se - cekanak
) ا . پ .
كاسكينه و شقراق .
كاسه كباب
(
k se - kab b
) ا . پ .
يك نوع گوشت پختهاى كه طاس كباب نيز گويند .
كاسهگاه
(
k se - g h
) ا . پ .
نقاره خانه .
كاسهگر
(
k se - gar
) ا . پ . كسى كه كاسه و طبق مىسازد . و نقارهچى و نقاره نواز . و نام نوائى از موسيقى . و نام كسى كه نواى كاسهگر را وى اختراع كرده .
كاسه گردان
(
k se - gard n
) ا . پ .
ساقى . و آنكه بر در خانهها و دكانها رود و گدائى كند . و كسى كه پيالهء شراب را برميدارد .
كاسهگرى
(
k se - gari
) ا . پ . شغل و پيشهء كاسهگر و كاسه ساز . و كارخانهء كاسه و بشقاب و آوندهاى چينىسازى .
كاسه ليس
(
k se - lis
) ا و ص . پ .
پرخور و شكم خواره و عبد البطن . و فقير و گدا . و مردم صاحب شره و حريص . و مردم دون همت و خوشآمدگوى .
كاسه نواز
(
k se - nav z
) ا . پ .
نقارهچى و نقاره نواز .
كاسهها
(
k se - h
) ا . پ . ج . كاسه . و كاسهها بر هم خوردن : غوغاى عظيم بر پا شدن .
كاسى
(
k si
) ص . ع . رجل كاس :
مرد جامه پوشيده و با لباس .
كاش
(
k c
) پ . كلمهء تمنا كه در خواهش و آرزو و طلب چيزى گويند . و كلمهء افسوس و حسرت و تأسف .
كاش
(
k c
) ا . پ . نام شهر ولايت كاشان . و در لغت سانسكريت : شيشه و آبگينه .
كأش
(
ka'c
) م . ع . كاش الطعام كأشا ( از باب فتح ) : خورد آن طعام را .
كاشان
(
k c n
) ا . پ . منزل زمستانى .
و نام ولايت كوچكى ما بين قم و اصفهان كه شهر حاكم نشين آن شهر كاش است .
كاشانه
(
k c ne
) ا . پ . خانهء خرد و كوچك . و ديوانخانه . و ديوان عام . و چاشتگاه .
و دهليز . و رواق و ايوان . و بالاخانه و غرفه .
و گلخن و تابخانه . و خانهء زمستانى . و آشيانهء مرغان .
كاشت
(
k ct
) پ . ح م . كاشتن . ا .
كشت و زراعت .
كاشتن
(
k ctan
) ف ل و م . پ . برگشتن .
و زراعت كردن و فلاحت كردن . و نااميد كردن و مأيوس كردن . و روگردانيدن و برگردانيدن .
كاشته
(
k cte
) ص . پ . زراعت شده . و زحمت كشيده .
كاشته
(
k cte
) ا . پ . تخم و بذر .
كاشح
(
k ceh
) ص . ع . دشمنى پنهان دارنده و دور از دوستى . الحديث : افضل الصدقة على ذى الرحم الكاشح .
كاشد
(
k ced
) ا . ع . بسيار كسب و ورزش . و كسبكنندهء بكوشش جهة عيال .
و صلهء رحمكنندهء در آميزندهء ميان خويشان .
ج : كشد (
kocod
) .
كاشر
(
k cer
) ص . ع . كسى كه دندان بنمايد .
كاشر
(
k cer
) ا . ع . نوعى از جماع .
كاشط
(
k cet
) ص . ع . پوست باز كنندهء از شتر . ج ، كشطة (
kacatat
) .
كاشغر
(
k cqar
) ا . پ . نام شهرى در تركستان .
كاشف
(
k cef
) و كاشفة
(
k cefat
) ص . ع . آشكاركننده و گشاده و برهنه نماينده .
كاشفة
(
k cefat
) ا . ع . انكشاف و گشادگى و پيدائى . ج : كواشف .
كاشفة
(
k cefat
) م . ع . كشف كشفا و كاشفة . مر . كشف (
kacf
) .
كاشك
(
k ck
) و كاشكى
(
k cki
) پ . كلمهء تمنا كه در آرزو و خواهش و طلب چيزى گويند . و نيز كلمهء تأسف و حسرت .
كاشم
(
k cem
) ا . ع . گياهى كه انغوزه از آن گيرند .
كاشمر
(
k cmar
) ا . پ . نام شهرى در تركستان منسوب بخوبرويان . و نام قريهاى در ترشيز خراسان كه داراى درخت سروى كهنسال و بسيار بزرگ بوده ، گويندشت زردشت دو درخت سرو بدست خود كاشت يكى در كاشمر