تثنيه : دو سرين . و گوشت بالاى دو ران .
كافرستان
(
k ferest n
) ا . پ .
كشورى كه ساكنين وى كافر باشند . و نيز نام كشورى در شمال افغانستان .
كافر كيش
(
k far - kic
) ص . پ .
كسى كه بيدين باشد .
كافر نعمت
(
k far - ne'mat
) ص . پ .
ناسپاس و حق ناشناس و نمك به حرام .
كافر نعمتى
(
k far - ne'mati
) ا . پ .
ناسپاس و نمك بحرامى .
كافرون
(
k feruna
) ص . ع . ج .
كافر .
كافشه
(
k fece
) ا . پ . تخم كاچيره .
كافل
(
k fel
) ا و ص . ع . پذيرفتار و پذيرنده . و پذيرندهء تعهد و تيمار كسى . و آنكه چيزى نخورد و پياپى روزه دارد و روزهها را بهم متصل سازد . و آنكه با خود پيمان بندد كه در روزه سخن نگويد و حرفى بر زبان نيارد . ج : كفل (
koffal
) .
كافور
(
k fur
) ا . پ . مادهاى سپيد و نيم شفاف و داراى بوئى معطر كه آن را در چين و ژاپون از درختى استخراج مىكنند از جنس درخت غار . و نيز كافور : شكوفهء خرمابن و شكوفهء رز و غلاف آنها . و نام چشمهاى در بهشت . و نام پادشاهى بيدادگر كه رستم وى را بكشت . و نيز هر چيزى سپيد . و كافور باريدن : برف باريدن . و كافور جودانه : نوعى از كافور اعلا و معطر .
و كافور خوردن : مردى نداشتن و بىرغبت بودن به جماع .
كافور
(
k fur
) ا . ع . شكوفهء خرمابن و جز آن و غلاف آن . و گياهى خوشبوى كه گل آن مانند گل اقحوان باشد . و گره جاى برآمدن خوشهء انگور . و نام مادهاى خوشبوى و از در درختى حاصل مىشود كه در سر انديب مىرويد و اين درخت در نهايت بزرگى مىباشد و هميشه سبز است . ج : كوافر و كوافير . و نيز كافور : نام چشمهاى در بهشت .
كافور بار
(
k fur - b r
) ص . پ .
برف بار . و هر چيز بسيار خوشبوى و بغايت سرد .
كافورى
(
k furi
) ص . پ . هر چيز خالص و صاف و بسيار سپيد . و شمع كافورى : شمعى كه از موم سپيد سازند .
كافورى
(
k furi
) ا . پ . اقحوان و بابونهء گاو چشم . و لقب خواجهسرائى .
كافه
(
k feh
) ا . ع . مهتر و رئيس لشكر .
كافه
(
k ffe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - همه و همگى و جميع .
كافى
(
k fi
) ص . ع . بسنده و بىنياز كننده . و رجل كاف : مرد كارگزار كه اصلاح امور مىكند . و هذا رجل كافيك من رجل و رجلان كافياك من رجلين و رجال كافوك من رجال در هر سه بمعنى حسبك مىباشد يعنى اين مرد بس شونده است تو را از مرد ديگر و به كسى ديگر محتاج نيستى ، رو اين دو مرد بس شوندهاند و اين مردان بس شوندهاند . و اصول كافى : نام كتابى .
كافى
(
k fi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - دانا و داناى كار . و كار گزار و پيشكار .
و با كفايت و مصلح كار . و كافى بودن :
بس بودن و كفايت كردن .
كافية
(
k fiyat
) ص . ع . مؤنث كافى .
و نام كتابى در علم نحو .
كافيدن
(
k fidan
) ف م . پ . كاويدن و كندن . و شكافتن . و تفحص و تجسس كردن .
كافيشه
(
k fice
) ا . پ . كافشه و تخم كاجيره .
كافيلو
(
k filu
) ا . پ . نام گياهى كه چرخله نيز گويند و بتازى شكاعى خوانند .
كاك
(
k k
) ا و ص . پ . بسكماج و نان خشك كه با روغن و شير پخته باشند . و نان خشك شده و كعك . و هر چيز خشك . و گوشت قديد .
و هر حيوان و يا انسان بسيار لاغر و ضعيف .
و هر چيز كاواك و ميان خالى . و ماه شب چهارده و بدر و مرد مقابل زن . و مردم .
و مردمك چشم . و فرص نان روغنى . و نام قلعهاى در آذربايجان . و نيز كاك : پسر . و بچه و كودك . و استاد معلم . و حرده و ريزه .
كاكا
(
k k
) ا . پ . غلام پير . و برادر كلان . و عمو . و تنقلات و هر چيز كه بطور تنقل خورند .
كأكاء
(
ka'k '
) ا . ع . مرد بد دل خروشان .
و حريص تنگدل . و دويدگى دزد .
كاكااو
(
k k 'o
) ا . پ . ميوهء درختى امريكائى كه شوكلا را از آن مىسازند و روغنى از آن مىگيرند كه مسكهء كاكااو ناميده مىشود .
كأكأة
(
ka'ka'at
) م . ع . كاكا كأكأة :
سپسايگى برگرديد و رفت . و بد دل شد و ترسيد . و كاكا فلان : گرد آمد فلان .
كاكاو
(
k k v
) ا . پ . يك نوع بازى مر كودكان را .
كاكبان
(
k kb n
) ا . پ . گل كاجبره .
كاكره
(
k kere
) و (
k kare
) ا . پ .
عاقر قرحا .
كاكريز
(
k kriz
) ا . پ . رنگ سرخ ارغوانى .
كاكريزى
(
k krizi
) ص . پ . ارغوانى رنگ .
كاكل
(
k kel
) ا . پ . هر گلى كه در ميان آب رويد .
كاكل
(
k kol
) ا . پ . مرزنجوش . و اشنان و شوره گياه . و نوعى از گندم كه گندم رومى نيز گويند . و موى ميان سر پسران و مردان و اسب و استر و غيره . و موى پيشانى .
و كاكل برهم زدن : پريشان نمودن موى .