كاروز
(
k r - vaz
) ا . پ . مرد كار و صنعتگر و صانع و پيشهور .
كاروژول
(
k r - voj ? ul
) ا . پ . مطلق كارفرما . و آنكه بر سر فعله و بنا و مزدور باشد و به آنها كار فرمايد . و سر كار و مباشر و گماشته .
كار و كرد
(
k r - o - kard
) ا . پ . كار و كاروبار . و صنعت و پيشه و هنر .
كاروگر
(
k ru - gar
) ا . پ . پشت و پناه . و مراد و مقصود .
كاره
(
k re
) ا . پ . پشتوار و بستهء كوچك از هيزم و علف و جز آن كه بر پشت بندند .
كاره
(
k re
) ص . پ . هر چيز كارآمد و لايق و قابل كار . و كسى كه از وى كار آيد .
كاره
(
k reh
) ص . ع . كراهت دارنده و ناخوش و ناپسند .
كاره
(
k reh
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه كراهت دارد و خوش ندارد و نفرت دارد .
كارها
(
k r - h
) پ . ج . كار .
كارى
(
k ri
) ا و ص . پ . زمخت و درشت و تند و سخت . و كارگر و مؤثر .
و مرد قابل و پهلوان و بهادر و دلاور و جنگى .
و نبرد آزما . و كارى زخم . و يا زخم كارى : زخم ژرف و عميق و زخم مهلك و كشنده .
كارى
(
k ri
) ا . پ . يك كار و يك شغل . و كار و شغل نامعين .
كاريدن
(
k ridan
) ف م . پ . كاشتن و زراعت كردن . و عمل كردن و كار كردن و واره كردن .
كاريز
(
k riz
) ا . پ . جوئى كه در زير زمين كنند تا آب از آن روان گردد و قنات .
و جوئى كه در كنار كشتزار جهة بردن آب كنند .
كاريزكن
(
k riz - kan
) ا . پ . مقنى و كاونده .
كاريگر
(
k ri - gar
) ا . پ . دستكار و صنعتگر و كارگر و صانع كاركن .
كاريگرى
(
k ri - gari
) ا . پ . صنعت و كارگرى .
كارين
(
k rin
) م ف . پ . دور و بعيد .
كاز
(
k z
) ا . پ . كازود و مقراض و كلبتين و هر چيز شبيه به آنها كه داراى دو شاخه باشد . و ابزارى كه باغبان بدان درخت را پيرايش دهد . و شاخهء درخت . و شاخه - هائى از درخت كه صياد بر آنها كهنه و لته و چيزهاى ديگر آويزد و بر طرف دام بر زمين نصب كند تا جانوران از آنها رميده بجانب دانه و دام آيند . و باد پيچ . و مغارهء حيوانات وحشى . و خانهاى از چوب و نى و علف كه كشتكاران و پاليزبانان در سر كشت و پاليز سازند .
و صومعهاى كه بر سر كوه سازند . و خانهاى كه در كوه و بيابان در زير زمين كنند و در مدت زمستان مردمان و ستوران و گوسپندان در آن بسر برند . و درخت كاج . و سيلى و طپانچه . و پشت گردنى .
كازر
(
k zar
) ا . پ . گازر .
كازرون
(
k zarun
) و (
k zerun
) ا . پ . نام ولايتى در فارس كه كاژرون نيز گويند .
كازره
(
k zore
) ا . پ . كافشه .
كازود
(
k zud
) ا . پ . مقراض و قيچى .
كازه
(
k ze
) ا . پ . خانه و منزل . و خانهاى كه از چوب و نى و علف كشتكاران و پاليزبانان بر سر كشت و پاليز بنا كنند . و تالار .
عمارت چوبى . و صومعهاى كه بر سر كوه بنا نمايند . و كاز . و علامتى كه صيادان بر شاخههاى درخت سازند و چيزها بر آن آويزان كنند تا صيد از آن رميده به طرف دانه و دام آيد و يا خود صياد در پس آن پنهان گردد و دام كشد . و نيز سايبان .
كازيره
(
k zire
) ا . پ . ديگ كوچك .
كاژ
(
k j ?
) ص . پ . لوچ و احول .
كاژ
(
k j ?
) ا . پ . درخت كاج .
كاژرون
(
k j ? erun
) ا . پ . كازرون .
كاژره
(
k j ? re
) ا . پ . كافشه .
كاژغر
(
k j ? qar
) ا . پ . كاشغر .
كاژو
(
k j ? u
) ا و ص . پ . درخت كاج .
و لوچ و احول .
كاژه
(
k j ? e
) ا . پ . منزل و مقام و خانه .
و كمينگاه صياد و كازه .
كاژيره
(
k j ? ire
) ا . پ . گياه عصفر كه تخم آن را كافشه نامند و با گل آن كه زرد است رنگ زرد كنند .
كاس
(
k s
) ا . پ . خوك نر .
كاس
(
k s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاسه و پياله و ساغر . و كوس و نقارهء بزرگ .
كأس
(
ka's
) ا . ع . جام شراب خورى و يا جام پر از شراب ، مؤنث آيد . و شراب .
ج : اكؤس (
ak'os
) و كؤس (
ko'us
) و كاسات و كياس . و نيز كاس بدون الف و لام : نام زنى .
كاسات
(
k s t
) ع . ج . كأس (
ka's
) .
كاسان
(
k s n
) ا . پ . دهى در حوالى سمرقند .
كاسانه
(
k s ne
) ا . پ . مرغكى سبز رنگ بسرخى مايل كه در خوزستان فروان است .
كاسب
(
k seb
) ص . ع . كسى كه كسب كند . ج : كسبة و كاسبون .
كاسب
(
k seb
) ا . ع . از اعلام است .