قيعون
(
qay'un
) ا . ع . نام گياهى .
قيف
(
qif
) ا . پ . خوهن و قمع و به تو و تگاب .
قيفال
(
qif l
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - رگى در بازو كه آن را مخصوص بسر و روى مىدانستند و سرا روى نيز گويند .
قيفط
(
qayfat
) ص . ع . رجل قيفط :
مرد بسيار جماع .
قيفل
(
qifal
) ا . ع . قيفال .
قيق
(
qiq
) آواز ماكيان چون خروس را براى برجستن بر روى خود بخواند .
قيق
(
qiq
) ا . ع . گول و احمق شتابكار .
و كوه گرداگرد زمين و محيط به دنيا . و مرد بلند ناهنجار و نيك دراز .
قيق
(
qiyaq
) ع . ج . قيقاءة (
qiq 'at
) .
قيقاء
(
qayq '
) م . ع . قوقى قيقاء و قوقاء : بانگ كرد .
قيقاء
(
qayq '
) و (
qiq '
) ا . ع . زمين سنگستان درشت ناهموار . و صراحى لولهدار .
و سپيدهء تخم مرغ و يا پوست تنكى كه آن را احاطه كرده . و غلاف شكوفهء خرما كه گاه در آن چيزى مىآشامند .
قيقاءة
(
qiq 'at
) ا . ع . زمين درشت .
ج : قواقى و قياقى و قيق (
qiyaq
) . و يك نوع آوندى كه در آن آب مىنوشند .
قيقاب
(
qayq b
) ا . ع . صدفى كه بدان پارچهها را مهره كشيده جلا مىدهند .
قيقاة
(
qiq t
) ا . ع . يك نوع آوندى كه در آن آب مىنوشند .
قيقاج
(
qeyq j
) و قيقاچ
(
qeyq c
) ا .
پ . - مأخوذ از تركى - كج و خم . و تير خميده .
قيقب
(
qayqab
) ا . ع . دهنهء لگام و زين .
و يك قسم چوبى كه از آن زين مىسازند . و دوالى كه هر دو كوهة زين را بدان بندند .
قيقبان
(
qayqab n
) ا . ع . زين . و چوبى كه از آن زين مىسازند .
قيقة
(
qiqat
) ا . ع . پوست تنك اندرون تخم مرغ كه در زير پوست بيرونى واقع شده .
قيقم
(
qayqam
) ص . ع . رجل قيقم :
مرد گلو گشاد .
قيقهن
(
qayqahan
) ا . پ . نام صمغى بدمزه و يا سندروس .
قئقئ
(
qe'qi '
) و قيقئ
(
qiqi '
) ا . ع .
سپيدهء تخم مرغ و يا پوست تنك چسبيدهء بسپيده .
قيل
(
qayl
) ا . ع . شيرى كه در نيم روز نوشند .
و نوشيدن در نيم روز هر چيزى را . و ماده شترى كه در نيم روز دوشند . و نيم روز خوابنده .
و نيز پادشاه يمن را قيل گويند . ج : اقوال و اقيال . و نام مردى از قوم عاد . و نيز قيل :
ج : قائل و يا به اين معنى اسم جمع است .
قيل
(
qayl
) م . ع . قال قيلا و قائلة و قيلولة و مقالا و مقيلا ( از باب ضرب ) :
نيمروز ان خفت . و قال قيلا : در نيم روز شير خورد . و قاله قيلا : دور كرد لغزش آن را . و قلت البيع قيلا : برانداختم بيع را .
قيل
(
qayl
) و (
qil
) ا . ع . خصيهء مبتلا بفتق و خصيهء آماسيده .
قيل
(
qil
) م . ع . قال قولا و قيلا .
مر . قول (
qavl
) .
قيل
(
qil
) ا . ع . گفتگو . و گفتار .
مر . قال .
قيل
(
qil
) ا . پ . قير . و نام بيابانى وسيع .
قيل
(
qoyyal
) ع . ج . قائل .
قيلان
(
qil n
) ع . ج . قال .
قيلة
(
qaylat
) ا . ع . ماده شترى كه در نيمروز دوشند . و نيز ملكهء يمن را قيلة نامند .
قيلع
(
qayla '
) ا . ع . زن بزرگ پاى بزرگ بالا .
قيلقى
(
qaylaqi
) ا . پ . بيخى كه آن را چوبك اشنان نيز گويند .
قيلموس
(
qaylamus
) ا . پ . هوشيارى و زيركى .
قيلوط
(
qaylut
) ا . پ . گندناى شامى .
قيل و قال
(
qil - o - q l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گفتگو و گفت و شنيد .
و منازعه و مباحثه و گپ . و قيل و قال كردن :
مباحثه و منازعه كردن . و گفتگو نمودن .
قيلولة
(
qaylulat
) ا . ع . خواب در نيمروز .
قيلولة
(
qaylulat
) م . ع . قال قيلا و قيلولة . مر . قيل (
qayl
) .
قيلوله
(
qaylule
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خواب چاشتگاه . و خواب قبل از ظهر .
قيم
(
qiyam
) ع . ج . قامة . و ج . قيمة (
qimat
) .
قيم
(
qayyem
) ص . ع . راست و درست و معتدل . و برپا دارنده .
قيم
(
qayyem
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برپا دارندهء كارى . و حافظ و نگهبان و حامى .
و پادشاه . و رئيس .
قيم
(
qoyyam
) ع . ج . قائم .
قيماغ
(
qaym q
) و قيماق
(
qaym q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سرشير .
قيمة
(
qimat
) ا . ع . ارز هر چيزى . ج :
قيم (
qiyam
) . و قيمة الانسان : قد و بالاى انسان . و قولهم : ما له قيمة : يعنى نيست او را ارزشى ، در حق شخصى گويند كه بر چيزى نپايد و به چيزى نيرزد .
قيمة
(
qiy mat
) ا . ع . يوم القيمة :
روز رستخيز .
قيمة
(
qayyemat
) ص . ع . مؤنث قيم :
راست و معتدل . و القيمة : دين حنيف و دين راست . قوله تعالى :
وَ ذلِكَ دِينُ