باشد . و خردى گوش و درشتى و دوسيدگى آن بسر . و ستبرى بينى . و سپيدى گردن اسب .
قنف
(
qanaf
) م . ع . قنف القاع قنفا ( از باب سمع ) : گفته گرديد آن گل و شكافته شد . و نيز قنف : خرد گوش شدن . و درشت و دوسيده بسر گرديدن . و ستبر بينى شدن .
و سپيدى در گردن اسب پديد آمدن .
قنف
(
qennaf
) ا . ع . گل سيل آورد كه خشك و شكافته شده باشد .
قنفاء
(
qanf '
) ا . ع . سر نرهء بزرگ .
قنفاء
(
qanf '
) ص . ع . مؤنث اقف : زن خرد گوش . و گوش درشت دوسيده بسر . و گوش بز كه مانند نعل بالخت دوخته شده باشد . و گوش مردم كه كجى نداشته باشد .
قنفج
(
qenfej
) ا . ع . ماده خر پهن فربه .
قنفخ
(
qanfax
) و (
qenfex
) ا . ع . بلاى سخت . و نام گياهى .
قنفخر
(
qenfaxr
) ا . ع . ستبر اندام . و بيخ گياه بردى .
قنفد
(
qonfod
) ا . ع . خارپشت .
قنفذ
(
qonfoz
) و (
qonfaz
) ا . ع . خار پشت خواه نر باشد و يا ماده . ج : قنافذ . و بعضى گفتهاند : خارپشت ماده را قنفذة گويند و نر را شيهم و يا دلدل . و موش . و جاى خوى در پس گوش شتر . و ريگ تودهء فراهم آمدهء بلند . و درختى كه در وسط ريگ رسته باشد . و جائى كه در وى گياه درهم و انبوه رويد . و قنفذ ليل : مرد سخن چين و نمام .
قنفذة
(
qonfazat
) و (
qonfozat
) ا . ع .
خارپشت ماده .
قنفر
(
qanfar
) ا . ع . نره و ذكر .
قنفرش
(
qanfarec
) ا . ع . گنده پير كلانسال . و سر نرهء ستبر و دفزك .
قنفشة
(
qanfacat
) م . ع . قنفشه قنفشة :
زود فراهم آورد آن را و جمع كرد . و قنفش فلان : ترنجيده و دركشيده پوست شد فلان . و نيز قنفشة : درشت هيئت در لباس پوشيدن گشتن .
قنفشة
(
qenfecat
) ا . ع . ترنجيده و در كشيده پوست . و جانوركى از حشرات الارض .
قنفل
(
qonfol
) ا . ع . بزشگرف تندار .
و نام مردى .
قنفلة
(
qanfalat
) م . ع . قنفل الرجل قنفلة : برفتار گران رفت آن مرد .
قنفور
(
qonfur
) ا . ع . سوراخ كون .
قنفير
(
qenfir
) ا . ع . كوتاه بالا .
قنقاب
(
qanq b
) ا . ع . صدفى كه بدان پارچهها را مهره كشيده و جلا مىدهند .
قنقع
(
qenqe '
) و (
qonqo '
) ا . ع . موش .
قنقع
(
qonqo '
) ا . ع . كوتاه بالاى فرومايهء خسيس .
قنقعة
(
qonqo'at
) ا . ع . خارپشت ماده .
و كون و سرين .
قنق
(
qonoq
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مهمان . و مسافر .
قنقچى
(
qonoq - ci
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - ميهماندار .
قنقل
(
qanqal
) ا . ع . پيمانهء بزرگ . و مرد گران پاسپر . و نام تاج خسرو پرويز .
قنقل
(
qonqol
) ا . پ . نام گروهى از تركان .
قنقلى
(
qonqoli
) ص . پ . منسوب و متعلق بگروه قنقل .
قنقن
(
qanqan
) و (
qenqen
) ا . ع .
رهنماى و آب شناس در صحراها و كاريزها .
و كلا كموش بزرگ . و يك نوع صدفى دريائى .
ج : قناقن .
قنقهر
(
qanqaher
) ا . پ . نام يك نوع صمغى شبيه بسندروس .
قنك
(
qank
) ا . پ . كرمى كه حبوب و غله را تباه سازد .
قنم
(
qanam
) م . ع . قنم سقاؤه قنما ( از باب سمع ) : بوى گرفت خيك او . و قنم الجوز : تباه گرديد آن گردو . و قنم الفرس و غيره : ترى رسيد اسب و جز آن را و سپس چركين گرديد از نشستن غبار بر آن .
قنمة
(
qanamat
) ا . ع . بوى بد روغن و چربى و زيت و جز آن .
قنمة
(
qanemat
) ص . ع . يده قنمة من الزيت : دست او از روغن زيتون بوى گرفته است .
قنن
(
qanan
) ا . ع . راه و روش و طريقه .
قنن
(
qenan
) ع . ج . قنة (
qennat
) .
قنن
(
qonan
) ع . ج . قنة (
qonnat
) .
قنو
(
qanv
) م . ع . قنوت الشيئ قنوا و قنوة و قنوا و قنوانا و قنوانا :
كسب كردم و ورزيدم آن چيز را . و جمع كردم و فراهم آوردم آن را . و قنوت الغنم :
گرفتم گوسپندان را براى ذخيره و يخنى .
و قنوت العنز : گرفتم بز را براى دوشيدن .
و قناه الله قنوا : آفريد آن را خداى . و قنى الحياء قنوا و قنيانا ( از باب سمع و ضرب ) : لازم گرفت حيا را . و قنى الجارية :
پردگى و خانه نشين كرد آن دختر را . و قنيت الجارية ( مجهولا ) : منع كرده شد آن دخترك از بازى و حبس شد در خانه .
قنو
(
qenv
) و (
qonv
) ا . ع . خوشهء خرما . ج : اقناء و قنيان (
qany n
) و (
qeny n
) و (
qony n
) و قنوان (
qanv n
) و (
qenv n
) و (
qonv n
) .
قنو
(
qonovv
) ا . ع . سياهى .
قنو
(
qenovv
) ا . ع . ج ج . قناة (
qan t
) .
قنو
(
qonovv
) م . ع . قنا قنوا و قنوا .
مر . قنو (
qanv
) .
قنوء
(
qonu '
) م . ع . قنا قنوء ( از باب