فات
(
f t
) ا . پ . سرنوشت و تقدير . و مرگ . وفات يافتن : مردن . و نيز فات :
نام گياهى و يا داروئى .
فات
(
f tt
) افا . ع . كوبنده و ريز ريزكننده .
فاتح
(
f teh
) ص . ع . گشاينده . و فيروز و ظفرياب . ج : فتحة . و فتحهدهنده .
فاتح
(
fateh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى و يا چيزى كه بگشايد و باز كند . و فيروز و ظفرياب و غلبهكننده . و گيرندهء شهر و جز آن .
فاتحة
(
f tehat
) ص . ع . مؤنث فاتح .
فاتحة
(
f tehat
) ا . ع . فاتحة الشيئ :
آغاز و اول آن چيز . ج : فواتح . و فاتحة الكتاب : سورهء حمد . و فواتح القرآن :
اوايل سورههاى قرآن .
فاتحه
(
f tehe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اولين سوره از سور قرآنى كه سورهء حمد باشد .
و مجلس سوكوارى . و فاتحه خواندن :
در مجلس سوكوارى حاضر شدن و بروح مرده دعاى خير فرستادن . و فاتحهء فكرت :
ابتداى سخن و سخن اول .
فاتحهخوانى
(
f tehe - x ni
) ا . پ .
مجلس سوكوارى و عزادارى براى مرده .
فاتر
(
f ter
) ص . ع . ماء فاتر : آب آرميده و فرو نشستهء از جوشش . و طرف فاتر : چشم سست نگاه .
فاتر
(
f ter
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سست و زبون و ناتوان . و آب فاتر : آب نيمگرم . و خاطر فاتر : هوش كند و كم ادراك .
فاترسين
(
f tarsin
) ا . پ . سپندان كه بتازى خردل گويند . و سپند كه در چشم زخم به روى آتش ريخته مىسوزانند .
فاتر شدن
(
f tar - codan
) ف ل . پ .
برآمدن و صعود كردن و بالا آمدن .
فاترشين
(
f tarcin
) ا . پ . فاترسين .
فاتق
(
f teq
) افا . ع . شكافنده .
فاتك
(
f tek
) ص . ع . ستيهندهء در كار و مبالغهءكنندهء در آن . و بناگاه گيرنده . و بنا گاه كشنده . ج : فتاك . و رجل فاتك :
مرد دلير و شجاع .
فاتن
(
f ten
) ص . ع . در فتنه اندازنده .
و كسى كه ارادهء فجور با زنان كند . ج : فتان .
و گمراهكنندهء از راه راست . ج : فاتنين . و قلب فاتن : دلى كه زنان وى را برده باشند و مفتون آنها شده باشد .
فاتن
(
f ten
) ا . ع . شيطان . و ديو .
فاتنة
(
f tenat
) ص . ع . زنى كه دل مردى را برده و او را مفتون خود كرده باشد .
فاتور
(
f tur
) ص . پ . آب نيمگرم ( در مبالغه گويند ) .
فاتوريدن
(
f turidan
) ف ل و م . پ .
دور تر شدن . و بيك طرف نگاهداشتن . و رميدن .
و حذر كردن و احتراز نمودن . و ترسناك شدن .
و بر طرف كردن . و راست كردن .
فاتوسين
(
f tusin
) ا . پ . فاترسين .
فاتوليدن
(
f tulidan
) ف ل و م . پ .
فاتوريدن .
فاتون
(
f tun
) ا . ع . نام نان پز فرعون كه حضرت موسى وى را كشت .
فاثج
(
f sej
) ا . ع . ماده شتر جوان آبستن و يا ماده شتر فربه كه يك سال و يا سالها آبستن نگردد . و يا ماده شترى كه بگشن يافتن آبستن نشود . و ماده شتر بزرگ كوهان فربه .
فاثور
(
f sur
) ا . ع . تشت و خوان از سنگ رخام و يا از سيم و يا از زر . و گردهء خورشيد . و كاسهء بزرگ كه در آن شراب باشد و جماعتى گرد آن برآيند . و گروهى كه در سرحد مملكت باشند و در پى طلب دشمن روند . و جاسوس . و منزل . و شادمانى . و كاسه . و صراحى بزرگ . و سينهء مردم .
و ظرف گلين و جز آن كه در آن شراب نگاهدارند .
و هم على فاثور واحد اى على مائدة واحدة او منزلة واجدة . و بدون الف و لام :
نام موضعى .
فاج
(
f j
) ا . پ . شاخ و شاخه .
فاجام
(
f j m
) ا . پ . باقى ماندهء انگور و خرما بر درخت . و فوق و بالا .
فاجر
(
f jer
) ص . ع . تباهكار . و نافرمان .
و زناكار . ج : فجار و فجرة . و دروغگو .
و كسى كه سوگند دروغ خورد . و سوارى كه از زين متمايل گردد .
فاجر
(
f jer
) ا . ع . متمول و مالدار .
و ساحر و جادوگر فريبنده .
فاجر
(
f jer
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - فاسق و تباه كار و بدكردار . و زناكار .
فاجرة
(
f jerat
) ص . ع . زن زناكار .
فاجرهبچه
(
f jere - bace
) ا . پ .
فرزند زنا و حرامزاده .
فاجشه
(
f jece
) ا . پ . جند بيدستر .
فاجع
(
f je '
) ص . ع . موت فاجع :
مرگ درد آورندهء مردم از سختى و بلا . و امراة فاجع : زن مصيبت زده .
فاجع
(
faje '
) ا . ع . غراب البين يعنى آن قسم از زاغ كه منقار و پاهاى وى سرخ است .
فاجعة
(
f je'at
) ا . ع . سختى . و اندوه .
يق : نزلت به فاجعة .
فاجل
(
fajel
) ا . ع . قمارباز و كسى كه غالبا مشغول قمار باشد .
فاجور
(
f jur
) ص . ع . مرتكب گناه و زناكار ( در مبالغه گويند ) .
فاحش
(
f hec
) ص . ع . بسيار بخيل .
و نيك زفت . و هر بدى كه از حد درگذرد . و بسيار چيره . و رجل فاحش : مرد فحش گو . و غبن فاحش : غبنى كه از حد درگذشته