و پيك . و بطور افسانه نام ولايتى كه مردم آنجا سرشان مانند سگ و رويشان زرد مانند اژدها و مويشان مانند بز و گوششان شبيه به گوش فيل و چشمشان ازرق .
سگستان
(
sagest n
) و (
segest n
) ا . پ . سيستان و سجستان .
سگستان
(
segest n
) ا . پ . ميوهاى شبيه بآلو .
سگسر
(
sag - sar
) ص . پ . سرى كه شبيه بسر سگ باشد .
سگسنبويه
(
sagsanbuye
) ا . پ .
تخم پنج انگشت و حب الفقد .
سگ سيرت
(
sag - sirat
) ص . پ .
گزنده . و گستاخ و بىادب و درشت .
سگك
(
sagak
) ا . پ . سگ كوچك .
و نوعى از قلاب . و نام گياهى كه بار آن گره مانندى است كوچك و پر خار كه در جامه آويزد .
سگكش
(
sag - koc
) ا . پ . نوعى از رستنى كه در آبهاى راكد رويد و برگش مانند برگ بيد و ساقش سرخ و گرهدار و بتازى فلفل الماء و زنجبيل الكلاب گويند .
سگ كن
(
sag - kan
) و
سگ كنك
(
sag - kanak
) ا . پ . لفاح و مردم گياه .
سگل
(
sagl
) ا . پ . يك نوع گياهى .
سگلاب
(
sagl b
) و
سگلابى
(
sagl bi
) ا . پ . بيدستر و قضاعة و سگابى .
سگلابيدن
(
sagl bidan
) ف ل . پ .
عفعف كردن سگ .
سگ لاس
(
sag - l s
) ا . پ . آنكه خود را مانند سگ نمودار كند .
سگلاو
(
saglav
) و
سگلاوى
(
sagl vi
) ا . پ . سگلاب .
سگليدن
(
saglidan
) ف ل . پ . آه كشيدن . و آروغ زدن . و فواق زدن .
سگم
(
sagam
) ا . پ . چرغد و شبگير .
سگماده
(
sag - m de
) ا . پ . جنس مادهء از سگ .
سگماهى
(
sag - m hi
) ا . پ . قسمى از ماهى كه به زبان فرانسه استورژن گويند .
سگمنش
(
sag - manec
) ص . پ . بىادب و گستاخ .
سگنجبين
(
saganjabin
) ا . پ . سكنجبين .
سگنجه
(
saganje
) ا . پ . تگرگ و برد .
سگنگور
(
sagangur
) ا . پ . تاجريزى و عنب الثعلب .
سگوار
(
sog - v r
) ا . پ . سوگوار .
سگوشاك
(
soguc k
) ا . پ . برق و صاعقه .
سگول
(
sogul
) ا . پ . مازو . و هر چيز قابض كه يبوست طبع آورد .
سگهر
(
soghar
) ص . پ . - مأخوذ از هندى - دانا و زيرك . و ظريف . و كامل . و رعنا .
و فاضل و هنرمند .
سگى
(
sagi
) ص . پ . منسوب و متعلق بسگ . و سگى كردن : ظالم و بىرحم گرديدن .
سگى
(
segi
) ا . پ . مى و باده و شراب .
سگيخانه
(
segi - x ne
) ا . پ . ميكده و ميخانه .
سگيله
(
sagile
) ا . پ . آه . و آروغ .
و فواق .
سل
(
sal
) ا . پ . چيزى كه از چوب و خلاشهء درهم بسته ساخته و بر آن نشسته از آب گذرند . و كشتى . و شش و ريه .
سل
(
sal
) ع . كلمهء امر از سأل يعنى سئوال كن و بپرس .
سل
(
sel
) ا . پ . سلاحى مر هندوان را مانند ژوپين . و بيمارى و قرحهاى كه بيشتر در شش پديد آيد و كمكم آن را فاسد كرده و ناپديدش كند .
سل
(
sall
) ص . ع . رجل سل : مرد دندان ريخته .
سل
(
sall
) ا . ع . خنورى كه در وى طعام و جز آن نهند . ج : سلال .
سل
(
sall
) م . ع . سل السيف سلا ( از باب نصر ) : بركشيد شمشير را از غلاف .
و سل الشيئ : گرفت آن چيز را . و كند آن چيز را . و به آرامى بيرون آورد آن را . و سله سلا : دزديد آن را . و سل اسنانه ( از باب ضرب ) : ريخته شد دندانهاى او .
و سل ( مجهولا ) : بيمار سل گرديد .
سل
(
sell
) و (
soll
) ا . ع . قرحهاى كه در شش حادث شود . و تب دق .
سل
(
soll
) ا . پ . شش و ريه .
سلء
(
sal '
) م . ع . سلا السمن سلء ( از باب فتح ) : روغن كشيد از مسكه و گرم كرد آن را . و سلا الجذع : بركشيد خار جذع را . و نيز سلء : شپليدن كنجد . و زدن .
و تازيانه زدن . و زود نقد كردن . يق : سلاءه مأة درهم . و خار دور كردن . و خار خرما دور كردن .
سلا
(
sal
) ا . پ . سرود و نغمه . و نام خنياگرى .
سلا
(
sal
) ا . ع . پوستى كه بر روى بچه هنگام زادن دركشيده شده است و به فارسى يارك گويند . ج : اسلاء . و وقعوا فى سلا جمل در وقتى گويند كه در كار دشوار افتاده باشند زيرا كه شتر نر سلا ندارد . و انقطع السلا فى البطن وقتى گويند كه حيلهء كار نمانده باشد مثل آنكه گويند بلغ السكين العظم .
سلا
(
sal
) م . ع . سليت الشاة سلا ( از باب سمع ) : پاره شد يارك گوسپند در شكم . و سليت عنه : تسلى يافتم از آن و بيغم و خرسند شدم ( لغة فى سلوت ) .