تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1808

مساهمون:

ص١٨٠٨
و سخنى كه از روى قهر و غضب در زير لب گويند . و كسى كه با خود مىلندد . و مسافر .

ژكاره

(
j ? ak re
) ص . پ . مردم لجوج و سركش و ستيزه كار و ستيهيده و ستيزه‌جو و نافرمان و معاند .

ژكاژ

(
j ? ak j ?
) ا . پ . نوعى از آهن ميخ‌كوب . و كلك . و بيل نوك تيز . و آئينهء كوچك . و تندى و تيز مزاجى . و گردن كشى و تمرد .

ژكاسه

(
j ? ak se
) و

ژكاشه

(
j ? ak ce
) ا . پ . خارپشت .

ژكاك

(
j ? ak k
) ا . پ . مرغ لاشخور .

ژكاك

(
j ? ok k
) ا . پ . زغال و انگشت .

ژكال

(
j ? ok l
) ا . پ . زغال و فحم و انگشت . و داغ .

ژكان

(
j ? ak n
) و (
j ? ok n
) ص . پ . كسى كه در زير لب آهسته سخن گويد و بلندد .

ژكان

(
j ? ek n
) ص . پ . دلتنگ و پريشان و مضطرب .

ژكس

(
j ? akas
) پ . كلمهء فعل يعنى معاذ اللّه و العياذ باللّه و پناه بر خدا .

ژكفر

(
j ? akfar
) ص . پ . صبور و شكيبا و حليم و ملايم و نرم دل .

ژكفرى

(
j ? akfari
) ا . پ . شكيبائى و صبر و صبورى .

ژكور

(
j ? akur
) ا و ص . پ . بخيل و خسيس و سفله . و دزد راهزن .

ژكيد

(
j ? akid
) ص . پ . مانده و خسته و افگار .

ژكيدن

(
j ? akidan
) و (
j ? okidan
) ف ل . پ . لنديدن و با خود سخن گفتن از روى قهر و غضب .

ژگال

(
j ? og l
) ا . پ . زغال و ژكال . و داغ .

ژگان

(
j ? eg n
) ص . پ . درمانده و ناچار و عاجز و بىقدرت . و مفلس و تهيدست .

ژم

(
j ? am
) ا . پ . ماما و ماماچه و قابله .

ژم‌آورده

(
j ? am - varde
) ا . پ . خاتون و خانم بزرگ خانه .

ژمو

(
j ? amu
) ا . پ . تنگار و بورهء ارمنى .

ژمو

(
j ? amu
) و

ژمولوغ

(
j ? amuluq
) ا . پ . غلطك و بام غلطان و سنگ استوانه‌اى شكلى كه به روى بامها مىغلطانند تا گل آنها را صاف و محكم گرداند .

ژن

(
j ? an
) ص . پ . فرومايه و دون . و قبيح و زشت .

ژنبر

(
j ? anber
) ا . پ . سبدى كه بدان زبيل و خاكروبه را برميدارند و زنبر .

ژند

(
j ? and
) ا . پ . لباس پاره و مندرس و خرقه و كهنه و پاره . و پينه . و آتش زنه و چخماق .

ژند

(
j ? and
) ا . پ . زند و كتاب شت زردشت .

ژندباف

(
j ? and - b f
) ا . پ . زند باف و بلبل .

ژندژند

(
j ? and - j ? and
) ص و م ف . پ . پاره‌پاره و قطعه قطعه .

ژندگى

(
j ? andagi
) ا . پ . كهنگى . و فرسودگى .

ژنده

(
j ? ande
) ا و ص . پ . پير . و فرسوده . و چاك و شكاف . و صاف و پاك . و لباس پاره و پينه‌دار . و بزرگ و كلان . و مهيب و هولناك . و پاره و خرقه و كهنه .

ژنده

(
j ? ende
) ا و ص . پ . كهنه و فرسوده . و لباس مندرس و پينه‌دار . و مهيب و هولناك . و سست .

ژنده‌پوش

(
j ? ande - puc
) ص . پ . كهنه‌پوش .

ژنده‌پيل

(
j ? ande - pil
) ا . پ . فيل بزرگ . و فيل مست و خشمگين .

ژنده‌رزم

(
j ? ende - razm
) ا . پ . نام خالوى سهراب كه بضرب يك مشت رستم كشته شد .

ژنكدان

(
j ? ank - d n
) ا . پ . جلاجل و زنگهائى كه زنان در اطراف ساقها بندند .

ژنكه

(
j ? anke
) ا . پ . پورمك .

ژنگ

(
j ? ang
) ا . پ . زنگ . و قالب و كالبد . و شب . و آفتاب . و شعاع آفتاب . و وصله و پينهء روى لباس . و كتاب مانى نقاش . و چين و شكنجى كه بر روى و اندام مردم پديد آيد .

ژنگ

(
j ? eng
) ا . پ . قطرهء باران .

ژنگار

(
j ? ang r
) ا . پ . زنگ و زنگار . و قالب و كالبد .

ژنگارزده

(
j ? ang r - zade
) و

ژنگار گرفته

(
j ? ang r - gerefte
) ص . پ . زنگ زده .

ژنگارى

(
j ? ang ri
) ص . پ . زنگارى و برنگ زنگار . و زنگ زده . و درياى اخضر كه درياى هند باشد .

ژنگ بسته

(
j ? ang - baste
) و

ژنگ‌پذير

(
j ? ang - pazir
) و

ژنگ خورده

(
j ? ang - xorde
) و

ژنك گرفته

(
j ? ank - gerefte
) ص . پ . زنگ زده .

ژنگدان

(
j ? ang - d n
) و

ژنگدن

(
j ? angdan
) ا . پ . زنگهاى كوچك اطراف دايره .

ژنگله

(
j ? angale
) ا . پ . سم شكافته مانند سم آهو و گاو و گوسپند .

ژنگله

(
j ? ongole
) ا . پ . نوك هر عضوى .

ژنگليچه

(
j ? angolice
) ا . پ . زنگولهء دهان گشاده .