ثم قالوا إله تبرا عن الشيخين فابى و قال كانا وزيرا جدى فرفضوه و تركوه .
روافغ
(
rav feq
) ع . ج . رافغ .
روافه
(
rav feh
) ع . ج . رافهة .
رواق
(
rav q
) ص . پ . صاف و خالص و صاف كرده شده .
رواق
(
rev q
) و (
rov q
) ا . ع . خانهاى كه بخرگاه ماند . و سايهبان . و پيشخانه . و خرگاه . الحديث : فيضرب رواقه فيخرج اليه كل منافق اى فسطاطه و موضع جلوسه . ج : اروقة و روق . و ابر .
و گوسپند مادهء شاخدار . و اول شب . و آخر شب .
رواق
(
rev q
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - پيشگاه خانه . و ايوانى كه در مرتبهء دويم ساخته باشند . و رواق بىستون : آسمان . و رواق سيمگون : نيز آسمان . و رواق منظر چشم : مردمك ديده .
رواقى
(
rav qi
) ا . پ . صافى و زلالى .
رواقى
(
rav qi
) ص . ع . ج . راقية .
رواقى
(
rev qiyy
) ا . ع . فقير و درويش و گدا . و كسى كه مكرر در رواق آيد .
رواقيد
(
rav qid
) ع . ج . راقود .
رواك
(
rav k
) ص . پ . صاف و خالص و صاف كرده شده و رواق .
رواكب
(
rav keb
) ا . ع . رواكب الشحم : پارههاى پيه برهم نشستهء در مقدم كوهان و آنچه در مؤخر آن باشد روادف گويند .
رواكد
(
rav ked
) ع . ج . راكدة .
رواكيب
(
rav kib
) ا . ع . جوانههائى كه از تنهء خرما بن رويند .
رواگ
(
rav g
) ا . پ . ايوانى كه پيشگاه آن باز و گشاده باشد .
رؤال
(
ro l
) ا . ع . فزونى دندانهاى اسب و آب دهن و يا كف دهن آن .
روال
(
rov l
) ا . ع . آب دهن ستور و مخصوصا اسب . و روال رائل : مبالغه است . و هر دندان زائد در مردم و يا اسب كه بروش روئيدن دندانهاى ديگر نباشد .
رؤام
(
ro m
) ا . ع . لعاب دهن .
روام
(
rov m
) ا . ع . كف دهن شتر .
روامبد
(
rav mbod
) ا . پ . روانبد و نفس كل .
روامس
(
rav mes
) ا . ع . بادهائى كه راه و پى را ناپديد كنند . و مرغى كه بشب پرد . و هر جانورى كه در شب بيرون آيد .
روان
(
rav n
) ا . پ . جان و روح و نفس .
و حيات و زندگانى . و نفس ناطقه . و محل جان كه دل باشد . ج : روانان . و نيز روان :
نام شهر ايروان .
روان
(
rav n
) ص . پ . هر چيز كه رونده و راهى باشد . و هر چيز جارى . وسائل . و گذران . و عابر . و نيز بمعنى جلد و تيز و چالاك در بيع و شرا و رايج . و سوار . و دوان و پويان و جارى و مايع . و مشروع و جايز و شرعى و روا و سزاوار و لايق . و از حفظ و از بر مانند درس . و درس بدرن هجى . و آب روان :
آب جارى . و تخت روان : خوابگاهى مر مسافر را كه وى را بر دو اسب و يا بر دو استر بار كرده روان سازند . و نقد روان : پول رايج . و روان آمدن : جارى شدن و جريان كردن . و روان بودن : جارى بودن و ميعان داشتن . و از بر و از حفظ داشتن .
و روان ساختن : حركت دادن . و روان شدن : حركت كردن . و جارى شدن . و رفتن و گذشتن . و مرور كردن . و دويدن و پوئيدن . و روان كردن : جارى كردن و جريان دادن . و فرستادن و ريختن . و روان كردن كشتى : ملاحى كردن . و روان گسستن : مردن . و سخن روان :
سخن بليغ . و درس روان : درس از بر .
روان
(
rav n
) م ف . پ . فى الفور و فى الحال و حالا و به زودى .
روانان
(
rav n n
) پ . ج . روان .
روان آورد
(
rav n - vard
) ا و ص .
پ . حكيم و بخرد و دانا و صاحب عقل .
روانبخش
(
rav n - baxc
) ا . پ .
روحالقدس . و فرشتهاى كه علم و دانش با اوست .
روانبد
(
rav n - bod
) ا . پ .
نفس كل .
روانتر
(
rav n - tar
) ص . پ . جارى تر . و رايجتر . و از حفظتر .
روانخواه
(
rav n - x h
) ا . پ .
اهل دريوزه و گدا و گدائىكننده .
روانسالار
(
rav n - s l r
) ا . پ .
روان به دو نفس كل .
روانستان
(
rav nest n
) ا . پ . محل و مقام ارواح . و آسمان .
روانف
(
rav nef
) ع . ج . رانفة .
روانق
(
rav neq
) ع . ج . رونقة .
روانگرد
(
rav n - gerd
) ا . پ .
ملكوت . و قوت و توانائى .
روانگى
(
rav nagi
) ا . پ . جريان و سيلان . و ذوبان و گداختگى . و دويدگى .
و رحلت و مسافرت .
روانه
(
rav ne
) ا و م ف . پ . انفاذ و ارسال . و راهى . و جريان . و پويان و دوان و گذركنان . و آماده و مهيا . و فرستاده . و مسافر . و پروانه . و راهدارى . و تذكرهء عبور . و جايزه . و دولت و اقبال . و روانه شدن : حركت كردن و راهى شدن . و روانه كردن : حركت دادن و به سفر فرستادن و ارسال نمودن و انفاد كردن . و روانهء راه كردن : به سفر فرستادن .
روانى
(
rav ni
) ا . پ . رفتار و سير .