رموان
(
ramv n
) و (
ramav n
) ا .
پ . شبان و چوپان و رمهبان و گلهبان .
رموح
(
ramuh
) ص . ع . فرس رموح : اسب لگد زن .
رموز
(
romuz
) ع . ج . رمز .
رموز
(
romuz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رمزها و معماها . و نهفتهها و رازها و اسرار .
رموزدان
(
romuz - d n
) ص . پ .
واقف بر اسرار و آگاه بر رمزها و رازها .
رموس
(
romus
) ع . ج . رمس .
رموص
(
ramus
) ص . ع . ماكيان پيخال انداز .
رموق
(
ramuq
) ا . ع . درويشى كه روزگار باندك معيشت گذراند . و بدخواه .
ج : رمق .
رموك
(
ramuk
) ص . پ . چارپائى كه از هر چيزى رم كند و هراسناك گردد .
رموك
(
romuk
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - توقف و سكونت . و مسكن .
رموك
(
romuk
) م . ع . رمك بالمكان رموكا ( از باب نصر ) : آرام گرفت در آنجاى . و رمكت الابل : مقيم گرديدند .
شتران بر آب . و رمك الشيئ : ثابت شد و پائيد آن چيز .
رمون
(
ramun
) ا . پ . بيعانه و زرى كه پيش از كار كردن بمزدور دهند . و نيز پولى كه در عوض متاعى دهند كه به شرط خوش كردن خريده باشند مانند خربزه و هندوانهء به شرط كارد .
رمه
(
rame
) ا . پ . گلهء گوسپندان و ايلخى اسبان . و سپاه و لشكر . و جمعيت مردمان .
و پروين كه بتازى ثريا گويند .
رمه
(
rome
) ا . پ . موى زهار و رنب و رنبه .
رمهبان
(
rame - b n
) ا . پ . چوپان و شبان و گلهبان .
رمهدار
(
rame - d r
) ا . پ . خداوند رمه و مالك رمه . و حافظ رمه .
رمهوان
(
rame - v n
) ا . پ . چوپان و شبان و گلهبان .
رمى
(
ramy
) م . ع . رمى الشيئ و به يرمى رميا و رماية ( از باب ضرب ) :
انداخت آن چيز را از دست . و رمى على الخمسين : افزون شد بر پنجاه . و رمى الله له : يارى دهد او را خداى و نيكو نمايد .
و رمى الله فى يد فلان و انفه و غير ذلك : دعاى بد است . و رماه بفاحشة :
دشنام داد او را . و منه قوله تعالى :
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ
. و رمى السهم عن القوس رميا و رماية : تير انداخت .
و كذلك رمى السهم على القوس .
و رمى الصيد رميا و رمية و رماء :
تير انداخت بر آن صيد . و رميته بالسهم :
تير انداختم او را . و رميت الرجل رميا :
بدست انداختم آن مرد را .
رمى
(
ramy
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انداختن و پرتاب كردن .
رمى
(
rem
) ا . ع . آواز سنگ كه طفلان اندازند .
رمى
(
ramiyy
) ا . ع . ابر پارهها و يا ابر سخت بار بزرگ قطره . ج : ارماء و ارمية و رمايا .
رميا
(
remmiy
) ا . ع . نزاع سخت در تير اندازى .
رميا
(
remmiyy
) مر . رميى .
رميات
(
ramiyy t
) ع . ج . رمية .
رميار
(
ramy r
) ا . پ . شبان و چوپان و گلهبان .
رمية
(
ramyat
) ا . ع . يك بار تير انداختن .
و يك پرتاب تير و مانند آن . و رمية من غير رام در امرى گويند كه ناگاه رسد .
رمية
(
ramyat
) م . ع . رمى رميا و رمية . مر . رمى .
رمية
(
ramiyyat
) ا . ع . شكار بتير افگنده . ج . رمايا و رميات . الحديث :
يمرقون من الدين كما يمرق السهم من الرمية يعنى در دين درآمدند و زود از آن بيرون شدند و اثرى از دين ندارند مثل تيرى كه در صيد نشيند و صاف از آن بيرون رود و به چيزى از آن صيد آلوده نگردد . المثل :
بئس الرمية الارنب اى بئس الشئ مما يرمى به .
رميح
(
romayh
) ا . ع . مصغر رمح يعنى نيزهء كوچك . و نره . و ذو الرميح :
نوعى از موش كه دو پاى دراز دارد . و اخذ فلان رميح ابى سعد يعنى تكيه بر عصا كرد از پيرى و ابو سعد لقمان حكيم است و يا كنيهء هرم و پيرى .
رميدگى
(
ramidagi
) ا . پ . ترس و هول و هراس . و گريز و فرار و هزيمت . و نفرت .
رميدن
(
ramidan
) ف ل . پ . ترسان شدن و خائف شدن و گرفتار شدن با هول و هراس . و آشفته و پريشان شدن و مضطرب گشتن .
و پريدن از بيم و ترس . و احتراز نمودن بواسطهء نفرت و كراهت . و هول كردن و ترس بهم رسانيدن .
رميده
(
ramide
) ص . پ . مضطرب و آشفته و پريشان . و مغموم و آزرده . و خشمناك .
و داراى نفرت . و رميده و آرميده :
جنبان و اجنبان و متحرك و ساكن . و رنجيده و رميده كردن : آزرده كردن و جفا كردن .
رميز
(
ramiz
) ا و ص . ع . بسيار جنبان .
و مرد بزرگ داشته شده . و خردمند و بزرگ