انگشتان . و رمش الشيئ : بدست سود آن چيز را . و رمش الغنم : چرانيد گوسپندان را . و رمش فلانا بالحجر و غيره :
سنگ و جز آن انداخت بر فلان .
رمش
(
romc
) ص . ع . ج . ارمش و رمشاء .
رمش
(
ramac
) م . ع . رمش رمشا ( از باب سمع ) : ظاهر گشت سپيدى بر ناخن نوجوان . و سرخ گرديد پلكهاى چشم و آب از چشم جارى گرديد .
رمش
(
ramac
) ا . ع . سپيدى كه بر ناخن نوجوانان پديد آيد . و بافندگى در موى .
و سرخى پلكها كه با سيلان آب باشد .
رمش
(
ramec
) پ . ح م . رميدن .
و ا . تغيير و تبديل . و رم . و ترس و هراس و بيم و خوف .
رمشاء
(
ramc '
) ص . ع . مؤنث ارمش يعنى آنكه پلكهاى چشم وى سرخ و با ريزش آب همراه باشد . و ارض رمشاء : زمين بسيار گياه و يا زمين خشك بىگياه . ج :
رمش .
رمص
(
rams
) م . ع . رمص بينهم رمصا ( از باب نصر ) : نيكو كرد ميان آنها را و صلح نمود . و رمص الله مصيبته :
جبيره كند خداى مصيبت او را . و رمصت الدجاجة : پيخال انداخت ما كيان . و رمصت السباع : بچه زادند ددگان ماده .
و قبح الله اما رمصت به اى ولدته .
و رمص فلان : كسب كرد فلان . و نيز رمص : شكسته را بستن .
رمص
(
roms
) ص . ع . ج . ارمص و رمصاء .
رمص
(
ramas
) ا . ع . خم چشم كه در گوشهء چشم گرد آيد و خشك شود و به فارسى پوخ و پيخ نيز گويند .
رمص
(
ramas
) م . ع . رمصت عينه رمصا ( از باب سمع ) : خم آورد چشم او .
رمصاء
(
rams '
) ص . ع . مؤنث ارمص زنى كه چشم او خم چشم آورده باشد . ج : رمص .
رمض
(
ramz
) م . ع . رمض الشاة رمضا ( از باب ضرب ) : شكم گوسپند را كفانيده و با پوست آن را در مغاكى بر سنگريزه هاى تفسيده نهاده و روى آن آتش كرده تا پخته گردد و اين نوع گوشت بريان را مرموض نامند .
و رمض الغنم : چرانيد گوسپندان را در زمين تفسيده . و رمض النصل رمضا و رماضة ( از باب ضرب و نصر ) : تيز كرد پيكان را در ميان دو سنگ هموار .
رمض
(
ramaz
) م . ع . رمضت قدمه رمضا ( از باب سمع ) : سوخت پاى او از گرمى زمين سخت گرم . و رمض يومنا :
سخت گرم شد روز ما . و رمضت الفصال :
سوخت سپل بچه شتر از گرمى زمين تفسيده .
و رمض الصائم : سخت شد گرمى درون آن روزهدار . و رمضت الغنم : چريدند گوسپندان در سختى گرما و متقرح شد جگر آنها . و رمضت الارض : سخت تافت گرماى آفتاب بر آن زمين .
رمضاء
(
ramz '
) و (
ramaz '
) ا . ع .
تفسيده . و ريگ تافتهء از گرمى آفتاب كه چون پاى بر وى نهند بسوزد .
رمضان
(
ramaz n
) ا . ع . ماه نهم از ماههاى تازيان كه ماه روزه باشد . ج :
رمضانات و رمضانون و ارمضة و ارمض و ارمضاء و رمضان اگر صحيح باشد كه از اسماء الهى است در اين صورت غير مشتق است و يا راجع بسوى معنى غافر مىباشد اى يمحو الذنوب و يمحقها .
رمضانات
(
ramaz n t
) ع . ج . رمضان .
رمضة
(
ramezat
) ا . ع . زنى كه رانهاى او در رفتن بم سايد .
رمضة
(
ramezat
) ص . ع . ارض رمضة : زمين تفسيدهء از گرماى آفتاب . و ارض رمضة الحجارة : زمين سنگ ريزههاى تفسان ناك .
رمضى
(
rameziyy
) ص . ع . ابر و بارانى كه در آخر تابستان و اول پائيز باشد .
رمط
(
ramt
) ا . ع . فراهم آمد نگاه عرفط و مانند آن از درختان بلند با خار او الصواب رهطة .
رمط
(
ramt
) م . ع . رمط فلانا رمطا ( از باب ضرب ) : عيب كرد فلان را و طعنه زد به روى .
رمظان
(
ramz n
) ا . پ . نام يكى از از بزرگان دين مجوس كه نور را مختار و ظلمت را موجب داند .
رمع
(
ram '
) م . ع . رمع انفه رمعا و رمعانا ( از باب فتح ) : جنبيد و لرزيد سر بينى او از خشم و يا عام است . و رمع بيديه : اشاره كرد بدستهاى خود . و رمعت المراة بالصبى : زاد آن زن كودك را . و رمعت عينه بالبكاء : روان گرديد چشم او . و رمع رأسه : افشاند سر را . و رمع الساقى ( مجهولا ) : بيمار رماع گرديد سقا . و نيز رمع : شتافتن . يق : رمع فلان فى سيره .
رمع
(
ram '
) م . ع . رمعت المراة رمعا ( از باب سمع ) : زرد گرديد روى آن زن از بيمارى تلاق .
رمع
(
rama '
) و (
roma '
) و (
rema '
) ا . ع . نام موضعى .
رمع
(
rema '
) ا . ع . دهى در يمن كه جاى باش اشاعرة است و ابو موسى اشعرى از اهل آن ده است .