انقياد و تحقير حكم و فرمان و طغيان .
تمرد كن
(
tamarrod - kon
) ص . پ .
نافرمان و مخالف و طاغى و عاصى و سركش .
تمردى
(
tamarrodi
) ا . پ . گردنكشى و كشى و خودسرى .
تمرز
(
tomarez
) و (
tommarez
) ص . ع . رجل تمرز : مرد پست بالا . و كذلك رجل تمرز .
تمرس
(
tamarros
) م . ع . سوده شدن يق تمرس بالشيئ اى احتك : سوده گرديد به آن چيز .
تمرص
(
tamarros
) م . ع . پريدن و رفتن چيزى و تمرص القشر عن السلت اى طار يعنى رفت پوست از جو .
تمرض
(
tamarroz
) م . ع . سست شدن در كارى .
تمرط
(
tamarrot
) م . ع . افتادن موى .
تمرع
(
tamarro '
) م . ع . شتافتن .
يا چراگاه جستن . و جنبيدن بينى از خشم .
تمرغ
(
tamarroq
) م . ع . غلطيدن در خاك . و پيچيدن بر خود از درد و دور شدن از بدى . و انداختن لعاب از دهان يق تمرغ الحيوان . و تا دير چرانيدن شتران را در مرغزار . و دودله شدن در كار يق تمرغ فى الامر اى تردد . و قولهم تمرغ على فلان يعنى درنگ كرد فلان .
و روغن ماليدن خود را و رخشان و لغزان نمودن اندام را .
تمرفق
(
tamarfoq
) م . ع . تمرفق اى اخذ بمرفقه : گرفت آرنج او را .
تمرق
(
tamarroq
) م . ع . موى بر افتادن و برون آمدن المثل رويد الغزو يتمرق اى امهل الغزو حتى يخرج الولد . و اصله ان امرأة كانت تغزو فحبلت فذكر لها الغزو فقالت ذلك فذهب مثلا .
تمرقزك
(
tamerqazak
) و (
tamorqazak
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - كلام خداى و قرآن مجيد .
تمرمر
(
tamarmor
) م . ع . جنبيدن و لرزيدن از شادى . و لرزيدن و جنبيدن ريگ .
تمرن
(
tamarron
) م . ع . افزون شدن . و افزونى كردن بر كسى . و بر كنار بودن . و خوى گرفتن بر چيزى .
تمرؤ
(
tamarro '
) م . ع . بتكلف مردمى كردن و فلان يتمرؤ بنا يعنى فلان مردمى و مروت مىطلبد بنقصان و عيب ما .
تمرى
(
tamriy
) ص . ع . رجل تمرى :
مرد خرما دوست .
تمرى
(
tamarri
) م . ع . تمرى به :
آراسته شد به آن .
تمرئ
(
tamri '
) م . ع . مرؤك الطعام گفتن مر كسى را .
تمريث
(
tamris
) م . ع . مهربان ناشدن گوسپند بربره بسبب بوى بد عرق آن . و ريزه ريزه كردن . و شكستن .
تمريح
(
tamrih
) م . ع . پاك كردن گندم از خاك بجاروب . و روغن ماليدن پوست را . و به آب پر كردن توشهدان نو را تا سوراخ درزها بند گردد . و به جنگ رفتن .
تمريخ
(
tamrix
) م . ع . روغن و جز آن ماليدن بر خود .
تمريد
(
tamrid
) م . ع . هموار و لغزان و درخشان ساختن بنا را . و تمراد ساختن جهة كبوتران .
و خشودن . و برگ دور كردن از درخت .
تمرير
(
tamrir
) م . ع . تلخ كردن .
تمريش
(
tamric
) ا . ع . باران اندك .
تمريض
(
tamriz
) م . ع . بيمار دارى كردن . و توهين كردن چيزى را . و بر باد دادن گندم را . و كوتاهى نمودن در كارى .
تمريط
(
tamrit
) م . ع . كوتاه ساختن آستين جامه را چندانكه همچو چادر گردد .
و موى بر كندن .
تمريغ
(
tamriq
) م . ع . در خاك غلطانيدن ستور را . و بسيار روغن كردن طعام را .
تمريق
(
tamriq
) م . ع . سرود فرومايگان گفتن .
تمرين
(
tamrin
) م . ع . مرنه تمرينا :
نرم گردانيد آن را . و مرن فلانا بالارض :
زد فلان را بر زمين . و مرن وجهه بالامر : سخت گرديد روى او در آن كار .
و مرن فلان على الامر اى دربه : خوىگر كرد و عادت داد فلان را بر آن كار . و منه تمرين الصبى بالاعمال الشرعيه قبل البلوغ .
تمرين
(
tamrin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آموختن بشاگرد مطالب علمى را بطريقى كه خوىگر بر آنها شود و در ذهن وى ملكه گردد .
تمزدن
(
tamzadan
) ف ل . پ . خاموش شدن و ساكت گشتن .
تمزر
(
tamazzor
) م . ع . جرعه جرعه نوشيدن . و مكيدن . و اندك نوشيدن . و دوشيدن باقىماندهء از شير . و يك بارگى نوشيدن .
تمزز
(
tamazzoz
) م . ع . مزمزان خوردن شراب را و يكيك مكيدن .
تمزع
(
tamazzo '
) م . ع . فلان يتمزع من الغيظ اى يتقطع : فلان پاره پاره مىشود از غيظ . و تمزعوه بينهم :
بخشبخش كردند آن را ميان خود .
تمزق
(
tamazzoq
) م . ع . پارهپاره گرديدن جامه .