تلاقى كوههاى ارزروم سرچشمه گرفته از دياربكر و موصل و بغداد مىگذرد و پس از آنكه 1300 كيلومتر طى مسافت نمود در كورناه با فرات تلاقى كرده و شط العرب تشكيل مىيابد . و در ساحل يسار شط العرب داخل مىگردد زهاب بزرگ و زهاب كوچك و شيروان و كورخه و كارون . و چون آب رودخانه آورند بشدت سريع الجريان است تازيان آن را دجله كه بمعنى تيز باشد گفتهاند .
و نيز رود نيل را آورند گويند .
آورند
(
vrand
) ا . پ . مكر و فريب و حيله و خدعه .
آورنده
(
varande
) افا . پ . رساننده و حاضركننده . و حامل .
آوره
(
v - rah
) ا . پ . رهگذر آب .
آورى
(
vari
) ص . پ . منسوب به آور يعنى صاحب يقين و تحقيق .
آوريدن
(
varidan
) ف م . پ . آوردن .
و حمله كردن و هجوم آوردن .
آوريدن
(
varidan
) ف م . پ . فرو بردن و بلعيدن . و ف ل . مجلس نمودن و مشورت كردن .
آوريز
(
v - reyz
) ا . پ . مستراح و بيت الخلاء و آبشتنگاه و آبريز .
آوريل
(
vril
) ا . پ . نام ماه چهارم از سال مردمان فرنگ .
آورين
(
vrin
) ا . پ . درخت عرعر .
آوزيدن
(
vezidan
) ف م . پ . آويختن و آويزان كردن .
آوزين
(
vzin
) ا . پ . آورين و درخت عرعر .
آوژه
(
veje
) ا . پ . نرمهء گوش .
آوشن
(
vcan
) و آوشين (
vcin
) ا .
پ . مر آويشن .
آوغون
(
v - qun
) ا . پ . نهر و آب گذر . و قنات .
آوگان
(
vg n
) ا خ . پ . نام پهلوانى در لشكر فريدون .
آوله
(
vle
) و (
vele
) ا . پ . آبله و چيچك و جدرى و بثره و نفاطه و داخس . و طاول خرد . و هرچه شبيه و مانند آن باشد .
آون
(
ven
) ص . ع . آسان و سهل .
و آهسته . و نرم .
آون
(
van
) ص . پ . هر چيز آويزان و آونگ .
آونة
(
venat
) ع . ج اوان و فلان يصنعه آونة يعنى مىكند آن را گاهگاه .
آونة
(
venat
) ج ا . ع . سنگپشتها - جمعى است كه واحد ندارد .
آوند
(
vand
) ا . پ . ريسمانى كه خوشه هاى انگور را بدان آويزند و جامه و غيره بر زبر آن اندازند . و حجت و دليل و برهان . و كاسه .
و دورى و بشقاب . و ديگ . و ديگر ظرفهائى كه در آشپزى لازم است . و كوزه . و ظرف .
و بساط شطرنج . و تخت و اورنگ . و آوند كردن ف م . : فراهم آوردن و جمع كردن .
آوند
(
vand
) و (
vend
) ا . پ . نخست .
آوندى
(
vandi
) ص . پ . منسوب به آوند . وا . ظرفى كه در آن شراب ريزند يا شراب سازند .
آونگ
(
vang
) ا . پ . ريسمانى كه رخت بر آن اندازند و خوشههاى انگور در آن آويزند . و هر چيز آويخته و آويزان . و هاون و افرازى كه در آن چيزها را بكوبند .
آونگان
(
vang n
) ص . پ . آويزان و معلق .
آونوس
(
vnus
) ا . پ . مر .
آبنوس .
آوو
(
vav
) ا خ . پ . نام شهرى .
آووه !
(
vuh
) ع ، كلمهاى كه در وقت درد و شكايت مىگويند .
آوه !
(
vah
) پ . كلمهء افسوس يعنى آه و واى .
آوه
(
ve
) ا . پ . كوره و داش خشت پزى . و ريشه و طرازه و زنجيره . و ص . هر چيز كه صدا كند .
آوه
(
ve
) ا خ . پ . شهرى قديم ما بين ساوه و قم و اكنون دهى است . و نيز دهى در خرقان .
آوه !
(
vvah
) ع . كلمهاى كه در وقت درد و شكايت گويند .
آوها
(
v - h
) پ . ج آب يعنى آبها .
آوى
(
vi
) ا . ع . شخصى كه تعمير كند جاده را جهت گذشتن در شب . و ص . كسى كه رحم كند و مهربانى كند نسبت به ديگرى .
آويخ
(
veyx
) ص . پ . آويز .
آويختگى
(
veyxtegi
) ا . پ . آويزانى و تعليق .
آويختن
(
veyxtan
) ف م . پ . آويزان كردن و معلق نمودن .
آويخته
(
veyxte
) ص . پ . آويزان و آونگان و معلق .
آويدن
(
vidan
) ف م . پ . پيچيدن .
و ف ل . خسته شدن و مانده شدن .
آويز
(
veyz
) ا . پ . هر چيز آويخته شده .
و جائى كه بر آن چيزها را معلق مىكنند . و قلابى كه براى چيزى آونگان مىنمايند . و قنارهء قصابى .
و يا چوب قصابى . و كناره و دوره و حاشيه .
آويزان
(
veyz n
) ص . پ . آويخته شده .
آويزان
(
veyz n
) پ . ج آويز .
آويزانيدن
(
veyz nidan
) ف م . پ آويختن كنانيدن . و آويزان نمودن .
آويزش
(
veyzec
) م ح . پ . آويختن .
وا . تعليق و آويختگى . و نبرد و جنگ . و تصديع و ايذا .
آويزگن
(
veyzgen
) ص . پ . كسى كه بطور عجز و التماس دادخواهى مىكند و عارض .