آموزنده
(
muzande
) ص . پ .
كسى كه چيزى بياموزد . وا . استاد و معلم و مدرس .
آموزى
(
muzi
) ا . پ . زاهد و عابد كه كاتوزى نيز گويند . مر . كاتوزى .
آموزيدن
(
muzidan
) ف م . پ .
آموختن و تعليم كردن . و درس دادن . و ف ل .
تحصيل علم و دانش كردن و درس خواندن .
و ياد گرفتن و فراگرفتن .
آموس
(
mus
) ا . پ . تخمهاى كه بر روى نان پاشند و نانخواه .
آموسنى
(
musni
) ا . پ . هر يك از چند زنى كه داراى يك شوهر باشند نسبت به يكديگر .
و زن همشو و هوو .
آموغ
(
muq
) ا . پ . احترام و توقير .
و جلال . و اعزاز و وقار . و خوف . و مقدار و اندازه .
و قد و قامت و اندام .
آمولن
(
mulan
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نشاسته .
آمون
(
mun
) ص . پ . پر و مملو و لبالب و لبريز .
آمون
(
mun
) ا . پ . پيرامون و محيط .
آمون
(
mun
) ا خ . پ . نام رودى كه از خوارزم گذرد . و نام شهرى كه اين رود آن را احاطه كرده است .
آموى
(
muy
) ا خ . پ . نام شهرى .
و نام طايفهاى در كنار رود جيحون .
آموى
(
muy
) ص . پ . پر و مملو .
آمويه
(
muye
) ا خ . پ . رود آمو و جيحون .
آمه
(
me
) ا . پ . دوات نويسندگى و دوات مركب . و تودهء هيزم و پشتهء هيزم .
آمى
(
mi
) ع . ج آمة .
آميختگى
(
mixtegi
) ا . پ . اختلاط و امتزاج . و الفت و مصاحبت و همنشينى .
آميختن
(
mixtan
) ف ل . پ . درهم .
بودن و درهم شدن چند چيز . و ف م . مخلوط كردن و سرشتن و ممزوج نمودن .
آميخته
(
mixte
) ص . پ . مختلط شده و مخلوط و درهم بوده . و مصاحب و هم نشين .
آمير
(
mir
) ص . پ . پرخور و اكول .
و تنبل .
آميز
(
miz
) ا . پ . اختلاط و آميزش چند چيز باهم . و مباشرت و مجالست . و جماع .
و ص . مخلوط و درهم . و آميزنده و مخلوط كننده . و پند حكمتآميز يعنى پند و نصيحتى كه در آن حكمت هم باشد و مخلوط با حكمت بود . و رنگآميز : رنگهاى درهم و مختلط . و حيلهباز .
آميزانيدن
(
miz nidan
) ف م .
پ . آميزش دادن . و باعث اختلاط و آميزش شدن .
آميزش
(
mizec
) م ح . پ . آميختن . و ا . اختلاط . و الفت و صحبت و دوستى و مراوده و معاشرت . و خوى و طبيعت .
آميزشكن
(
mizec - kon
) ص . پ .
آنكه مخلوط و ممزوج مىكند .
آميزشكنى
(
mizec - koni
) ا . پ .
اختلاط و امتزاج .
آميزگار
(
miz - g r
) ص . پ . همنشين و مصاحب و همدم و معاشر .
آميزگارى
(
miz - g ri
) ا . پ .
اختلاط و معاشرت و الفت و صحبت .
آميزناك
(
miz - n k
) ص . پ . سرشته و مخلوط و مختلط .
آميزنده
(
mizande
) ص . پ .
همنشين و معاشر و مصاحب .
آميزه
(
mize
) ص . پ . ممزوج و مخلوط .
و ريش دو مويه . و پير و كهل . وا . جماع . و مزاج و طبيعت .
آميزهمو
(
mize - mu
) ص . پ .
كسى كه ريشش جوگندمى و دو مويه بود .
آميزيدن
(
mizidan
) ف م . پ . آميختن و ف ل . : آميخته شدن .
آميژ
(
mij
) ص . پ . درهم آميخته و مخلوط .
آميژه
(
mije
) ص . پ . ريش دو مويه .
و پير و كهل . و آميخته و مخلوط . و سنجيده .
و مترتب . و شاعر . و كسى كه شعر مىگويد .
آميص
(
mis
) ا . ع . - مأخوذ از خاميز فارسى نوعى از طعام . مر . آمص .
آميغ
(
miq
) ا . پ . حقيقت - مقابل مجاز - و آميختگى . و راستى و صدق . و مباشرت و مجامعت .
آميغه
(
miqe
) ص . پ . مخلوط . وا .
اختلاط . و مواصلت و اتحاد و يگانگى و اتفاق .
و جماع .
آميغى
(
miqi
) ص . پ . منسوب به آميغ و حقيقى و راست و درست . و صادق و صديق . و بىنفاق .
آمين
(
min
) ا خ . ع . از نامهاى خداوند جل شأنه . و كلمهء فعل يعنى اى خداى مستجاب كن . و يا چنين بادا . يا چنين كن . و تراج بادا تراج .
آمينه
(
mine
) ا . پ . دستهء هيزم شكافته .
و بار هيزم براى فروش .
آن
(
n
) ص تعيينى . پ . بواسطهء اين صفت تعيين مىكنند اسم علم و مبهمى را مثلا من دوست آن كسى هستم كه خدا را دوست مىدارد . زيرا كلمهء آن كلمه كس را كه عام و مبهم است تعيين نموده . و در اين وقت يعنى درصورتىكه اين كلمه به صورت صفت استعمال شود جمع ندارد چنان كه گويند : من دوست آن كسانى هستم كه خدا را دوست مىدارند . و مخفى نماناد كه اين كلمه در زبان فارسى بمنزلهء الف و لام است در زبان تازى .
آن
(
n
) پ . كلمهء اشاره است و بدان به چيز غايب يا دور اشاره مىكنند بخلاف كلمهء اين كه