برق
(
barq
) ا . ع . درخش و آدرخش ج : بروق . و قولهم برق خلب ( بالاضافة ) و برق خلب ( بالصفة ) : برقى را گويند كه در آن باران نباشد .
برق
(
barq
) برق الشيئ برقا و بريقا و بروقا و برقانا ( از باب نصر ) :
درخشيد آن چيز . و برق طعامه بزيت او سمن برقا : اندك زينت يا روغن ريخت در طعام . و برق النجم : برآمد آن ستاره .
و برقت المراة برقا : آراسته شد آن زن و زينت گرفت . و برقت الناقة : بلند كرد آن ماده شتر دم را و آبستنى وانمود كرد و نبود آبستن .
برق
(
barq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درخش و ارتجك و بخنوه و بومه . و برق يمانى : شمشيرى كه در يمن سازند . و برق زدن ف ل . : درخشيدن . و برق شدن : بشتافت رفتن و دويدن . و برق كردن : درخشيدن و برق زدن .
برق
(
borq
) ع . ج برقاء و ابرق .
برق
(
baraq
) م . ع . برق بصره برقا و بروقا ( از باب سمع و نصر ) :
خيره شد چشم او قوله تعالى
فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ
و برق الرجل : سرگشته و مدهوش شد آن مرد . و نديد . و فزع كرد . و برق السقاء :
گداخته شد روغن آن خيك از گرما و از هم وارفت . و برقت الغنم برقا ( از باب سمع ) دردمند شكم گرديدند آن گوسپندان از خوردن بروق .
برق
(
baraq
) ا . ع . ترس و دهشت و حيرت .
برق
(
baraq
) ا . ع . - مأخوذ از برهء فارسى و بمعنى آن . ج : ابراق و برقان (
berq n
) و برقان (
borq n
) .
برق
(
bareq
) ص . ع . سقاء برق :
خيكى كه از گرما روغن آن گداخته شده باشد .
برق
(
boraq
) ع . ج برقة (
borqat
) .
برقاء
(
barq '
) ا . ع . سوسمار ج : برق (
borq
) و خاك با سنگ و ريگ و گل درآميخته . ج :
برقاوات .
برقاء
(
barq '
) ص . ع . شاة برقاء :
گوسپندى كه در پشمهاى سپيد آن خطهاى سياه بود . و غز برقاء : بز مادهاى كه بر وى سياهى و سپيدى باشد . و عين برقاء : چشم سياه و سپيد . ج : برق (
borq
) .
بر قاعده
(
bar - q ede
) م ف . پ . موافق قاعده و قانون .
برقان
(
barq n
) ا . پ . پوست بره .
برقان
(
barq n
) م . ع . برق برقا و برقانا . مر . برق (
barq
) . و برق بروقا و برقانا . مر . بروق .
برقان
(
berq n
) ا خ . پ . بلوكى در كوهستان شمالى مملكت رى .
برقان (
berq n
) و برقان
(
borq n
) ع . ج برق (
baraq
) . و ا خ . نام شخصى .
برقان
(
berq n
) ا خ . پ . دهى بخوارزم و دهى بجرجان .
برقان
(
borq n
) ا . ع . تابان و درخشان بدن و ملخ متلون .
برقانة
(
borq nat
) ا . ع . واحد برقان يعنى يك ملخ متلون .
برقانداز
(
barq - and z
) ا . پ .
شمخالچى .
برقاوات
(
barq v t
) ع . ج برقاء .
برقة
(
barqat
) ا . ع . دهشت . و ا خ . نام دهى . و قلعهاى . و نام ناحيهاى ما بين اسكندريه و افريقيه . و ذو البرقة : لقب امير المؤمنين على كرم اللّه وجهه كه در روز حنين عباس رضى اللّه عنه او را بدين لقب خواند .
برقة
(
borqat
) ا . ع . حاجت يق مضى فلان لبرقة . و خاك با سنگ و گل و ريگ درآميخته . ج : برق (
boraq
) و برقةهاى ديار عرب زياده از يكصد عدد است مانند برقة الاثماد و برقة الاجاول و برقة الاجداد و برقة احول و جز آنها .
برقحة
(
barqahat
) ا . ع . زشتى روى .
برقدان
(
barqad n
) ا . پ . برقندان و و كلوخ اندازان .
برقرار
(
bar - qar r
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - ثابت و مستحكم و برجاى . و تغييرناپذير . و بىحركت . و يكسان . و بطور ثابت و منصوب . و برقرار بودن ف ل . : ثابت بودن . و برجاى بودن و پايدار بودن . و قايم و مستحكم بودن . و برقرار شدن : منصوب شدن . و پايدار شدن . و قايم و مستحكم شدن . و برقرار كردن ف م . : نصب كردن . و ثابت كردن و قايم و مستحكم كردن .
برقرارى
(
barqar ri
) ا . پ . منصوب شده .
برقش
(
berqec
) ا . ع . مرغى سبز رنگ و خرد مانند گنجشك كه اهل حجاز آن را شرشور گويند .
برقش
(
barqec
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوناگونى و اختلاف الوان .
برقشة
(
barqacat
) م . ع . برقش على فى الكلام برقشة : آميخت و خلط ساخت بر من سخن را . و برقش فى الاكل :
خوردن گرفت و آميخت آن را . و نيز برقشة :
پريشان و پراكنده شدن . و رنگ برنگ گرديدن و رنگارنگ كردن ( لازم و متعدى ) .
برقطة
(
barqatat
) م . ع . گام نزديك نهادن . و برقط فلان : درحالىكه نگران بود روان گرديد و برقط الشيئ : پراكنده كرد آن چيز را . و برقط الكلام : سخن