او را خداى .
ايقاد
(
iq d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برافروختگى آتش . و ايقاد نايرهء حرب :
روشن كردن شعلهء جنگ .
ايقاذ
(
iq z
) م . ع . اوقذ زيدا ايقاذا :
بيمار گذاشت زيد را .
ايقار
(
iq r
) م . ع . اوقر الدابة ايقارا و قرة : بار كرد آن ستور را . و اوقرت النخلة : گرانبار شد آن خرمابن .
و اوقر الله الدابة : بكفاند خداى ساق آن ستور را و بشكند استخوان آن را .
ايقاص
(
iq s
) م . ع . كوتاه كردن گردن را .
ايقاظ
(
ayq z
) ع . ج يقظ (
yaqez
) و (
yaqoz
) .
ايقاظ
(
iq z
) م . ع . ايقظه ايقاظا :
بيدار كرد آن را از خواب . و ايقظ الغبار :
برانگيخت گرد را .
ايقاع
(
iq '
) م . ع . اوقعه ايقاعا :
انداخت آن را . و اوقع بالقوم : مبالغه كرد در قتال آن قوم . و بجنگ در انداختند آنها را . و اوقعه بالشر : انداخت آن را در بدى . و نيز ايقاع : فروگرفتن آب مرغزار را . و پست كردن سرودگوى آواز را و راست كردن آن را .
ايقاف
(
iq f
) م . ع . خاموش بودن .
و ايستانيدن . و بازايستادن از كارى يق اوقف عنه . و وقف كردن بر مساكين چيزى را يق اوقف الدار و الدابة .
و ما اوقفك هاهنا و اى شئى اوقفك هاهنا اى اى شأن حملك على الوقوف يعنى چه چيز واداشت ترا بر ايستادن در اينجا .
ايقال
(
iq l
) ا . پ . غمازى . و خوشامدگى .
ايقام
(
iq m
) م . ع . چيره شدن . و خوار كردن . و بازداشتن از خواسته .
ايقان
(
iq n
) م . ع . ايقنه و به ايقانا :
بىگمان دانست آن را .
ايقاه
(
iq h
) م . ع . ايقهته ايقاها :
فرمانبردارى و بندگى كردم آن را .
ايقون
(
iqun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - يك قسم گلى مانند گل سرخ ولى بدبوى و گنده .
ايقونة
(
ayqunat
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - تصوير و نقش و نگار .
ايك
(
ik
) ا . پ . شرارهء آتش .
ايك
(
ayk
) ا . ع . درختان بهم پيچيده .
و بيشهء درختان كنار و پيلو . و انبوهى از هر درخت كه باشد حتى از خرمابنان . و ايك آيك : ايك باردار .
ايك
(
ayk
) م . ع . ايك الاراك ايكا ( از باب سمع ) : انبوه و درهم پيچيده شد درخت پيلو .
ايكاء
(
ik '
) م . ع . چون مهموز باشد تكيه كردن . و برپاى كردن تكيهگاه براى كسى . و چون يائى باشد با بند بستن سرمشك يق اوكى القربة و عليها اى شده بالوكاء .
و زفتى كردن يق سئل فاوكى . و قولهم اوك حلقك ( بصيغهء امر ) يعنى خاموش باش .
ايكاب
(
ik b
) م . ع . لازم گرفتن موكب را . و آمادهء پريده شدن مرغ . و بال جنبانيدن آن وقت فرود آمدن . و بخشم آوردن كسى را .
ايكاح
(
ik h
) م . ع . اوكح ايكاحا :
مانده گرديد . و اوكح فى حفره : به سنگ رسيد در كندن آن . و اوكح العطاء :
قطع كرد دهش را . و اوكح عن الامر :
باز ايستاد از آن كار .
ايكار
(
ik r
) م . ع . پر كردن خنور را .
ايكاس
(
ik s
) م . ع . اوكس فلان فى تجارته ايكاسا ( مجهولا ) : زيان كرد فلان در تجارت خود .
ايكاع
(
ik '
) م . ع . اوكعوا ايكاعا :
خداوند شتران فربه و ستبر و درشت اندام شدند و اوكع زيد : كم چيز شد زيد و كار دشوار آورد . و اوكع الامر : استوار و محكم گشت آن كار . و اوكع فلان فى الامر : سختى كرد فلان در آن كار . و اوكع السقاء و غيره : درشت و ستبر و سخت گردانيد مشك و جز آن را .
ائكاف
(
e'k f
) م . ع . آكف الحمار ائكافا : بست عرقگير را بر پشت آن خر .
ايكاف
(
ik f
) م . ع . اوكف البيت بالمطر ايكاقا : چكه كرد سقف خانه از باران . و كذلك اوكفت العين بالدمع :
چكيد اشك از چشم . و اوكفه : گذاشت بر آن و كاف يعنى عرقگير را و كذلك آكفه ايكافا ( بقلب الواو الفا ) . و اوكفه فى الاثم : در گناه افگند او را .
ائكال
(
e'k l
) م . ع . آكله الشيئى ائكالا : داد به او آن چيز را تا بخورد . و آكلت النار الحطب : معدوم كرد آتش هيزم را . و آكل بينهم : سخنچينى كرد در ميان آنها و برانگيخت بعضى را بر بعضى .
و آكل النخل و الزرع : خوردنى آورد آن خرمابن و آن كشت . و آكل فلانا فلانا : قادر گردانيد فلان را بر فلان .
ايكال
(
ik l
) م . ع . اوكل بالله ايكالا : تكيه نمود بر خدا . و نيز ايكال : گذاشتن كار به كسى .
ايكة
(
aykat
) ا . ع . واحد ايك . مر . ايك .
ايكم
(
ayyakom
) ع . يعنى كداميك از شماها .
ايگ
(
ig
) ا خ . پ . نام ولايتى از ولايات فارس .
ايگباون
(
igb van
) ا خ . پ . نام كتابى در مذهب مغان و كيش آتشپرستى .