انيسه
(
anise
) ص . پ . هر چيز بسته و منعقد كه بدشوارى از هم جدا گشته و حل گردد .
انيسيان
(
onaysi n
) ا . ع . مصغر انسان .
انيسية
(
anisiyat
) ا . ع . مجالست و مصاحبت و همدمى و همدلى .
انيش
(
anic
) ا . پ . باغ كوچك و تاكستان .
انيشه
(
anice
) ا . پ . جاسوس . و چاپلوس . و ص . انيسه .
انيض
(
aniz
) م . ع . انض اللحم انيضا ( از باب ضرب ) : متغير شد گوشت .
و انضت الامعاء : جنبيدند رودهها از ترس .
انيض
(
aniz
) ص . ع . گوشت نيمپخته .
انيف
(
anif
) ا . ع . آهن نرم . و كوه رويانندهء نبات پيش از جميع زمين .
انيف
(
onayf
) ا خ . ع . نام چند نفر صحابى . و شاعرى . و انيف قرع :
نام موضعى .
انيفة
(
anifat
) ص . ع . ارض انيفة النبت : زمين زود رويانندهء گياه .
انيق
(
aniq
) ا . ع . داروئى كه بدان مو را بريزانند .
انيق
(
aniq
) ص . ع . شىء انيق اى حسن معجب : چيز نيك به شگفت آورنده .
انيم
(
anim
) ا ج . ع . انام و خلق و جن و انس . و جميع آنچه بر روى زمين است .
انين
(
anin
) ا . پ . ظرفى سفالى مانند سبو و خمچهء بزرگ كه دوغ در آن كنند و بجنبانند تا مسكه جدا گردد .
انين
(
anin
) م . ع . ان انا و انينا .
مر . ان (
anna
) .
انيه
(
anih
) م . ع . انه انها و انيها مر . انه (
anh
) .
انيه !
(
anih
) ع . كلمهء انكار يعنى نه .
او
(
av
) ع . حرف عطف بمعنى يا . و در خبر براى شك آيد و يا ابهام . و در ان شاء براى تخيير و يا اباحة و يا مطلق جمع و يا تقسيم و يا تقريب . و نيز بمعنى الى و الاى استثنائى آيد . و گاه بطور شرطيه استعمال شود . و گاه براى تبعيض و گاه بمعنى بل .
او
(
u
) پ . كلمهء اشاره كه به شخص غايب اشاره مىكنند . و نيز ضمير منفصل است درصورتىكه مرجع آن شخص باشد .
او
(
ava
) ا . ع . دع الاو جانبا :
بگذار او را .
اوا
(
av
) ا . پ . آواز و صدا . و آواز بازگشت . و آش و شوربا .
اواء
(
ev '
) م . ع . اويت منزلى و اليه اوّيا و اويا و اواء ( از باب ضرب ) : جاى گرفتم قوله تعالى
سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ .
و اويته المنزل و اليه : جاى دادم آن را .
اواب
(
avv b
) ص . ع . آنكه از هر چيزى بخداى عز و جل بازگردد و تسبيحكننده و پدر قبيله . و صلوة الاوابين :
نماز چاشت .
اواب
(
ovv b
) ع . ج آئب .
اوابد
(
av bed
) ع . ج آبدة (
bedat
)
اوابل
(
av bel
) ص . ع . ابل اوابل :
شتران بسيار .
اوابون
(
avv buna
) ع . ج اواب .
اوابى
(
avv bi
) ص . ع . منسوب به قبيلهء اواب .
اواخر
(
av xer
) ع . ج آخرة و اخير .
اواخى
(
av xiy
) ع . ج اخية (
axiyat
) .
اوادم
(
av dem
) ع . ج آدم .
او آذى
(
av ziy
) ع . ج آذى .
اوار
(
av r
) ا . پ . دفتر و حساب ديوانى .
اوار
(
ov r
) ا . ع . گرمى آتش و آفتاب و تشنگى . و دود زبانهء آتش . و باد جنوب ج : اور (
ovor
) .
اوارجات
(
av rej t
) ع ج اوارجة .
اوارجة
(
av rejat
) ا . ع . مأخوذ از اوارهء فارسى و بمعنى آن . ج : اوارجات .
اوارجه
(
av rje
) اوارچه
و (
av rce
) ا . پ . دفتر حسابى كه حسابهاى پراكندهء ديوانى را در آن نويسند و آن را دفتر اوراجه نيز گويند .
اوراك
(
av rek
) ع . ج آركة .
اواره
(
av re
) ا . پ . دفتر حسابى كه حسابهاى پراكندهء ديوانى را در آن نويسند و آن را دفتر اوارجه نيز گويند . و ديوانخانه و دار الاماره . و بارگاه ملوك . و ريزهء آهنى كه در وقت سوراخ كردن نعل اسب برآيد .
اواره
(
ov re
) ا . پ . گرما . و هواى گرم .
اوارى
(
av riy
) ع . ج آرى .
اواريدن
(
av ridan
) ف م . پ .
آواريدن و گواريدن . و خوردن .
اوارين
(
av rin
) ص . پ . زشت و بد ضد پرارين كه بمعنى نيكو و خوب باشد .
اواز
(
av z
) ا . پ . هنگامى كه آفتاب در برج حوت حركت مىكند .
اوازم
(
av zem
) ع . ج آزمة (
zemat
) .
اوازى
(
av zi
) پ . كلمهء رابطه بمعنى با .
اواسط
(
av set
) ع . ج اوسط .
اواسط
(
av set
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - وسط و ميانه و ميان . و اواسط ماه : ميانههاى ماه . و اواسط ناس :
مردمان ميانه حال كه نه چندان توانگر باشند و نه فقير .