تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 443

مساهمون:

ص٤٤٣
تحريص .

انگيزنده

(
angizande
) افام . پ . كسى كه تحريك مىكند . و برمىانگيزاند . و ترغيب مىكند .

انگيزه

(
angize
) ا . پ . سبب و موجب و باعث و علت .

انگيزيدن

(
angizidan
) ف م . پ . انگيختن .

انگيس

(
angis
) ا . پ . شكلى از اشكال رمل .

انگيسان

(
angis n
) ا . پ . انگبان .

انگيل

(
angil
) و انگيله (
angile
) ا . پ . انگول و انگوله .

انگييون

(
angiyun
) ا . پ . قطعه‌اى از ابريشم رنگارنگ .

انم

(
anamm
) ص . ع . كسى كه بيشتر نمامى و سخن‌چينى كند . و رسواكننده‌تر .

انما

(
enm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باليدگى و نموكردگى .

انماء

(
enm '
) م . ع . گواليدن . و گوالانيدن و فاش كردن حديث را به طرز سخن‌چينى . و تير انداختن بر شكار بطورى كه بگريزد و بميرد الحديث : كل ما اصميت و دع ما انميت .

انما

(
ennam
) و (
annam
) ع . اين دو كلمه را در حصر استعمال مىكنند و معنى آنها به‌درستى كه و بتحقيق كه قوله تعالى
إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ .

انماء

(
anemm '
) ع . ج نم (
namm
) .

انمار

(
anm r
) ا خ . پ . شهر سبا . و نام طايفه‌اى .

انمار

(
anm r
) ع . ج نمر (
namer
) .

انمار

(
enm r
) م . ع . آب گوارد و ساده يافتن . و به آب پاكيزه و روشن رسيدن .

انماس

(
enm s
) م . ع . فتنه انگيختن ميان مردم و بدى افگندن يق انمس بينهم .

انماس

(
ennem s
) م . ع . پنهان شدن .

انماش

(
enm c
) م . ع . سخن چيدن .

انماص

(
enm s
) م . ع . روئيدن گرفتن گياه يق انمص النبت انماصا .

انماط

(
anm t
) ع . ج نمط (
namat
) .

انماطى

(
anm tiy
) ص . پ . منسوب به انماط . و ابن انماطى : شخصى فقيه بوده .

انمال

(
anm l
) ع . ج نمل (
namel
) .

انمال

(
enm l
) م . ع . سخن‌چينى نمودن .

انمجاج

(
enmej j
) م . ع . چكيدن يق انمجت نقط من القلم اى ترششت .

انمحاء

(
enmeh '
) م . ع . پاك گرديدن يق محوته فانمحى .

انمحاص

(
enmeh s
) م . ع . برآمدن آفتاب از كسوف و روشن شدن آن . و در گذشتن چيزى . و فوت شدن آن رو فرونشستن آماس .

انمذاق

(
enmez q
) ص . ع . آميخته گرديدن شير با آب .

انمر

(
anmar
) ص . ع . هر آنچه در آن خجكهاى سياه و سپيد باشد . ج . نمر (
nomr
) ج . و سحاب انمر : ابر پيسه .

انمر

(
anmor
) ع . ج نمر (
namer
) .

انمراع

(
enmer '
) م . ع . در زمين رفتن و سير كردن يق انمرع فى البلاد .

انمس

(
anmas
) ص . ع . تيره . ج نمس (
noms
) .

انمساخ

(
enmes x
) ا . ع . يق يكره فى الفرس انمساخ حمائه يعنى لاغرى عضلهء ساق آن .

انمشاش

(
enmec c
) م . ع . دريافتن و حاصل شدن يق هل انمش لك شئى .

انمص

(
anmas
) ص . ع . مرد كم موى .

انمصار

(
enmes r
) م . ع . مر . امّصار .

انمصاع

(
enmes '
) م . ع . رفتن در زمين . و راست كردن خرگوش را يق انمصع الحمار .

انمصة

(
anmesat
) ع . ج نماص (
nom s
) .

انمعاط

(
enme t
) م . ع . پىدرپى افتادن موى از بيمارى و جز آن . مر . امّعاط .

انملات

(
anmol t
) ع . ج انملة (
anmolat
) .

انملاز

(
enmel z
) م . ع . رستن از كار . و انملز منه : رست و خلاص شد از آن .

انملاس

(
enmel s
) م . ع . نرم و تابان گرديدن يق ملسته (
mallastohu
) فانملس و انملس من الامر : خلاص شد و رها گرديد از آن كار .

انملاص

(
enmel s
) م . ع . رستن . و غايب شدن و ناپديد گشتن .

انملاع

(
enmel '
) م . ع . تيز و سبك رفتن .

انملاق

(
enmel q
) م . ع . نرم و تابان گرديدن . و گم شدن و غايب و ناپديد شدن يق انملق منى اى افلت .

انملال

(
enmel l
) م . ع . كشيده شدن و برآمدن .

انملة

(
anmalat
) و (
anmolat
) و (
anmelat
) و (
onmalat
) و (
onmolat
) و (
onmelat
) و (
enmalat
) و (
enmolat
) و (
enmelat
) ا . ع . هر انگشت كه بر آن ناخن باشد . ج : انامل و انملات . و نيز ناخن و چنگل .

انمودج

(
onmudaj
) و انموذج