تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 435

مساهمون:

ص٤٣٥
هم جدا گرديدن و آزاد گشتن يق انفكت رقبة فلان من الرق . و ما انفك فلان قائما اى ما زال .

انفكاك

(
enfek k
) م . پ . - مأخوذ از تازى - از هم جداشدگى و جدائى . و آزاد شدگى و آزادى . و انفكاك رقبه : رهائى از بندگى و آزادى .

انفلات

(
enfel t
) م . ع . درگذشتن و فوت شدن يق انفلت منى . و انفلت انفلاتا : بشتاب بيرون رفت .

انفلاص

(
enfel s
) م . ع . رهائى يافتن يق

فلصته

(
fallastohu
) فانفلص .

انفلاع

(
enfel '
) م . ع . تركيدن . و بريده شدن يق فلعت الشئى فانفلع .

انفلال

(
enfel l
) م . ع . رخنه شدن . و شكسته گرديدن . و هزيمت يافتن لشكر يق فل الشئى فانفل و فل الجيش فانفل .

انفنج

(
anfanj
) ا . پ . سريشم .

انفوج

(
anfuj
) ص . پ . چين‌خورده و منقبض گشته .

انفوج

(
onfuj
) ا . پ . يك نوع حيوانى كه شغور و راسو نيز گويند .

انفهاق

(
enfeh q
) م . ع . فراخ گرديدن برق و جز آن .

انفئاء

(
enfe '
) م . ع . گشاده شدن و شكافته گرديدن .

انفياز

(
enfi z
) م . ع . تنها شدن .

انفياق

(
enfi q
) م . ع . لاغر گرديدن شتر . و مردن آن . و شكسته شدن سوفار تير يق فقت السهم فانفاق .

انفيه

(
anfie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر داروئى كه به بينى كشند .

انفيه‌دان

(
anfie - d n
) ا . پ . قوطى انفيه .

انق

(
enaq
) م ف . پ . اينك .

انق

(
anaq
) ا . ع . شادى . و گياه وكلا .

انق

(
anaq
) م . ع . انق الشيى انقا و اناقة ( از باب سمع ) . افزون شد نيكوئى آن چيز . و باليد . و بشگفت آورد . و انق فلان : شادمان شد فلان . و انق فلانا : دوست داشت فلان را . و انق بالشئى : شگفت نمود بآنچيز .

انق

(
aneq
) ص . ع . شئى انق : چيز نيكو و خوشنما .

انقاء

(
anq '
) ع . ع نقو (
naqv
) و (
neqv
) و نقا و نقى (
neqi
) .

انقاء

(
enq '
) م . ع . برگزيدن . و فربه شدن شتران . و با مغز استخوان گرديدن و بزرگ گردانيدن گندم را .

انقاب

(
anq b
) م . ج نقب (
noqb
) .

انقاب

(
enq b
) م . ع . رفتن در زمين . و سوده و تنگ و باريك شدن سپل شتر . و دربان و يا نقيب گرديدن . و خداوند شتران باريك سپل و يا سوده سپل شدن .

انقاح

(
enq h
) م . ع . پاكيزه كردن شعر از كلام ركيك . و زيور شمشير بازكردن در خشك سالى و درويشى .

انقاد

(
enq d
) م . ع . برگ آوردن درخت .

انقاذ

(
enq z
) م . ع . يك سو گردانيدن . و رهانيدن كسى را از شر و جز آن يق انقذه من الشر و غيره .

انقار

(
enq r
) م . ع . بازايستادن از چيزى يق انقر عنه . و ما انقر عنه اى ما اقلع عنه .

انقاز

(
enq z
) م . ع . پيوسته آب صافى و خوش خوردن . و فراهم آوردن . و ذخيره كردن . و خداوند ستوران نقاز رسيده شدن . و به زودى كشتن دشمن را .

انقاس

(
anq s
) ع . ج نقس (
neqs
) .

انقاش

(
enq c
) م . ع . انقش انقاشا : سخت تنگ گرفت بر غريم . و هميشه جماع كرد . و مداومت نمود بر خوردن خرماى خشك در انبان نهادهء آب بر آن پاشيده كه نقش گويند .

انقاص

(
enq s
) م . ع . كم كردن .

انقاض

(
anq z
) ع . ج نقض (
neqz
) .

انقاض

(
enq z
) م . ع . زبان بكام چسبانيده بانگ برزدن ستور را . و بانگ كردن عقاب و چوزهء مرغ را . و بانگ كردن بند اندام . و برهم زدن انگشتان تا بانگ كند . و سماروغ بيرون آوردن زمين . و خواندن گوسپند را . و بانگ برآوردن از علك بخائيدن - و اين عمل مكروه است در شرع . و گران كردن بار پشت را قوله تعالى
الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ .

انقاض

(
enq z
) ا . ع . بانگ و آواز شتران خردسال .

انقاع

(
enq '
) م . ع . انقع له شرا : پنهان داشت براى وى بدى را . و نيز انقاع : شتر كشتن در مهمانى از سفر آينده . و سيراب گردانيدن . و تر نهادن ميوه و دارو و جز آن را . و در پى بانگ و فرياد رفتن . و ايستادن آب در جائى . و زرد و متغير گرديدن آب . و بانگشت زدن بينى كسى را . و دفن كردن مرده را . و آراسته و نگارين كردن سراى را و يا باشگونه گردانيدن آن را يعنى اعلاى آن را باسفل آوردن . و ربودن دوشيزگى دختر را .

انقاف

(
enq f
) م . ع . استخوان دادن كسى را تا مغز برآورد . و پر از تخم كردن ملخ وادى را . و لا تكونوا كالجراد رعى واديا و انقف واديا اى اكثر بيضه فيه . و نيز انقاف : كفانيدن حنظل جهت دانه .

انقال

(
anq l
) ع . ج نقل (
naql
) و (
neql
) و (
naqal
) .